Τι συζήτησε η ΟΛΚΕ τελικά;
Saturday, April 07, 2007
Το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης στο Στέκι των Μεταναστών στα Εξάρχεια, έγινε μια πρώτη συζήτηση για το δικαίωμα του Πολιτικού Γάμου για την ΛΟΑΤ κοινότητα. Πάνω από 20 άτομα λοιπόν, σε ένα δωμάτιο μαζευτήκαμε και συζητήσαμε (την επόμενη φορά να είστε εκεί), όχι για το αν θα ξεκινήσει η διεκδίκηση αυτή, αλλά για το πώς θα ξεκινήσει. Και οι ιδέες τελικά ήταν πολλές και ρεαλιστικές και το κλίμα σε γενικές γραμμές αισιόδοξο. Όρεξη υπάρχει, το timing είναι το πλέον κατάλληλο (λόγω πιέσεων της Ε.Ε.), χρειάζεται επιμονή, υπομονή και την συνεργασία μας. Ξημερώνει Σάββατο και η δουλειά έχει αρχίσει!...
Μην βιαστείτε να πείτε ότι η κοινωνία δεν είναι έτοιμη. Η κοινωνία θα ετοιμαστεί και θα αποδεχτεί, εν καιρώ. Σημασία έχει να είμαστε εμείς έτοιμοι.
Σημασία έχει να καταλάβουμε ότι ο Πολιτικός Γάμος θα μας κάνει ορατούς, δυνατούς και θα ομαλοποιήσει την ένταξή μας στο σύνολο.
Είμαστε οι σωτήρες μας, σε αυτό και σε όσα μας αφορούν. Δεν μπορούμε να περιμένουμε τα πράγματα να γίνουν από μόνα τους.
Μην σκέφτεστε τον Πολιτικό Γάμο, ως τον προθάλαμο την οικογένεια, όσοι βιάζεστε να πείτε ότι δεν τον χρειαζόμαστε.
Μην σκέφτεστε τα Σύμφωνα Συμβίωσης για να ακούγεται πιο εύκολο, αλλά να μην προσβάλλει. Δεν θέλουμε τίποτα λιγότερο. Δεν προσφέρουν τα ίδια δικαιώματα έτσι κι αλλιώς και στις περισσότερες χώρες που έχουν ψηφιστεί, γίνονται πλέον κινήσεις για την κατωχύρωση του δικαιώματος του Πολιτικού Γάμου, γιατί δεν δείχνουν να καλύπτουν τις υπάρχουσες ανάγκες.
Έχουμε τις ίδιες υποχρεώσεις, ζητάμε τα ίδια δικαιώματα.
Θέλω να μπορώ να πάρω δάνειο και να φορολογούμαι με ευνοϊκούς όρους, θέλω να μπορώ να επισκεφθώ την γυναικά μου στο νοσοκομείο, στη φυλακή.Θέλω σε περίπτωση θανάτου, να κληρονομώ την κοινή μας περιουσία. Θέλω να ορίζουμε εμείς τη ζωή μας. Θέλω...! Κι ας μην αποκτήσω γυναίκα ποτέ. Κι αν ακούγονται σπάνια όλα αυτά, ρωτήστε κάποια/ον ΛΟΑΤ μεγαλύτερο σε ηλικία και θα έχει τουλάχιστον μια δραματική ιστορία να σας πει, όπου κάποιος ξεχασμένος συγγενής (που πάντα έκραζε κατά τ'άλλα) έκανε την εμφάνισή του και πρόσβαλε την διαθήκη και/ή το ιδιωτικό συμφωνητικό που είχαν μείνει πίσω, γιατί αυτά νομικά δεν μετράνε ιδιαίτερα μπροστά στη συγγένεια.
Είτε είστε υπέρ ή κατά του Γάμου, είτε είστε ετεροφυλόφιλες/οι ή ΛΟΑΤ, είναι θέμα αστικού δικαίου και βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Ας κατακτήσουμε το δικαίωμά μας κι ας μην το εκμεταλευτείτε ποτέ.
Επισκεφτείτε το "Πες το ΝΑΙ!" και διαδώστε το μήνυμα και χρησιμοποιείστε το καινούριο banner που'χω δεξιά στην σελίδα ελεύθερα!
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 02:26
Εμένα μπορεί να με πείτε άθλιο συμβιβασμένο, αλλά η άποψη μου είναι πως στην Ελλάδα το μόνο που μπορεί να περάσει μέσα στα επόμενα 10 χρόνια είναι η συμβίωση.*
Βεβαίως, εμείς πρέπει να διεκδικούμε κάτι παραπάνω. Έτσι γίνεται πάντα στις διεκδικήσεις κάθε ομάδας κοινών οικονομικών και άλλων συμφερόντων. Διεκδικούν περισσότερα απ' όσα μπορούν να πάρουν ώστε τελικά να καταλήγουν σε μια "μέση λύση" με την εκάστοτε κυβέρνηση.
Υγ: Πάντως, για να κάνω και το πολιτικό μου σχόλιο, με κυβέρνηση ΝΔ το αποκλείω να συζητήσουν έστω και τη συμβίωση.
*εκτός αν το επιβάλλει κάποια στιγμή η ευρωπαϊκή ένωση
Δεν θα σε χαρακτηρίσω κάπως, αλλά να ξέρεις ότι θα γίνει, και δεν θα πάρει 10 χρόνια, αλλά θέλει δουλειά. Κι ας μην έχεις πίστη λοιπόν, την υπογραφή υποστήριξης γιατί να μην την βάλουμε;
Και ναι, πρέπει πάντα να διεκδικούμε περισσότερα, και ναι η Ε.Ε. το ζητάει, αλλά αν δεν το ζητήσουμε κι εμείς, θα είναι σαν να μην το θέλει κανένας.
Συμφωνώ με τον Κώστα, ότι το ρεαλιστικό για τα ελληνικά δεδομένα είναι το σύμφωνο συμβίωσης, ασφαλώς η πλήρης εξίσωση με τον αστικό γάμο των ετεροφυλόφιλων είναι προτιμότερη τόσο από πλευράς αστικών δικαιωμάτων όσο και γιατί ο όρος γάμος συμβάλει στη σταδιακή ανατροπή ομοφοβικών στερεότυπων.
Αυτό που με ενδιαφέρει είναι το εξής Queerdom: σε ποιες πιέσεις της Ε.Ε. αναφέρεσαι?
Είναι γνωστό ότι σε θεοκρατικά καθεστώτα (και μην ακούσω κανέναν να πει ότι η Ελλάδα δεν διέπεται από θεοκρατικό καθεστώς!) τέτοιου είδους κινήσεις δεν μπορούν να αποδώσουν καρπούς (ούτε εύκολα,ούτε δύσκολα, ούτε καθόλου). Δεν συμφωνώ με τον Κώστα, στο ότι δεν είναι μόνο η τρέχουσα πολιτική παράταξη που είναι στα πράγματα, η οποία δυσκολεύει τέτοιες αποφάσεις. Όλες οι κυβερνήσεις που βασίζονται μόνο στην "αμάθεια", στην "πάππου-προς-πάππο" πολιτική ιδεολογία και σε άλλα τέτοια ευτράπελα, δεν μπορούν να πάρουν τόσο εύκολα τέτοια ρίσκα.
Κατερίνα, ειλικρινά ελπίζω να επιτραπεί κάποτε ο πολιτικός γάμος μεταξύ ομοφυλοφύλων. Όλα τα "επιχειρήματα" κατά του γάμου που τίθενται κατά καιρούς από πιο hardcore οπαδούς των θεσμών, μπορούν πολύ εύκολα να καταριφθούν ως τουλάχιστον αφελή. Δυστυχώς, δεν θα είναι καθόλου εύκολο. Αφ'ενός μεν, δεν ξέρω το πόση ακριβώς "δύναμη" μπορεί να έχει η φωνή της ΟΛΚΕ, αφ'ετέρου δεν ξέρω πόση δύναμη μπορούν να έχουν κάποιες (όσες και αν είναι) υπογραφές.
ααααα δεν μπορώ να βλέπω ορθογραφικά στο σχόλιό μου...συμβάλλει λοιπόν ο γάμος στην ανατροπή στερεοτύπων (αυτή τη φορά το κάνει σωστά με 2 λ)!
Teoman:
Το σύμφωνο συμβίωσης σε βάζει σε ειδική κατηγορία από ότι όλο τον υπόλοιπο κόσμο, σε διαχωρίζει, δεν σε ενώνει. Είναι διάκριση.
Τον Ιανουάριο του 2005 η Ε.Ε. ξεκίνησε μια καμπάνια για την "απαγόρευση" της ομοφοβίας και της προώθησης των λεσβιακών και ομοφυλοφιλικών γάμων. Αυτό έγινε, όταν πέρασε, χωρίς να το καταλάβουμε καν, νόμος που απαγορεύει τις διακρίσεις στον εργασιακό χώρο με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Η οδηγία υπάρχει, η κυβέρνηση δεν λέει όχι, η κυβέρνηση λέει ότι δεν είμαστε έτοιμες/οι. Κι αν οι ίδιες/οι πολεμάμε τους εαυτούς μας με την ηττοπάθειά μας, τα πράγματα θα γίνονται όλο και πιο δύσκολα. Οπότε περιμένω την υποστήριξή σου, με μια απλή υπογραφή, ασύνδετη με το μπλογκ σου, όταν νιώσεις έτοιμος, κι όταν θεωρήσεις ότι συμφωνείς αρκετά.
Αλέξη: Δεν έχει μόνο η Ελλάδα θεοκρατεία και τέτοιους πολιτικούς "θεσμούς". Αν πάρουμε ως λαμπρό παράδειγμα την Ισπανία, που είναι ιδιαίτερα προσκολλημένη στον Καθολικισμό, η οποία νομιμοποίησε τον Πολιτικό Γάμο. Ο κόσμος ετοιμάζεται. Πάντα μια μικρή ομάδα προχωράει μπροστά, αλλά αν -ξαναλέω- πολεμάμε τον ίδιο μας τον εαυτό πώς θα πάμε οπουδήποτε; Οπότε ελπίζεις να επιτραπεί; Έτσι από μόνος του; Χωρίς να βάλεις ούτε μια υπογραφή; Οι υπογραφές στο παρελθόν έχουν αθωώσει σε δίκη, και ομάδες μικρότερες της ΟΛΚΕ έχουν αλλάξει πολλά. Το πρώτο Pride ξεκίνησε από 5 γυναίκες, μόνες τους. Τότε που αν το έλεγες στον κόσμο θα σου έλεγε ότι σιγά μην γίνει ποτέ. Έγινε όμως. Και ο Πολιτκός Γάμος θα νομιμοποιηθεί.
Α, είσαι γρήγορη!Ως προς τα μειονεκτήματα του συμφώνου δε διαφωνώ, απλά θεωρώ ότι είναι στόχος ρεαλιστικός για τα ελληνικά δεδομένα, αν κι εγώ υπέρ θεσμοθέτησης του γάμου είμαι. Όσον αφορά το περί θεοκρατείας αντεπιχείρημα, πολύ σωστή η παρατήρηση σου για την ισπανική νομοθεσία.
Τώρα για μένα το θέμα είναι αλλού. Αν αναφέρεσαι στην Οδηγία 73/2002/EK, αυτή σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί νομική βάση για τη θεσμοθέτηση του γάμου μεταξύ ομοφύλων, ούτε καν σε αναγνώριση του συμφώνου συμβίωσης υποχρεώνει, γιατί δεν είναι αυτό το πεδίο της εφαρμογής της: αφορά διακρίσεις αποκλειστικά και μόνο στο χώρο εργασίας. Είναι μία Οδηγία εργατικού δικαίου,η οποία δεν υποχρεώνει τα κράτη-μέλη σε λήψη μέτρων γενικότερης ισότητας. Καταπολεμά μόνο διακρίσεις στα όρια του εργασιακού περιβάλλοντος. Η Οδηγία ενσωματώθηκε νομίζω πριν λίγο καιρό στην Ελλάδα με αρκετή καθυστέρηση.
Το ίδιο ισχύει και για τη νέα Οδηγία 2006/54/ΕΚ (την οποία αγνοούσα και χάρη σε σένα ανακάλυψα).
Θα ψάξω κάποια στιγμή στη σελίδα της Επιτροπής για την καμπάνια κατά της ομοφοβίας, δε θεωρώ όμως ότι θα υπάρξει κάποια πρωτοβουλία από κοινοτικής πλευράς για το θέμα της καθιέρωσης του γάμου, πολυ απλά γιατί η Κοινότητα δεν έχει τέτοια αρμοδιότητα. Το οικογενειακό δίκαιο δηλ. είναι (καταρχήν) αρμοδιότητα των κρατών-μελών και όχι της κοινότητας
Αυτό επιβεβαιώνεται και από τη (εδώ συντηρητική για μένα) νομολογία του ΔΕΚ (Δικαστήριο της Κοινότητας), κατα την οποία στο κοινοτικό δίκαιο δεν παριλαμβάνεται το δικαίωμα της ίσης μεταχείρισης ομοφυλόφιλων (ως θεμελιώδες/ατομικό δικαίωμα), γιατί δεν υπαρχει ομοφωνία στις έννομες τάξεις των κρατών-μελών (υποθέσεις Grant και D κατά Συμβουλίου).
Απ΄ότι ξέρω ούτε από τη νομολογία του Ευρ. Δικαστηρίου Δικαιωμάτων προκύπτει κάτι για το θέμα μας. Το Άρθρο 12 ΕΣΔΑ κατοχυρώνει μεν δικαίωμα στο γάμο με την επιφύλαξη όμως της εθνικής νομοθεσίας. Πάντως στην περίπτωση Goodwin καταδικάστηκε η Βρετανία γιατί δεν επέτρεπε σε άτομα που είχαν αλλάξει φύλο να παντρευτούν.
Ελπίζω να μη σας μπέρδεψα...
Άντε...καλή Ανάσταση και στα δικά μας!
Υ.Γ.Επειδή δεν κομίζω καμία γλαύκα, λέω ό,τι ξέρω έτσι...
Όχι δεν εννοούσα ότι η Οδηγία 73/2002/EK λέει κάτι για την ομοφοβία και την συμβίωση, το ξέρω ότι είναι μόνο για την εργασία. Την άλλη εννοούσα. Πάντως η Ε.Ε. νομίζω έχει τη δύναμη να επέμβει. Στην Πολωνία τουλάχιστον επενέβη. Αλλά δείχνεις ιδιαίτερα ενημερωμένος! Οπότε θες να γίνεις νομικός μου σύμβουλος, εε; Αφού πας να υπογράψεις βέβαια..;)
Helo!
Thanks for you work and have a good weekend.
κωλολεσβίες...
David Santos: Thank you, Portoguese dot of mine.
anonymous: Όχι μόνο λεσβίες, και πούστηδες, μην το ξεχνάς. Ούτε με ψευδώνυμο δεν τολμάτε να μας κράξετε..Αυτά είναι τα @@ σας, και θέλετε να λέγεστε άντρες.
χαίρομαι πολύ που θα γίνει οργανωμένη καμπάνια , είναι πολυ θετικό που θα υπάρξει κινητοποίηση για ένα τόσο θεμελιώδες ζήτημα , ο γάμος ομοφύλων είναι απαραίτητο να θεσμοθετηθεί όχι απλά βάσει κάποιον οδηγιών ή νόμων αλλά βάσει του ίδιου του Συντάγματος , διαβάστε ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο απο μια καθηγήτρια συνταγματικού δικαίου που θέτει νομίζω το ζήτημα στη σωστή του βάση
http://anatheorisi.org/?p=63
Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο που προτείνεται για τα επιχειρήματα υπέρ της αναγνώρισης του δικαιώματος του πολιτικού γάμου. Και όλο το debate που γίνεται πολύ ενδιαφέρον επίσης, η καμπάνια τελικά που ετοιμάζεται τι περιλαμβάνει και που στοχεύει- ποιό είναι το κοινό της?
et
Χαίρετε κι ἀπὸ ἐμένα! Χαιρετίζω μὲ τὴ σειρά μου τὴν πρωτοβουλία τῆς ΟΛΚΕ. Ὅσον ἀφορᾶ στὸ τί εἶναι ἐφικτό, θὰ συμφωνήσω μὲ τὴν Queerdom και θὰ πῶ κι ἐγὼ ὅτι σημασία δὲν ἔχει τί εἶναι πρόθυμος ὁ ἑλληνικὸς πολιτικὸς κόσμος νὰ μᾶς δώσει, ἀλλὰ τί ζητᾶμε ἐμεῖς. Ὅσο πιὸ πολὺ τὸ λέμε, ὅσο πιὸ πολὺ τὸ ζητᾶμε, συζητᾶμε, διεκδικοῦμε, ἀρθρογραφοῦμε ὑπὲρ αὐτοῦ, τὸ θέτουμε σύνθημα στὰ Pride (ὅσο πιὸ πολὺ πηγαίνουμε στὰ Pride!), τόσο πιὸ κοινὸ τόπο τὸ κάνουμε στὴ σκέψη τῶν πάντων.
Μιὰ ἰδέα δὲν ὑλοποιεῖται ἀπὸ μόνη της, χωρὶς νὰ εἶναι στὴν ἐπικαιρότητα. Πρέπει νὰ ἀκούγεται διαρκῶς, πρέπει νὰ εἶναι οἰκεία σὲ ὅλες καὶ ὅλους. Καὶ μιὰ μέρα θὰ εἶναι στὶς προεκλογικὲς διακηρύξεις τῶν κομμάτων, ὅπως εἶναι πχ ἡ αὔξηση τῆς κατώτατης σύνταξης.
Ἐπὶ τοῦ τελευταίου, ἐλπίζω σὲ λίγες μέρες νὰ ἔχω κάτι θετικὸ νὰ σᾶς πῶ. Γιατὶ σὲ τελικὴ ἀνάλυση, εἴμαστε τὸ 10% τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος, καὶ δὲν ψηφίζουμε μόνο βάσει τῶν ἀπόψεών μας ἐπί τῆς οἰκονομίας, ψηφίζουμε βάσει ὅλων μας τῶν ἐπιθυμιῶν...
Υ.Γ.: Queerdom σὲ ἔχω συμπαθήσει :)
Πρώτα απ'όλα αυτό που μπορεί να αλλάξει τα πράγματα είναι η πολιτική κινητοποίηση των άμεσα ενδιαφερόμενων, δηλαδή όλων μας. Υπάρχει όμως και η δικαστική οδός φτάνει να βρεθούν εκείνοι που θα το τολμήσουν. Βραχυπρόθεσμα ανταμοιβή τους θα είναι μόνο το κράξιμο των καναλιών και των δημαγωγράφων. Μακροπρόθεσμα όμως το όνομά τους θα γραφτεί στην ιστορία. Διάβασε σχετικά και το καινούριο μου ποστ για το νομικό καθεστώς στην Ελλάδα, την Αυστρία και την Ιρλανδία.
Μην ξεχνάμε ότι πολύ πρόσφατα το Συμβούλιο της Επικρατείας απεφάνθη ότι η έκφραση διαφορετικών ερωτικών προτιμήσεων προστατεύεται από δύο άρθρα του συντάγματος. Και αυτό απαντώτας στην προσφυγή ενός άσχετου τρίτου όπως ήταν το Μέγκα. Εκτός από τα πολιτικά, υπάρχουν και νομικά μέσα τα οποία έχουμε στη διάθεσή μας, φτάνει να το αποφασίσουμε.
les_boi: Ευχαριστούμε πολύ για το όντως ενδιαφέρον κείμενο στο οποίο μας παρέπεμψες.
et: Η καμπάνια έχει πρώτο στόχο την ίδια την κοινότητα, την δικιά μας αφύπνιση, την δικιά μας συνειδητοποίηση της αναγκαιότητας αυτής της διεκδίκισης. Περιλαμβάνει σε πρώτο επίπεδο ενημέρωση, μέσω ιντερνετ και εντύπων και στη συνέχεια μια ημερίδα, ένα δελτίο τύπου και μετά τον λόγο τον έχει η κυβέρνηση.
GordonGR: Σ'ευχαριστώ πολύ :) Για την συμπαράσταση και όχι μόνο.
Gay Super Hero: Καλωσήρθες! :) Κι έλειπε ένας υπερήρωας. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες οι πληροφορίες σου, σ'ευχαριστώ πολύ.