Ζητώντας Άσυλο
Saturday, April 21, 2007
Το παρακάτω κείμενο (μεταφρασμένο από εμένα, την πιστή σας λεσβλόγκερ) γράφτηκε από έναν 19χρονο Ιρανό, τον Mehdi, και απευθύνεται στην Αγγλική κυβέρνηση στην προσπάθεια να ανανεωθεί η φοιτητική του Visa. Πριν ένα χρόνο εκτέλεσαν τον φίλο του στο Ιράν και φοβάται να γυρίσει πίσω, φοβάται για την ζωή του. Όταν έφτασα στο Ηνωμένο Βασίλειο, άρχισα να μαθαίνω Αγγλικά στο Leicester Square School of English του Λονδίνου. Για τους πρώτους 2 μήνες έμενα με τον θείο μου στο Λονδίνο. Έπειτα, μετακόμισα στο Brighton και γράφτηκα στο Embassy CES College στο Hove. Όταν ζούσα στο Ιράν δεν είχα προβλήματα. Όμως στα 15 μου άρχισα να βγαίνω με έναν συμμαθητή μου από το σχολείο κι έπρεπε να συναντιόμαστε κρυφά. Το όνομά του ήταν Parham. Ήταν επίσης Ιρανός και συνηθίζαμε να περνάμε πολύ χρόνο μαζί. Μόλις είχα κλείσει τα 15 όταν συνειδητοποίησα ότι έλκομαι σεξουαλικά από άντρες. Φοβήθηκα πάρα πολύ αυτή την συνειδητοποίηση και δεν το είπα σε κανέναν. Ο Parham ήταν ο καλύτερός μου φίλος και μια μέρα μου είπε ότι τον ελκύουν σεξουαλικά οι άντρες κι όχι οι γυναίκες. Όταν μου το είπε αυτό άρχισα να νιώθω άνετα μαζί του και αποφάσισα να του πω ότι ένιωθα το ίδιο. Ήμασταν κι οι δύο 15 χρονών όταν αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε τη σχέση μας. Συναντιόμασταν κάθε μέρα στο σχολείο και μερικές φορές εκτός σχολείου, στο σινεμά ή στο πάρκο. Αρχίσαμε να έχουμε σεξουαλικές επαφές περίπου 8 μήνες μετά την αρχή της σχέσης μας. Συναντιόμασταν είτε σπίτι του είτε σπίτι μου όταν δεν ήταν κανείς εκεί. Κανείς δεν ήξερε για τη σχέση μας. Όλοι πίστευαν ότι ήμασταν καλύτεροι φίλοι και τίποτα παραπάνω από αυτό. Σπάνια επισκεπτόταν το σπίτι μου. Οι γονείς μου τον ήξεραν επειδή περνούσαμε πολύ χρόνο μαζί. Ήμασταν κι οι δυο πολύ φοβισμένοι για την σχέση μας. Αλλά ήταν πολύ δυνατό αυτό που ένιωθα και δεν μπορούσα να σταματήσω να τον συναντάω. Είχαμε αποφασίσει να κρατήσουμε τη σχέση μας κρυφή. Συνεχίσαμε έτσι τη σχέση μας, γνωρίζοντας ότι αν το μάθαινε κανείς από την κυβέρνηση θα μας εκτελούσαν και τους δύο. Όταν ο πατέρας μου αποφάσισε ότι πρέπει να σπουδάσω στο Ηνωμένο Βασίλειο, ήμουν λυπημένος που θα άφηνα τον Parham στο Ιράν. Αλλά ήξερα ότι θα επέστρεφα στο Ιράν κατά την διάρκεια των διακοπών μου και αφού θα τελείωνα τις σπουδές μου. Η σκέψη ότι κάποια στιγμή θα γυρνούσα στο Ιράν μου έδινε το κουράγιο να αφήσω τον Parham πίσω. Όταν ήρθα στο Ηνωμένο Βασίλειο, επικοινωνούσαμε μέσω email. Συνήθως η επικοινωνία μας γινόταν μια φορά την εβδομάδα. Μου έλεγε ότι η κατάσταση στο Ιράν γίνεται χειρότερη κι ότι υπάρχει ακόμα μεγαλύτερος περιορισμός στους ανθρώπους κι έτσι μιλούσαμε για θέματα γενικά. Λείπαμε πολύ ο ένας στον άλλον κι ήθελα να επιστρέψω στο Ιράν με το τέλος των σπουδών μου. Τον Δεκέμβριο του 2005, ο Parham σταμάτησε να μου στέλνει email. Του είχα γράψει 2-3 email αλλά δεν είχε απαντήσει σε κανέναν. Νόμιζα ότι αυτό μπορεί να είχε γίνει επειδή βρισκόταν εκτός Τεχεράνης ή δεν είχε πρόσβαση στο Internet. Προς το τέλος του Μαρτίου 2006, ο θείος μου στο Ηνωμένο Βασίλειο με ενημέρωσε ότι ο πατέρας μου είχε επικοινωνήσει μαζί του και του είχε πει ότι ήξερε για μένα και τον Parham. Μου είπε ότι ο Parham είχε συλληφθεί από τις Αρχές του Ιράν και είχε αναφέρει το όνομά μου στην κυβέρνηση. Οι Αρχές είχαν πάει στο σπίτι του πατέρα μου ψάχοντας να με βρουν και ο πατέρας μου ήταν πολύ σοκαρισμένος και φοβισμένος με την όλη κατάσταση. Ο θείος μου ήταν ανοιχτόμυαλος καθώς είχε ζήσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Ηνωμένο Βασίλειο και δεν ήταν θυμωμένος μαζί μου, όπως θα περίμενα να ήταν. Παρόλα αυτά, μου είπε ότι ο πατέρας μου ήταν πολύ θυμωμένος μαζί μου και ότι πρέπει να γυρίσω στο Ιράν επειδή ήθελε να με δείρει. Αργότερα την ίδια μέρα, ο πατέρας μου με πήρε τηλέφωνο κι ήταν πολύ θυμωμένος μαζί μου. Μου φώναξε και μου είπε να γυρίσω στο Ιράν το συντομότερο δυνατό. Δεν του είπα τίποτα κι απλά έκλεισα το τηλέφωνο επειδή τον φοβόμουν πολύ. Συνέχισα τις σπουδές μου αλλά ήμουν πολύ αγχωμένος. Σκεφτόμουν τον Parham. Ήμουν πολύ λυπημένος και φοβόμουν για τη ζωή μου. Περίμενα από τον θείο μου να βρεί ένα τρόπο να μου σώσει την ζωή γιατί ήξερα ότι αν γυρνούσα στο Ιράν θα με εκτελούσαν. Μια βδομάδα αργότερα ο θείος μου με πήρε τηλέφωνο και μου ζήτησε να του εξηγήσω όλη την κατάσταση. Μου είπε οτι δεν θα μπορούσε να με βοηθήσει αν δεν του έλεγα όλη την αλήθεια. Αποφάσισα να του πω τα πάντα. Γύρω στο τέλος του Απριλίου 2006, ο θείος μου μού ξανατηλεφώνησε και μου είπε ότι ο πατέρας μου του είπε ότι οι Αρχές είχαν εκτελέσει τον Parham - κι ότι δεν έπρεπε να γυρίσω γιατί θα μου έκαναν το ίδιο. Ο θείος μου μού είπε ότι αυτή τη φορά ο πατέρας μου ήταν πραγματικά φοβισμένος και δεν ήθελε να γυρίσω στο Ιράν. Ρώτησα τον θείο μου πως έμαθαν οι Αρχές ότι ο Parham ήταν ομοφυλόφιλος. Ο θείος μου μού είπε ότι τον συνέλαβαν με κάποιον άντρα. Τον ανέκριναν και του ζήτησαν να πει τα ονόματα όλων των αντρών με τους οποίους είχε σχέση κι έτσι ανέφερε το όνομά μου στις Αρχές. Οι Αρχές είχαν ενημερώσει τον πατέρα μου για το όλο ζήτημα και του είχαν πει συγκεκριμένα ότι είχα σχέση με τον Parham. Στην αρχή ο πατέρας μου ήταν θυμωμένος κι ήθελε να γυρίσω σπίτι, αλλά την τελευταία φορά - μετά την εκτέλεση του Parham - φοβόταν για τη ζωή μου και με συμβούλεψε να μην γυρίσω στο Ιράν. Ο Parham κατηγορήθηκε για το έγκλημα της ομοφυλοφιλίας και εκτελέστηκε. Το Ιράν είναι μια Ισλαμική χώρα και είναι σοβαρό αδίκημα το να έχεις σχέση με άτομο του ίδιου φύλου. Θέλω να ενημερώσω το Κράτος ότι δεν ήρθα στο Ηνωμένο Βασίλειο για να ζητήσω άσυλο. Ήρθα εδώ για να σπουδάσω και να γυρίσω στην χώρα μου. Αλλά τους τελευταίους μήνες η κατάσταση στην χώρα μου έχει αλλάξει. Οι Ιρανικές Αρχές έχουμ μάθει ότι είμαι ομοφυλόφιλος και με ψάχνουν. Δεν μπορώ να σταματήσω την έλξη που νιώθω για τους άντρες. Αυτό είναι κάτι με το οποίο θα πρέπει να ζήσω την υπόλοιπή μου ζωή. Γεννήθηκα έτσι και δεν μπορώ να το αλλάξω αυτό, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να εκφράσω το πως νιώθω στο Ιράν. Αν γυρίσω στο Ιράν, θα συλληφθώ και τα εκτελεστώ σαν τον Parham. Μετά το περιστατικό με τον Parham, φοβάμαι τόσο πολύ. Παρόλα αυτά, όταν τα πράγματα τακτοποιηθούν, θέλω να ξαναρχίσω να βγαίνω με άντρες και να ζήσω την ζωή μου χωρίς φόβο. Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στο Ηνωμένο Βασίλειο με φοιτητική visa που θα λήξει τον Νοέμβριο 2006. Τώρα πλέον ζητώ να ζητήσω άσυλο από το Ηνωμένο Βασίλειο. Δεν μπορώ να επιστρέψω στο Ιράν γιατί οι Αρχές με καταζητούν. Για τους λόγους που αναφέρω παραπάνω, ζητώ από την Αγγλική κυβέρνηση να μου προσφέρει πλήρες προσφυγικό άσυλο στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Παρακαλώ διαβάστε το. Στο τέλος θα μάθετε που βρίσκεται τώρα.
Κάποια κομμάτια δεν δημοσιεύτηκαν για να μην τον βάλουν σε μεγαλύτερο κίνδυνο και κάποιες διορθώσεις έχουν γίνει στο Αγγλικό κείμενο γιατί τα Αγγλικά του δεν είναι τόσο καλά.
Είμαι Ιρανός πολίτης, γεννήθηκα το 1988 στην Τεχεράνη. Είμαι Μουσουλμάνος στο θρήσκευμα. Έχω μια αδερφή. Έζησα όλη μου τη ζωή με τους γονείς μου και την αδερφή μου μέχρι που ήρθα στο Ηνωμένο Βασίλειο το Σεπτέμβριο του 2005. Ο πατέρας μου έχει ένα μαγαζί [σβησμένο]
Πήγα στο Δημοτικό Σχολείο [σβησμένο], στην Τεχεράνη για πέντε χρόνια. Όταν ήμουν 12, ξεκίνησα να πηγαίνω στο Γυμνάσιο [σβησμένο]. Και όταν τελείωσα από το Γυμνάσιο, ξεκίνησα να πηγαίνω στο Λύκειο [σβησμένο].
Ήμουν 17 χρονών όταν αποφασίστηκε ότι πρέπει να σπουδάσω στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο πατέρας μου έκανε όλους τους διακανονισμούς για να έρθω εδώ. Μου δόθηκε 6μηνη φοιτητική visa μέχρι τον Μάρτιο 2006. Τον Φεβρουάριο 2006, αποφάσισα να συνεχίσω τις σπουδές μου και να ανανεώσω την visa μέχρι τον Νοέμβριο 2006.
Να σας ενημερώσω ότι η Αγγλική κυβέρνηση δεν του ανανέωσε την visa, αναγκάστηκε να φύγει από τη χώρα με σκοπό να πάει στον Καναδά. Συνελήφθη όμως στην Γερμανία, όπου και κρατείται αυτή τη στιγμή μέχρι να αποφασίσει η Γερμανική κυβέρνηση ποιο θα είναι το μέλλον του.
Θέλω να πιστεύω ότι όλα τα δυσάρεστα νέα που θα σας παρουσιάζω, θα εντείνουν το πείσμα μας και όλα τα ευχάριστα θα μας δείχνουν ότι είμαστε σε δρόμο καλό. Ας μην ξεχνιόμαστε, ας προσπαθούμε να βλέπουμε τα πράγματα στις πραγματικές τους διαστάσεις, κι ας μην γκρινιάζουμε χωρίς να έχουμε καν προσπαθήσει.
Επισκεφτείτε το σαίτ της γκέι ακτιβιστικής οργάνωσης του Ιράν (IRQO) στο http://www.irqo.net/, για περισσότερα νέα και για οικονομική ενίσχυση.
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 14:30
...χάνω τα λόγια μου, τη λογική μου, τη ψυχραιμία μου και θλίβομαι και αγανακτώ αφάνταστα με περιστατικά σαν αυτό.
Δυστυχώς δεν είναι το μόνο...
http://mailo-gr.blogspot.com/2007/02/blog-post_23.html
Και οπως λεει ο ποιητης 'Κολαση υπαρχει μοναχα για τους ζωντανους'.Κι αν δεν κανω λαθος η αποποινικοποιηση της ομοφυλοφιλιας στην Βρετανια εγινε καπου στα τελη της δεκαετιας του '90;'Για να γυρισει ο ηλιος θελει δουλεια πολλη.Θελει νεκροι χιλιαδες να 'ναι στους τροχους,θελει κι οι ζωντανοι να δινουν το αιμα τους'
Το Ιράν δεν είναι ο επόμενος στόχος εισβολής των ΗΠΑ; Να δω τον Μπους να κάνει εισβολή υπερασπιζόμενος ΚΑΙ τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων και μετά ας πεθάνω!
Σε τι ξεφτίλα έχουμε φτάσει όταν βρισκόμαστε μεταξύ φανατικών θρησκόληπτων, δικτατόρων και καουμπόηδων;
Όσο πεθαίνουν άνθρωποι για πολιτικούς, θρησκευτικούς ή λόγους μισαλλοδοξίας, ο κόσμος αυτός δεν είναι ολοκληρωμένος.
Δυστυχώς για αυτούς δεν αδυνατώ να ακούσω, αδυνατώ να υπακούσω. Άλλοι όμως κάνουν το ακριβώς αντίθετο...
Φιλιά!
@t.m.b.
αν κάνουν εισβολή τελικά θα είναι για το δικαίωμα της δύσης σε ακόμα περισσότερο πετρέλαιο με επίφαση και κάλυψη τα ανθρώπινα δικαιώματα σαν σύνολο. Δε μπορώ να φανταστώ κανένα θρησκόληπτο που φωνάζει σε κάθε τόνο ότι οι μουσουλμάνοι είναι "σατανικοί/evil" (αν έχετε το θεό σας) να υπερασπίζεται τα δικά μας δικαιώματα. Φωνάζουμε δηλαδή για τον φονταμενταλισμό των Αράβων αλλά βλέπουμε 5 πόντους πέρα από τη μύτη μας?
Ε τουλάχιστον οι φονταμεταλιστές χριστιανοί δεν μας εκτελούν..κάτι είναι κι αυτό..Ουφ..Δεν θέλω να το σκέφτομαι τώρα, είμαι συγχυσμένη.
"Σε τι ξεφτίλα έχουμε φτάσει όταν βρισκόμαστε μεταξύ φανατικών θρησκόληπτων, δικτατόρων και καουμπόηδων;"
Δεν είναι απαραίτητο να είμαστε μεταξύ σκύλας και Χάριβδης. Υπάρχουν πολιτικά προοδευτικές δυνάμεις στο Ιράν. Είναι απολύτως δυνατό να είμαστε ενάντια οποιασδήποτε ξένης επέμβασης και ενάντια του θεοκρατικού καθεστότος.
Α Korakious, νόμιζα ότι σε είχα χάσει από αναγνώστη..Αλλά νά'σαι..:) Υπάρχουν πολιτικά προοδευτικές δυνάμεις στο Ιράν που έχουν οποιαδήποτε δύναμη όμως;
Όχι, αλλά ούτε και στην Ελλάδα υπάρχουν πολιτικά προοδευτικές δυνάμεις με οποιανδήποτε δύναμη. Το θέμα είναι ότι το φοιτικό κίνημα στο Ιράν έχει αρχίσει να παίρνει τα πάνω και καθώς οι νέοι αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία του Ιρανικού πλυθησμού, είναι σίγουρο οτι θα δούμε κάποιες θετικές αλλαγές σύντομα. Βλέπουμε άλλωστς ότι το γυναικείο κίνημα έχει αρχίσει να μεγαλώνει παρά την κρατική καταπίεση και στο κάτω κάτω, ακόμα και ο Αχμαντινετζάντ είναι πιο προοδευτική προσωπικότητα από τους παλαιότερους ηγέτες του Ιράν.
Αντίθετα, αν υπάρξει εισβολή, ο λαός θα συσπειρωθεί γύρω από το καθεστός και τότε ζήτω που καήκαμε. Στην περίπτωση που το καθεστώς καταρεύση από την είσβολη, κάτι σχεδόν απίθανο, τότε θα επικρατίσει χάος όπως στο Αφγανιστάν και το Ιράκ και τα πράγματα θα γίνουν τρεισχειρότερα και για τους ομοφιλόφιλους και για τις γυναίκες. Στην πιθανότερη περίπτωση που το καθεστος επιβιόσει, θα επιβάλει σκληρά καταπιεστικά μέτρα που πιθανότατα θα έχουν και λαϊκή αποδοχή.
Όπως πάντα, η χειραφέτηση των καταπιεσμένων, είτε εργαζομένων, είτε γυναικών, είτε μάυρων, είτε ομοφιλοφίλων πρέπει να είναι δικιά τους πράξη. Από καλόβουλους άρχοντες δεν ήρθε ποτέ καμία μακροπρόθεσμη αλλαγή.
Δεν είπα ποτέ ότι θα ήταν καλύτερα υπό Αμερικάνικο καθεστώς, απλά ρώτησα αν υπάρχουν προοδευτικές κινήσεις στο Ιράν! Και τελοσπάντων, ο δρόμος τους είναι μακρύς ακόμα και πολύ φοβάμαι ότι θα ανακοπεί..
Δεν είπα οτι το είπες. Απλά υπάρχουν διάφοροι φιλευλεύθεροι της πλάκας που πιστεύουν στην εκ των έξω δημοκρατικοποιήση.
Εγώ πιστεύω ότι μέσα στα επόμενα 10 χρόνια θα δούμε σημαντικές αλλαγές στο Ιράν.
Θα συμφωνήσω με τον korakius ότι ο έξωθεν εκδημοκρατισμός έχει αποτύχει. Οι λαοί πρέπει μόνοι τους να διεκδικήσουν και να διαμορφώσουν το δημοκρατικό χαρακτήρα των κοινωνιών τους. Μόνο τότε θα έχουν το κίνητρο για να τον σεβαστούν και να τον υπερασπιστούν σε εχθρούς και εκ των έσω αλλά και εξωτερικούς.
et
jo, προφανώς και έκανα χιούμορ! queerdom, είσαι σίγουρη πως οι χριστιανοί φονταμενταλιστές δεν εκτελούν ομοφυλόφιλους; Εγώ πάλι -όχι.
Ε αν μάθεις για καμιά εκτέλεση, πραγματικά ενημέρωσέ με. Εκτελούν στα κρυφά νομίζεις; Τελοσπάντων, ζωές δεν παίρνουν (παρά μόνο οδηγώντας στην αυτοκτονία), ζωές καταστρέφουν όμως.