Come out, come out, wherever you are...Vol. 2
Wednesday, April 04, 2007
Όσο για το πως...Το πώς θα το πείτε, μιας και άκουσα ότι εκεί είναι το κόλλημα και η λογική δεν αρκεί...Δεν υπάρχουν συνταγές είναι η αλήθεια και εκείνη η στιγμή θα είναι πάντα δύσκολη. Το πόσο δύσκολη εξαρτάται από το πόσο μεγάλη είναι η ανάγκη σας να το πείτε και από το αν έχουν υποψιαστεί κάτι οι γύρω σας.
Σε περίπτωση λοιπόν, που το θεωρείτε αδιανόητο, ίσως θα μπορούσατε να το γράψετε, ώστε να αποφύγετε την πρώτη αντίδραση αν νιώθετε αδύναμοι/ες να την αντιμετωπίσετε και ώστε να δώσετε τον χρόνο στον άνθρωπο στον οποίο το λέτε να το επεξεργαστεί χωρίς να χρειάζεται να σας έχει απέναντί του/της. Ένα γράμμα (όχι μήνυμα όμως, δεν ενδείκνυται συνήθως) δίνει τον χώρο και τον χρόνο, ώστε να γίνει μια πιο ψύχραιμη συζήτηση, αφού θα είστε και οι καλύτερα προετοιμασμένοι. Και θα εκφράσετε τον εαυτό σας καλύτερα, χωρίς την πίεση της στιγμής, και θα αφήσετε το περιθώριο στον παραλήπτη σας να αντιδράσει ελεύθερα χωρίς το άγχος της παρουσίας σας. Βέβαια, μέχρι να μιλήσετε μετά το γράμμα, θα σας φάει το άγχος, αλλά δεν μπορεί κανείς να τα έχει όλα.
Αν πάλι νιώθετε λίγο πιο δυνατοί, ή απλά δεν αντέχετε την αναμονή, προσπαθήστε να βρείτε την κατάλληλη στιγμή, που δεν υπάρχει βιασύνη, νεύρα και συναισθηματική φόρτιση. Ξεκινήστε το θέμα γενικά και συγκεκριμενοποιείστε το στην πορεία. Όσο δύσκολο είναι για σας, τόσο πιο δύσκολο είναι για τον/ην όποιο/α έχετε απέναντί σας. Μια βαθιά ανάσα (τα μάτια στο πάτωμα εν ανάγκη) και απλά πείτε τις λέξεις, σαν να μην είναι δικές σας. Πως όταν επαναλαμβάνεις μια λέξη ξανά και ξανά μέχρι που χάνει την σημασία της; Έτσι... Με ψυχραιμία και προετοιμασία για την οποιαδήποτε αντίδραση. Και σίγουρα κατανόηση γιατί ειδικά από τους γονείς, εκείνη την πρώτη στιγμή δεν πρέπει να έχουμε και πολλές απαιτήσεις και δεν πρέπει να απελπιζόμαστε αν ακούσουμε κάτι που μας τρομάζει πάνω στα νεύρα τους. Ηρεμία...(Ξεκινήστε λίγο διαλογισμό από τώρα, κακό δεν κάνει.)
Θα ακολουθήσουν πιθανά σενάρια καταστροφής και τρόποι αντιμετώπισής τους. Το σίγουρο είναι ότι θέλει ψυχραιμία, λογική και ίσως μια σχετική σκηρότητα/"αναισθησία" εκ μέρους σας σε πρώτο επίπεδο. Αυτό για να το πείτε. Μετά έρχεται το συναίσθημα για να γεφυρώσει τα καινούρια χάσματα.
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 00:19
Το μπλογκ σου είναι φανταστικό και τα πόστ σου πολύ ουσιώδη. Και δεν κάνω πλάκα. Μείνε στο πόστο σου!
Πάντως ως προς το "πώς" νομίζω κι εγώ ότι είναι δευτερεύον θέμα. Σημασία έχει κυρίως το πρόσωπο το οποίο εμπιστευόμαστε με την αλήθεια μας. Αν και με γονείς δεν έχω δοκιμάσει θα ήθελα μόνο να προσθέσω, ότι τελικά το coming out σε φίλους δεν είναι και τόσο δύσκολο.Ίσως οι πρώτες συζητήσεις να είχαν μια αμηχανία, τη διαδέχεται όμως ανακούφιση!
Επίσης η όλη διαδικασία μπορεί να έχει και τη διασκεδαστική της όψη.Πιστέψτε με.Μπέρδευα τόσο πολύ τους φίλους μου στην αρχή, που έβγαζαν τελέιως άσχετα συμπεράσματα σε σχέση με αυτό που ήθελα να τους πω...Επίσης οι straight εχουν πάντα διασκεδαστικές απορίες!
Queerdom πολύ καλή δουλεια!
Καλησπέρα :)
yellow kid: Είσαι πολύ γλυκός και σ'ευχαριστώ πολύ πολύ για τα καλά σου λόγια. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για μένα να υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που να πιστεύουν σε αυτή την προσπάθεια.
teoman: Καλωσήρθες, δεν σ'έχω ξαναδεί αν δεν απατώμαι. Σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Και ναι μάλλον το πως, δεν είναι το θέμα μας, όσο το σε ποιον και το πότε, αλλά είναι ένα θέμα κι αυτό. :) Αν αποφασίσεις ποτέ να το πεις στους γονείς σου πάντως, καλό κουράγιο. Και ναι..οι στρ8 έχουν απο διασκεδαστικές μέχρι εξοργιστικές απορίες, θα έλεγα εγώ.
Ἐξαιρετικὸς ὁ ὁδηγός σου Queerdom, μπράβο! Ἐγὼ ἤμουν ἀπὸ τοὺς πολὺ τυχεροὺς καὶ δὲν μοῦ χρειάστηκε τίποτε ἀπὸ ὅλα αὐτά, εὐτυχῶς, γιαὶ δὲν θὰ ἤμουν σὲ θέση νὰ τὸ ἀντιμετωπίσω! Μπράβο σου, πολὺ καλὰ ἄρθρα! :)
Gordongr Σε ευχαριστώ πολύ και καλωσήρθες :) Ελπίζω να σε ξαναδώ. Εσύ όμως γιατί δεν χρειάστηκες τίποτα από όλα αυτά; Και γιατί δεν θα ήσουν σε θέση; ε; :)