Θρησκεία και Ομοφυλοφιλία Ι: Εισαγωγή

Όλες μα όλες οι θρησκείες του κόσμου (και ειδικά οι τρεις Σημιτικές θρησκείες) αντιμετωπίζουν το σεξ ως μια εν δυνάμη πηγή του κακού. Και μας ακούγεται λογικό να θεωρείται το μη συνεναιτικό σεξ ως αμαρτία, αλλά το σεξ που έχει μοναδικό σκοπό την ευχαρίστηση των όσων συμμετέχουν πόσο αμαρτωλό και ανήθικο σας ακούγεται εσάς; Κάποιοι υποστηρίζουν ότι το σεξ ανήκει αποκλειστικά στο γάμο, σε μονογαμικές σχέσεις αγάπης και πίστης, και επιμένουν ότι μόνο τότε είναι ηθικό.

Αλλά σε κάθε θρησκεία υπάρχουν οι φιλελεύθεροι και οι συντηριτικοί, ο τρόπος που ερμηνεύουν τις γραφές τους διαφέρει και η στάση τους απέναντι στην ομοφυλοφιλία και το ομοφυλοφιλικό σεξ εξαρτάται από το που βρίσκονται όσο αφορά στην ελευθεριότητά τους.

Οι πιο φιλελεύθεροι λοιπόν πιστεύουν ότι ισχύουν οι ίδιες ηθικές προϋποθέσεις για τους ανθρώπους κάθε σεξουαλικότητας, δηλαδή η συνέναιση, η αγάπη κλπ. Οι πιο συντηρητικοί θεωρούν ότι η ομοφυλοφιλία είναι μια ανήθικη και αφύσικη επιλογή σε κάθε περίπτωση, άσχετα από τη φύση της σχέσης κατά την οποία εφαρμόζεται η σεξουαλική πράξη.

Θα ξεκινήσω μια συζήτηση για το πως διάφορες θρησκείες αντιμετωπίζουν την ομοφυλοφιλία (όχι όχι, η σειρά "Come out, come out, wherever you are …" δεν έχει τελειώσει!) , για το πώς τελικά δεν χρειάζεται να είναι αυτές οι δύο έννοιες ασύμβατες αν ερμηνευτούν τα κείμενα με τέτοιο τρόπο ώστε να οδηγούν τη ζωή των πιστών και να μην την περιορίζουν.

Παρόλα αυτά να τονίσω ότι η πλειοψηφία των αντιπροσώπων κάθε θρησκείας δεν έχει δείξει θετική στάση απέναντι στην ομοφυλοφιλία και είναι σχεδόν αιρετικοί αυτοί που την αποδέχονται.

Πέρα από τις προσωπικές μου πεποιθήσεις (οι οποίες είναι αντι-θρησκευτικές, και όχι αντι-πνευματικές, δηλ. spiritual, not religious), θεωρώ ότι είναι ανάγκη για τους ομοφυλόφιλους/ες που διατηρούν την θρησκευτική τους πίστη να βρουν ένα χώρο μέσα στην θρησκεία τους μέσα στον οποίο δεν θα βιώνουν απόρριψη και ενοχές.

Δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν θα ξεκινήσω με τον Χριστιανισμό, λόγω τοπικότητας, θα δούμε...Πάντως θα ασχοληθώ με Χριστιανούς, Εβραίους, Μουσουλμάνους, Ινδουιστές και Βουδιστές (σε πρώτη φάση τουλάχιστον), μιας και οι υπόλοιπες θρησκείες δεν έχουν τόση μαζικότητα.  

σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 16:30  

16 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...:

Anonymous said... 5 April 2007 at 21:48  

Aμα στον ακουμπηση ο Παναγιοτατος τοτε θα σταματησεις να σκουζεις τιουτε.Αλλα αυτο θελεις και εσυ ζητουλα σιχαμενε,ουστ με κολασες αγιες μερες που ειναι.

Mailo® said... 5 April 2007 at 22:02  

Το τελευταίο πράγμα που με απασχολεί είναι αν η θρησκεία στη χώρα μας ή οποιαδήποτε θρησκεία του κόσμου με αποδέχεται ή όχι σαν ομοφυλόφιλο. Ακόμη και να με αποδεχόταν σε καμία περίπτωση στη ζωή μου δε θα μπορούσα να κάνω κι εγώ το ίδιο. Να ασπαστώ δηλαδή κάποια θρησκεία.

Και στο κάτω κάτω τι είναι η θρησκεία;

Ποιος/ποιοι «ενάρετοι» επινόησαν τις θρησκείες και ΓΙΑΤΙ ;;;;;;;;;;;;;;;

Γιατί ο κοσμάκης έχει τόση ανάγκη να ψάχνει να βρεί στις θρησκείες τη δύναμη και όχι πρώτα απ’ όλα στον ίδιο του τον εαυτό και να γίνεται έτσι θύμα της ανάγκης του και των επιτήδειων;

Αυτό που δε μπορεί να μ’ αφήσει αδιάφορο είναι πως στο όνομα όλων αυτών των ηλιθίων θρησκειών γίνονται τα πιο ειδεχθή εγκλήματα.

Θρησκεία/ θρησκείες… βρώμικο και απάνθρωπο θέμα πιο πολύ και πό την ίδια την πολιτική!
Αγαπητή μου Queerdom σταματώ εδώ σεβόμενος το χώρο σου…

Αντε και ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ μέρες που είναι ! 

les_boi said... 5 April 2007 at 22:05  

Ο παΝΑγιότατος είναι απασχολημένος με το να του τα ακουμπάνε αυτή τη στιγμή anonymous κάτι βόδια σαν κι εσένα...
queerdom δεν ισχύει ότι "Όλες μα όλες οι θρησκείες του κόσμου (και ειδικά οι τρεις Σημιτικές θρησκείες) αντιμετωπίζουν το σεξ ως μια εν δυνάμη πηγή του κακού" , υπάρχουν και οι παγανιστικές θρησκείες όπως η αρχαία ελληνική όπου το σεξ έχει κεντρικό ρόλο στη λατρεία , είναι οι οργανωμένες θρησκείες που στρέφονται ενάντια στη σεξουαλικότητα γιατι ως εξουσιαστικοί παράγοντες δεν τους συμφέρει οι άνθρωποι να έχουν ελεύθερη σεξουαλικότητα

Anonymous said... 6 April 2007 at 01:49  

Milo rocks!

Anonymous said... 6 April 2007 at 01:50  

Mailo εννοουσα.Καλο Πασχα σ' οσους το αποδεχεστε.

Anonymous said... 6 April 2007 at 02:17  

Δεν πιστεύω ότι όλες οι θρησκείες αντιμετωπίζουν το σεξ ως αμαρτία. Αυτές όμως που το κάνουν, μάλλον το κάνουν για λόγους εγκράτειας, όπως π.χ. θεωρείται αμαρτία και το να μη νηστεύεις σε περιόδους νηστείας. Επίσης η έννοια της ηθικής και της αμαρτίας (στην ίδια θρησκεία) διαφέρει από κοινωνία σε κοινωνία και δεν παραμένει σταθερή με το πέρασμα των χρόνων, γιατί σε κάθε εποχή και σε κάθε κοινωνία εξυπηρετεί συγκεκριμένες ανάγκες. Και θεωρώ σημαντικό το ότι ο τρόπος που "προσλαμβάνει" κάθε κοινωνία μια συγκεκριμένη θρησκεία (και τις απαγορεύσεις που αυτή συνεπάγεται) δεν εξαρτάται μόνο από τη συντηρητική ή φιλελεύθερη ερμηνεία των γραφών, αλλά και από τις παραδόσεις της, γιατί με βάση αυτές τις παραδόσεις, το "προϋπάρχον υλικό", διαμορφώνεται και εξελίσσεται και η θρησκεία. Οι δικές μας γραφές αναφέρουν πως ο Θεός είναι Θεός της αγάπης και πως κι εμείς πρέπει να αγαπάμε το διπλανό μας και να συγχωρούμε τον εχθρό μας. Δεν μας μάθανε ποτέ, και δεν ξέρω αν αναφέρεται πουθενά ρητά, πως ο Θεός είναι Θεός-τιμωρός, πως θα καιγόμαστε αιώνια στην κόλαση για τις σεξουαλικές μας επιλογές ή έστω και επιθυμίες.

Από την άλλη μεριά η ομοφυλοφιλία δεν είναι κάτι καινούριο, δεν εμφανίστηκε με τη βιομηχανική επανάσταση ή με την χαλάρωση των ηθών. Αντίθετα, υπήρχε ανέκαθεν με διαφορετική αποδοχή σε κάθε κοινωνία και εποχή. Μάλιστα, είναι γεγονός πως εμφανίζεται ακόμη και σήμερα σε διαβατήρια έθιμα απομονωμένων, κατά κανόνα, πληθυσμιακών ομάδων, όπως είναι γεγονός πως υπήρχε και υπάρχει η "τελετουργική ομοφυλοφιλία".

Και πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η σεξουαλική επιθυμία δεν αναγνωρίζεται ως ένστικτο - γιατί αυτό είναι - όπως π.χ. η επιθυμία για φαγητό. Και παρόλο που ορισμένες θρησκείες θέλουν να μας πείσουν για το αντίθετο, δεν έχει σχέση μόνο με την αναπαραγωγή, υπάρχει βέβαια κι αυτή ως μια παράμετρος, δεν είναι όμως η βασική. Φτάνει να δει κανείς τι συμβαίνει στη φύση με τα άλλα έμβια όντα, για να το αντιληφθεί.

Συγγνώμη αν είναι λίγο ασύνδετα, είναι και προχωρημένη η ώρα...
comles

Φωτούλα Τζιώντζου said... 6 April 2007 at 09:16  

Το θέμα που ανοίγεις έχεις πολλές και διαφορετικές μεταξύ τους παραμέτρους, μιας και είναι διαφορετική η θεωρητική απο την πρακτική θεώρηση των πραγμάτων σε μια θρησκεία.
Εγώ πάλι μετά απο χρόνια αποφάσισα ότι οτιδήποτε μπορεί να βοηθήσει κάποιον να νοιώσει καλά είναι εξ ορισμού καλό για αυτόν. Οτιδήποτε μπορεί να κάνει κάποιον να νοιώσει καλά γιατί χρησιμοποιώντας το μπορεί να βλάψειτον άλλον είναι εξ ορισμού κακό.
Όσο για τη παράμετρο ομοφυλοφιλία και θρησκεία θεωρώ ότι η αντιμετώπιση των θρησκειών απέναντι στην ομοφυλοφιλία δεν διαφέρει ιδιαίτερα απο την αντιμετώπιση τους σε οτιδήποτε δεν ταιριάζει στην διατήρηση της υπεροχής τους.
Καλή ανάσταση...

Κώστας said... 6 April 2007 at 12:21  

Εγώ δε μπορώ να καταλάβω, όταν ο εκπρόσωπος μιας εκκλησίας χαρακτηρίζει την ομοφυλοφιλία κουσούρι και θανάσιμο αμάρτημα, εσύ ο ομοφυλόφιλος θα πας να ανάψεις κεράκι every now and then, θα νηστεύεις τη μεγάλη εβδομαδα, θα δηλώνεις χριστιανός ορθόδοξος και γενικότερα θα υποστηρίζεις αυτό που σε πολεμάει με μανία, ενώ κάνει πολύ χειρότερα πράγματα από σένα και μάλιστα, πολλές φορές, χρησιμοποιωντας την θέση εξουσίας που έχει.

Anonymous said... 6 April 2007 at 12:54  

Καλημέρα σε όλους,
Άλλο η θρησκεία και η προσωπική πίστη και άλλο η Εκκλησία (Α.Ε.) που οι πράξεις της και ακόμα περισσότερο οι παραλήψεις της εκφράζουν ελάχιστους. Κάποιοι έχουν ανάγκη να πιστεύουν σε κάτι, αυτό δε σημαίνει ότι ασπάζονται και τη γραμμή της Εκκλησίας.

Όσο για τον πρώτο anonymous δεν περίμενα τέτοια ομολογία από την πλευρά του για τις πράξεις των εκπροσώπων τις Εκκλησίας Α.Ε. Δηλαδή όλοι το υποψιαζόμασταν, αλλά to come out in the open με αυτό τον τρόπο, εγώ τουλάχιστον εντυπωσιάστηκα.

Συμφωνώ με τον Mailo σε όλα και κυρίως στο ΓΙΑΤΙ υπάρχουν θρησκείες. Και ενώ δεν αριστερίζω καθόλου συμφωνώ απόλυτα με τη ρήση του Μαρξ ότι οι θρησκείες είναι το όπιο του λαού. Άσε που εδώ δε μας αποδέχονται άλλοι και άλλοι η θρησκεία μας ενόχλησε…

Επίσης συμφωνώ με comles ότι «Οι δικές μας γραφές αναφέρουν πως ο Θεός είναι Θεός της αγάπης και πως κι εμείς πρέπει να αγαπάμε το διπλανό μας και να συγχωρούμε τον εχθρό μας». Η ερμηνεία του θεού-τιμωρού ανήκει στην Εκκλησία ΑΕ για να ελέγχει τους πιστούς μέσα από το φόβο.
et

Queerdom said... 6 April 2007 at 13:46  

anonymous:...

Mailo:
Καλημέρα σου. Θα συμφωνήσω ουσιαστικά με τα λεγόμενά σου, ούτε εμένα με απασχολεί αν με αποδέχεται μια θρησκεία ή όχι και μοιράζομαι όλους τους προβληματισμούς σου για την επινόηση τους και για τα εγκλήματα που έχουν γίνει στο όνομά τους. Απλά έχω την ακαδημαϊκή περιέργεια, αν μπορώ να το ονομάσω έτσι, να μάθω πως την βλέπουν οι διάφορες θρησκείες.

Les_boi:
Ο παναγιώτατος είναι πάντα απασχολημένος και όχι με το ποιμνιο του.
Όλες οι μεγάλες θρησκείες αντιμετωπίζουν το σεξ ως εν δυνάμη πηγή κακού, όχι απαραίτητα πηγή κακού επομένως. Όσο για τις παγανιστικές θρησκείες, έχουν μια διαφορετική αντιμετώπιση αλλά όχι πάντα όσο φιλελεύθερη νομίζουμε. Οι οργανωμένες θρησκείες στρέφονται γενικά περισσότερο ενάνατι στην σεξουαλικότητα, έχεις δίκιο, κι αυτό γίνεται για διάφορους λόγους που θα εξετάσουμε στην πορεία.

comles:
Ο λόγος που είπα ότι θα ασχοληθώ με αυτό το θέμα είναι να μάθουμε όλες και όλοι μας πως αντιμετωπίζουν οι διάφορες θρησκείες την ομοφυλοφιλία, δείτε το σαν εγκυκλοπαιδική γνώση. Στην προκειμένη περίπτωση επομένως, δεν αναφέρομαι στο πως ηθικά επηρεάζονται οι κοινωνίες από τη θρησκεία, αλλά μόνο στο πως οι θρησκείες - σύμφωνα με τις γραφές τους- αντιμετωπίζουν το θέμα αυτό. Όσο για το κομμάτι που ανέφερες περι φυσικού ενστίκτου, θα επιστρέψω σύντομα ελπίζω σε αυτό το θέμα γιατί τα όσα θέλω να γράψω στοιβάζονται στο μυαλό μου και προσπαθώ να τα βάλω σε σειρά.

Νερίνα:
Γιατί να'ναι διαφορετική η θεωρητική και πρακτική θεώρηση; Συμφωνώ πάντως στο ότι αν κάτι κάποια/ον βοηθάει, τότε καλώς και το χρησιμοποιεί, σε περίπτωση που δεν βλάπτει καμία και κανέναν. Νομίζω είναι μια ηθική αρχή πέρα από θρησκείες.
Όσο λοιπόν για το ότι η θρησκεία αντιμετωπίζει την ομοφυλοφιλία ως κάτι που απειλεί την υπεροχή της, θα συμφωνήσω, αν και νομίζω ότι υπάρχει ιδιαίτερο μένος στην προκειμένη περίπτωση.

Κώστα:
Ούτε εγώ μπορώ να καταλάβω και εξοργίζομαι όσο δεν μπορείς να φανταστείς. Το θεωρώ υποκριτικό και ειρωνικό, από την άλλη καταλαβαίνω (σε θεωρητικό επίπεδο έστω) την ανάγκη κάποιων να πιστεύουν σε κάτι.

et:
Θα συμφωνήσω ιδιαίτερα στο ότι η πίστη και η Α.Ε. δεν σχετίζονται ιδιαίτερα. Και ναι, το ρητό του κατά τα άλλα όχι τόσο συμπαθούς κυρίου με τα μούσια ίσως είναι από τα πιο πετυχημένα που έχουν ειπωθεί/γραφτεί.
Αλλά θέλω να διαφωνήσω στο ότι η ερμηνεία του θεού-τιμωρού ανήκει στην Α.Ε, ανήκει στις γραφές, και στις γραφές πρωτοβασίστηκε η πίστη.

Καλημέρα σε όλες και όλους. Να είστε καλά. Και να απολαύσετε το τριήμερό σας.

Anonymous said... 6 April 2007 at 17:38  

Queerdom προκάλεσες πανικό απλά και μόνο με μια εισαγωγή...Ενδιαφέρον το θέμα ειδικά για gay,όπως εμένα που σχετικά με αφορά αν η εκκλησία με δέχεται ή όχι.
Πριν 2 χρόνια νομίζω σε τεύχος του ένθετου "Κ" της κυριακάτικης Καθημεριμενής αφιερωμένο σε gay θέματα υπήρχε αξιόλογο άρθρο θεολόγου-ιερωμένου, το οποίο ως ένα σημείο αντέκρουε τη χριστοδουλική πολεμική (κουσούρι κλπ). Σύμφωνα με το άρθρο τα "σαρκικά αμαρτήματα", στα οποία υπάγονται και τα ημέτερα, ειναι συγχωρήσιμα και λιγότερο "βαρειά" σε σχέση με άλλα κατά το σύστημα αξιών της χριστιανικής διδασκαλίας πιο σοβαρά, όπως την πλενονεξία και τον εγωισμό!Το είχα θεωρήσει τότε πολύ ενδιαφέρον και ήθελα να το αναφέρω!

Queerdom said... 7 April 2007 at 00:15  

Κι εγώ πολύ ενδιαφέρον το βρίσκω αυτό το άρθρο που δυστυχώς ποτέ δεν διάβασα, αν το βρεις πουθενά καταχωνιασμένο, φέρτο προς τα δω ;)

Anonymous said... 7 April 2007 at 01:05  

όντως είχε μια διαφορετική προσέγγιση από αυτή που συνήθως ακούμε!κάπου είναι καταχωνιασμένο το περιοδικό...αλλά δυστυχώς το άρθρο είναι ελλάδα κι εγώ εξωτερικό...και πριν τον ιούνιο δε με βλέπω να τελειώνω (και να γυρίζω)...

Αλέξης Ν. said... 7 April 2007 at 13:44  

Η εισαγωγή του ποστ, είναι ελαφρώς "κάπως"... Σαν εισαγωγή, εννοώ την φράση "Όλες μα όλες οι θρησκείες του κόσμου (και ειδικά οι τρεις Σημιτικές θρησκείες) αντιμετωπίζουν το σεξ ως μια εν δυνάμη πηγή του κακού.". Η θεώρηση "Ομοφυλοφυλία=Σεξ", ποτέ δεν έκανε καλό σε κανένα. Δεν είναι μόνο το σεξ που αφορά τα gay ζευγάρια, αλλά όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και τα straight... Ίσως για αυτόν τον λόγο δεν γίνεται ιδιαίτερη αναφορά σε πρώτα θρησκευτικά κείμενα (και δεν εννοώ, για παράδειγμα, κάποιες ευχές επί Βυζαντίου που ευλογούσαν την ένωση μεταξύ ανδρών) γενικότερα για τις σχέσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου, παρα μόνο για το σεξ μεταξύ τους [Λευιτικόν, 20:13 - Απέδωσε και καρπούς το Six Feet Under ;-) ]. Από την άλλη, οι εγκυκλοπαιδικές γνώσεις ποτέ δεν έβλαψαν κανέναν. Απλά, αν μπορέσεις στην έρευνά σου αυτή Κατερίνα, να μην επικεντρωθείς μόνο στο σεξ, αλλά και γενικότερα στην "ιδέα" της ομοφυλοφυλίας, όσο αυτό είναι δυνατό.

Το αν η (όποιαδήποτε) θρησκεία αποδέχεται ή όχι την ομοφυλοφυλία, είναι καθαρά δικαίωμά της, και κανένας δεν μπορεί να πει τίποτα. Πρόκειται απλά για ένα σύστημα ιδεών, που κάποιος ή κάποιοι κατασκεύασαν, (και για αυτό ενδεχομένως να έχει και αδυναμίες), και γούστο του/ς και καπέλο του/ς το πως το έφτιαξε/αν. Εμείς οι "υπόλοιποι" καλούμαστε να επιλέξουμε, αν θέλουμε, να συμμεριστούμε κάποιο τέτοιο σύστημα, και μάλιστα χωρίς ιδιαίτερο δικαίωμα κριτικής. Σε αυτό που έχουμε όλοι λόγο, είναι τα διάφορα "εγκλήματα" που, όπως ανέφερε ο mailo, έχουν γίνει...

Θα συμφωνήσω επίσης, εν μέρει, με την ερώτηση που τέθηκε, το "Γιατί να υπάρχουν θρησκείες;". Δείτε το ιστορικά, guys: Στην εποχή τους, οι θρησκείες όχι μόνο χρειάζονταν, αλλά έκαναν και καλό. Όταν κάπου στην μέση Ανατολή, ο ένας έσφαζε τον άλλον για το έτσι θέλω, βγήκε ένας αναρχικός και είπε "Αγαπάτε αλλήλους"... Το πρόβλημα των προαναφερθέντων εγκλημάτων, είναι η αλλοίωση των όμορφων μυνημάτων (και ναι, ποτέ και πουθενά δεν ανέφερε ο Ιησούς οτιδήποτε για το "αμάρτημα" της ομοφυλοφυλίας) προς όφελος κάποιων. Άρα, η απάντηση στο ερώτημα, μπορεί να έχει και αυτή την μορφή: "Καλό έκαναν οι θρησκείες, αλλά από τότε κύλισε πολύ νερό...". Ή το ίδιο το ερώτημα, να εκφραστεί κάπως σαν: "Γιατί να συνεχίζουν να υπάρχουν θρησκείες, ή έστω, γιατί να συνεχίζουν να είναι τόσο σφικτόκωλες ως ιδεολογίες, αφού τα δεδομένα στα οποία στηρίχτηκαν έχουν αλλάξει ριζικά;"...

Υ.Γ.:Το τεύχος στο οποίο αναφέρεται ο τeoman, το πέταξα λίγες μέρες πριν, σε μια επιχείρηση-σκούπα στο γραφείο μου! Ήταν μια μάλλον καλή έρευνα, με πολλά και ενδιαφέροντα άρθρα...

Anonymous said... 9 April 2007 at 20:55  

Με την άδειά σου/ας θα κάνω τον συνήγορο του Διαβόλου...

Ένσταση 1η
Ιστορικά, οι "σημιτικές" θρησκείες είναι πλείονες των 3! Και δεν υφίσταται καν ο όρος ως τέτοιος. Εννοείς, οι "αβρααμικές θρησκείες", ήτοι ο Ιουδαϊσμός, ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ (οι όροι μουσουλμανισμός και μωαμεθανισμός είναι εξίσου λανθασμένοι αν και χρησιμοποιούνται κατά κόρον).

Ο λόγος που οι 3 ονομάζονται αβρααμικές είναι επειδή [απο]δέχονται -και οι 3- τον Αβραάμ ως "πατέρα" τους (Αμπραχάμ, Αβραάμ, Ιμπραχίμ).

Ένσταση 2η
Δεν είναι διόλου αληθής/ακριβής η δήλωση ότι "όλες οι θρησκείες του κόσμου... αντιμετωπίζουν το σεξ ως μια εν δυνάμει πηγή κακού". Ο Ινδουισμός, για παράδειγμα, έχει μια απείρως θετικότερη στάση απέναντι στο σεξ. Αυτό που ισχύει, πάντως, στη συγκεκριμένη θρησκεία που αντιλαμβάνεται τα πάντα στον μικρόκοσμο και τον μακρόκοσμο ως δίπολα αρσενικής και θηλυκής ενέργειας είναι μια καταδίκη μορφών σεξουαλικότητας που διαταράζουν την ισοροπία αυτού του διπόλου και κατά συνέπεια την ισοροπία ΟΛΟΥ του σύμπαντος.

Αρκετά με αυτά, γιατί θα γράψω βιβλίο στο τέλος, και δεν μου φταίτε σε τίποτε :))

Ένσταση 3η
(ως προς το τι είναι πίστη). Επειδή μ' αρέσει να κάνω τον συνήγορο του διαβόλου -τί να κάνω, μ' αρέσει- έχω μια προκλητική ερώτηση για "πνευματική τροφή" ενόσω περιμένετε στη στάση, δένετε το παπούτσι σας, πλένετε τα πιάτα ή πίνετε τον καφέ σας:

θα συμφωνήσετε ότι η πίστη είναι μια πολιτικώς ορθή διατύπωση της ...άγνοιας;(grin)

Δείτε το παράδειγμα:
1α) Πιστεύω ότι υπάρχει Θεός
1β) Πιστεύω ότι ο Γιάννης θα έρθει στο πάρτι.

Τί λέω στο 1β);
Συνοπτικά λέω τα εξής:
Δεν ξέρω εάν θα έρθει ο Γ. στο πάρτι. Μπορεί να έρθει, μπορεί όχι, μπορεί να κινήσει να έρθει, αλλά να τον πατήσει μηχανάκι (χτύπα ξύλο), μπορεί να ακυρώσω εγώ το πάρτι, (γιατί μου 'πεσε βαρύ το κοκορέτσι), και να μην έρθει κανένας, του Γ. συμπεριλαμβανομένου. Σε κάθε περίπτωση, θα ξέρω εάν θα έρθει ο Γ. στο πάρτι την ώρα που θα χτυπάει το κουδούνι και εγώ θα ανοίγω την πόρτα με την ατάκα "Γιάάάάννη! καλωσήρθες" (σμακ)

Τι λέω στο 1α);
Δεν ξέρω εάν υπάρχει Θεός. Μπορεί να υπάρχει, να υπήρξε, να υπάρξει, μπορεί να μην υπάρχει. Δεν τον αντιλαμβάνομαι (βλέπω, ακούω, αγγίζω, μυρίζω), δεν έχω το κινητό του, κάθε που του μιλάω, φωνή βοώντος... Βασικά δεν ξέρω τίποτε γι αυτόν. Δεν ξέρω καν εάν έχει φύλο, υπόσταση, διάσταση, ιδιότητες. Δεν μπορώ να αποδείξω ότι υπάρχει ή ότι δεν υπάρχει. Δεν μπορώ καν να τον αρνηθώ! (Πώς ν' αρνηθώ την ύπαρξη αυτού που δεν υπάρχει;;;;)

Μπορώ να του αποδώσω ότι θέλω: "Ο Θεός είναι μέγας, πανταχού παρών, ξερόλας (οουπς, εννοώ παντογνώστης)και φιλεύσπλαχνος.

ΕΑΝ ΘΕΛΩ μπορώ εξίσου να πω "Ο Θεός είναι κίτρινος, τρίγωνος και αλμυρός". Από σημασιολογικής/συντακτικής πλευράς εκπληρώνω την συνθήκη υποκ.+ρήμα+κατηγ.

Αλλά δεν ξέρω τίποτε, γιαυτό ΠΙΣΤΕΥΩ.

Η πίστη είναι μια θεμιτή μορφή Αγνωστικισμού, αλλά ο όρος Α. είναι βεβαρυμένος με άλλη σημασιολογία και γι αυτό ...απορρίπτεται (δεύτερο grin)

Δεύτερη και τελευταία πρόκληση:
Δεν ξέρω τί είναι ακριβώς ο Θεός, ισχυρίζομαι όμως -με μια διασταλτική ερμηνεία του Βιβλίου της Γέννεσης,κεφ. Α. - ότι ο Θεός είναι ...τσαχπίνης και μπαμπέσης, αγαπητοί μου.

Διότι είναι η μοναδική περίπτωση, εξ' όσων γνωρίζω, που θεμελίωσαν δικαίωμα σύνταξης με μόλις 7 ημερών ένσημα... Αν αυτό δεν είναι μπαμπεσιά, δεν ξέρω πλέον τί είναι!(τρίτο grin)

Εξυπακούεται, όποιος επιθυμεί, έχει κάθε δικαίωμα να με διαψεύσει/διορθώσει, να μάθω κι εγώ αυτά που μονίμως δεν ξέρω.

floslunae ignorans

Anonymous said... 26 April 2007 at 01:16  

Έχω πάντως την αίσθηση, πως κάποιοι πατέρες της Εκκλησίας έχουν μία διαφορετική τοποθέτηση σε τέτοια θέματα. Ο Αυγουστίνος λέει το εξής «αγάπα και κάνε ότι θέλεις» Αυτό που τους ενδιαφέρει δεν είναι νομίζω ο σεξουαλικός προσανατολισμός, αλλά το πόσο ουσιαστικές είναι οι σχέσεις των ανθρώπων, το τι διάθεση έχει ο ένας για τον άλλο, τι ποιότητος αγάπη εξελίσσετε θετικά η αρνητικά. Τα κείμενα του Αγ. Συμεών του νέου Θεολόγου (τίτλος που η Εκκλησία χρησιμοποιεί σε μετρημένες περιπτώσεις) επί παραδείγματι, αν τα διάβαζε ένας σημερινός αντιπρόσωπος της διοικούσας εκκλησίας χωρίς να γνωρίζει ότι είναι κείμενα Αγίου της Εκκλησίας αλλά ενός λ.χ. βυζαντινού λογίου, Θα τα χαρακτήριζε τον συγγραφέα τους ως κίναιδο και φυσικά αιρετικό.

Η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς. Βιργίλιος/Αινειάδα

Post a Comment