Νόμοι για την Ομοφυλοφιλία σε όλο τον Κόσμο
Wednesday, March 21, 2007
Αν σκεφτεί κανείς ότι έχουμε ανοιχτό γαλάζιο χρώμα, καλά είμαστε. Αλλά αν αυτό θα έπρεπε να μας αρκεί και να μας καθησυχάζει, τότε καθόλου καλά δεν είμαστε. Μου έστειλε ένας φίλος μου ένα email σήμερα και μου έλεγε ότι είναι περήφανος για εμένα που κάνω αυτή την προσπάθεια και ότι μακάρι και άλλοι γκέι να σκέφτονταν έτσι, αλλά ότι ντρέπονται και φοβούνται. Και κάπου ένιωσα ότι εννοούσε και τον εαυτό του.
Ίσως είμαι τυχερή που δεν ένιωσα ποτέ ντροπή, ίσως είμαι τυχερή που στους παιδικούς/εφηβικούς μου ετεροφυλόφιλους φίλους δεν χρειάστηκε να δώσω ποτέ την παραμικρή εξήγηση, που ο αδερφός μου ξεπέρασε γρήγορα την ενόχληση που του προξένησε η αποκάλυψη μου στα 16 μου χρόνια, που η μάνα μου όσο κι αν δυσκολεύτηκε και δυσκολεύεται ακόμα, προσπαθεί και το ξέρω ότι προσπαθεί συνέχεια 6 χρόνια τώρα.
Κι είμαι τυχερή γιατί γνώρισα την Ε. και την άλλη Ε. αργότερα, δυο γυναίκες που μου έμαθαν ότι δεν πρέπει να υπάρχει ιστορική ασυνέχεια, που μου έμαθαν ότι πρέπει να θυμόμαστε και να γνωρίζουμε και να μην παραγνωρίζουμε ότι κάποιοι ταλαιπωρήθηκαν πολύ για να κυκλοφορούμε εμείς στο δρόμο σήμερα χέρι χέρι και να ακούμε το πολύ πολύ ένα "πούστη/λεσβία" πίσω από την πλάτη μας.
Και πηγαίνω στα μπαρ (σπάνια) και είναι γεμάτα από αγόρια και κορίτσια που δεν ξέρουν τι είναι το Stonewall, που αγνοούν ότι η ζωή τους και η ομοφυλοφιλία τους είναι μεγαλύτερη από εκείνους/εκείνες. Κι έχω την Β., την σύντροφό μου, να μου λέει ότι πρέπει να μάθω να σέβομαι ότι δεν το βλέπουν όλοι ως θέση πολιτική και ούτε έχουν πρόθεση να κάνουν το παραμικρό για αυτό, επειδή, λέει, δεν θέλουν, δεν βρίσκουν το λόγο.
Εγώ πάλι νομίζω ότι φοβούνται, ότι φοβόμαστε, και νομίζουν ότι επιλέγουν να κρατήσουν την ζωή τους κρυφή, γιατί δεν είναι θέμα, γιατί "και str8 να'μουν πάλι δεν θα το έκανα θέμα". Από πότε το κάνεις θέμα το να κυκλοφορείς με τον/την συντροφό σου αγκαλιά; Από πότε το κάνεις θέμα να πεις στον/ην συνάδελφό σου ότι θα περάσει ο/η σύντροφός σου να σε πάρει και ότι πήγες διακοπές με εκείνον/εκείνη σε ένα άλλο μέρος από ότι τελικά πήγες...
Κατερίνα
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 23:53
Τι είναι αυτό; law
Τρομονόμοι...
Μεγάλο όπλο για να κρατούν τον κόσμο σε πανικό και φόβο.
Αλλά τι καλύτερο να περιμένεις...από...αυτούς?
Πάντως μην φοβάσαι. Θα αναγκαστούν να τους αλλάξουν κάποια στιγμή. Σύντομα θα δουν πως η ομοφυλοφιλία (και για να σε κάνω quote, ό,τι σχετίζεται με αυτή π.χ. αλκοολισμός - πολύ γέλασα με αυτό το κείμενο btw) δεν μπορεί να εκφοβίζει τον κόσμο για πολύ ακόμα. Αργά ή γρήγορα θα βρουν κάτι άλλο για να μας φοβίζει (λέω εγώ τώρα, global warming. Ανακυκλώστε γιατί αλλιώς θα σας επιβάλλουμε θανατική ποινή. Μην καπνίζετε σε δημόσιους χώρους, ιδιωτικούς. Μην χρησιμοποιείτε το κινητό σας τηλέφωνο σε δημόσιους χώρους.Κ.ο.κ.
Πόσο τον αγαπώ αυτόν τον κόσμο! (Και τον φοβάμαι παράλληλα. Άλλωστε είναι προέκταση της θρησκείας (μας?μου?σας?). "Να αγαπάτε το Θεό, αλλά να τον φοβάστε".
Κάτι καλύτερο μάλλον όχι, δεν μπορείς να περιμένεις. Απο αυτούς. Κάτι καλύτερο από εμάς έχω κάθε δικαίωμα να περιμένω, σχεδόν να απαιτώ. Ειδικά από όσους εμάς καταλαβαίνουμε ή μάλλον όχι, λάθος, ενδιαφερόμαστε λίγο περισσότερο για το που (και το κυριότερο πώς) πάμε.
Ας μην μιλήσουμε για τον θεο Γιαχβέ και συγχυστώ βραδιατικά όμως, εε; Ναι ναι, γιατί αυτός είναι ο εκδικητικός θεός, όχι κανένας άλλος. Τελοσπάντων.
Κατά του φόβου είναι αυτό το μπλογκ μάλλον..
ωραιο το κειμενο σου (λες και το ηξερα προσπαθω και εγω να ανοιξω μια παρομοια κουβεντα στο δικο μου μπλογκ)...
εισαι τυχερη που ειχες ενα περιβαλλον που σε αποδεχτηκε. σημαντικο.
το γιατι επρεπε να αποκαλυφθεις πραγματικα δεν το καταλαβαινω... σε ποιον/α χρωστας δηλαδη;
βεβαια ως ετεροφυλοφιλος ισως να μιλαω εκ του ασφαλους... τι να σου πω...
εχεις δικιο παντως. ειναι πολιτικο το θεμα. τα παντα ειναι πολιτικα μιας και η απαθεια ειναι συνενοχη (οσο τσιτατο και αν ακουγεται).
εχεις την συμπαρασταση μου παντως στην προσπαθεια σου να αλλαξει η ηλιθια νοοτροπια και στα σαπια μυαλα της ελλαδος. ολοι ανθρωποι ειμαστε και ολοι/ες εχουμε δικαιωμα στον ερωτα.
το παν ειναι η πραξη.
να 'σαι καλα και καλη σου ημερα.
Σε ευχαριστώ man on the moon, και σε ευχαριστώ ακόμα παραπάνω επειδή είσαι ετεροφυλόφιλος και δείχνεις ενδιαφέρον για κάτι που πολλοί λένε ότι δεν τους αγγίζει.
Είπα να αποκαλυφθώ γιατί περί αποκάλυψης πρόκειται, και όφειλα στον εαυτό μου να το κάνω για να μην ζω μέσα στα ψέμματα. Αν θυμάσαι από το ερωτηματολόγιο, εσύ δεν χρειάστηκε ποτέ να το βιώσεις ως αποκάλυψη, το θεωρούσαν όλοι δεδομένο.
Όσο για την αποδοχή, δεν ήταν καθολική, απλά έμαθα γρήγορα να φιλτράρω τις όσες αντιδράσεις με ενοχλούσαν από ανθρώπους που ένιωθα οτι δεν με αφορούσαν. Και μάλλον όποιος δεν με αποδεχόταν άμεσα, δεν με αφορούσε.
Πάντως δεν ήταν ότι πιο εύκολο, όταν στο σχολικό περιβάλλον αποκαλύφθηκε, αλλά ήμουν ήδη σε ειρήνη με τον εαυτό μου και δεν ένιωσα καμιά ενοχή. Το ξέρω καλά και το ήξερα από μικρή, ότι ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει με τον εαυτό του.
Θυμάμαι μόνο μια σκέψη γύρω στα 13-14 που ήλπιζα να είναι μεμονωμένο ένα περιστατικό που μου άρεσε μια κοπέλα. Μου πέρασε γρήγορα και δεν ξανάρθε ποτέ.
Καλημέρα και σε εσένα, νόμιζα ότι είμαι η μόνη παράξενη ξύπνια αυτή την όμορφη ώρα..:)
επίσης να πω ότι έχεις δίκιο ότι είναι πολιτικό το θέμα..και πάει και πολύ πιο πέρα από νόμους που ισχύοθν σε κάθε χώρα, κτλ κτλ, νομίζω είναι τόσο έντονα πολιτικο που beyond sexual orientation, it concerns all
sou eipa, de thimamai pote na egine apokalipsi, alla kapote prepei na mas to eipes. we didn't care, i'm sure no one really did. to mono pou thimamai einai mia sigekrimeni kopela pou theoruse gia kapio logo oti eimaste mazi epeidi thelame na katsoume mazi stin istoria. She was bloody annoying and looked at us funny!
Θα συμφωνήσω και εγώ, ότι είναι θέμα πολιτικής κουλτούρας. Το χειρότερο είναι ότι πιστεύω ότι τώρα βρισκόμαστε σε μια στάσιμη κατάσταση, δηλαδή αυτό το γαλάζιο είναι γαλάζιο εδώ και αρκετό καιρό και δεν προβλέπεται να γίνει μπλε άμεσα.
Όσο για την παρατήρηση ότι όσοι δεν έχουν coming out story φοβούνται είναι πολύ πιθανό να έχεις δίκιο. Παρόλα αυτά δεν είναι όλα τα πράγματα ή άσπρα ή μαύρα. Δηλαδή δεν είναι ή φοβάσαι ή δε φοβάσαι και αποκαλύπτεσαι. Προσωπικά δεν έχω προχωρήσει σε καμία αποκάλυψη γιατί και εγώ όπως λέει η φίλη σου, η Β., δεν ήθελα ποτέ να το κάνω θέμα. Δε θέλω να βάλω ταμπέλα στον εαυτό μου, δεν προσδιορίζομαι μόνο από το αν με έλκουν άτομα του ίδιου, του αντίθετου ή και των δύο φίλων. Προσδιορίζομαι από ένα σωρό άλλα πράγματα και τα αντιμετωπίζω όλα με τον ίδιο τρόπο. Δε κάνω σημαία μου κανένα μεμονωμένο χαρακτηριστικό μου γιατί κανένα δε με προσδιορίζει μόνο του.
Από την άλλη όμως θέλω, όταν θέλω να μπορώ να εκφράζομαι ελεύθερα. Για αυτό εκτιμώ απίστευτά όλους και όλες όσους έχουν την ανάγκη και κυρίως το θάρρος να προχωρήσουν σε τέτοιες αποκαλύψεις, να το κάνουν θέμα, έτσι ώστε όταν εγώ θέλω να κρατήσω το χέρι της φίλης μου στο δρόμο το πολύ-πολύ να εισπράξω κανένα στραβό βλέμμα.
Όσο για την αναφορά που κάνεις σε συναδέλφους αν είσαι ακόμα student είσαι πολύ τυχερή. Στην αγορά εργασίας οι κανόνες είναι μετρημένοι και σπάνια περιλαμβάνουν το σεβασμό της προσωπικής ζωής του άλλου. Η δική μου εμπειρία στην Ελλάδα, γιατί στο Λονδίνο που δούλευα πριν τα πράγματα ήταν αλλιώς, είναι ότι όσο λιγότερα μοιράζεσαι στο γραφείο σου τόσο καλύτερα. Το μόνο που πρέπει να σε προσδιορίζει είναι η δουλεία σου.
Καλημέρα σε όλους
et
Αυτό το επιχείρημα με την ταμπέλα για να είμαι ελικρινής δε το καταλαβαίνω.
Δηλαδή αν σε πρήζουν οι δικοί σου να τους γνωρίσεις την κοπέλα σου και τους πεις "δεν είναι κοπέλα, είμαι με αγόρι αυτό το διάστημα" για να μην βάλεις στον εαυτό σου την ταμπέλα του γκέι πιστεύεις ότι θα αλλάξουν λιγότερα πράγματα στη συμπεριφορά τους;
Την ταμπέλα δε τη βάζουμε εμείς στον εαυτό μας αλλά οι άλλοι σε μας. Μόλις μάθουν/υποψιαστούν ότι κάνουμε πράγματα με άτομα του ίδιου φύλου αυτόματα γινόμαστε: ανήθικοι, σεξομανείς, ασόβαροι, αμαρτωλοί, ανώμαλοι και πιθανώς παιδόφιλοι. Αυτά πιστεύει ο μέσος στρ8...
Επίσης, εμένα προσωπικά οι γονείς μου, όταν το έμαθαν, μου είπαν ότι το επόμενο βήμα θα είναι να πάρω ναρκωτικά. Τι σχέση έχει το να είσαι γκέι με τα ναρκωτικά μόνο αυτοί το ξέρουν...
Και η λύση για να μη μας θεωρούν όλα τα παραπάνω δεν είναι να το κρύβουμε, αλλά αντιθέτως να το πούμε και να τους αποδείξουμε με τις πράξεις μας, σε βάθος χρόνου αν χρειαστεί, ότι αυτά που πιστεύουν για τους γκέι/bi είναι λάθος.
Εγώ προσωπικά αυτό προσπαθώ να κάνω με τους δικούς μου γονείς. Ίσως κάποτε αναφερθώ πιο αναλυτικά με ποστ στο μπλογκ μου...
υπαρχει κατι απιστευτα συγκινητικο σ αυτο το κειμενο σου
μια μυρωδια απο τα 70s που αγωνιστηκαν πολλοι να ξεχαστει.
ακομα υπάρχει μια ελπίδα
και τελος υπάρχει κατι τόσο δυναμικο
που μου φερε δακρυα στα ματια
και ξερω
πως πολλοι θα καταλαβουνε τι λεω μεσα απο αυτα τα λογια
που δεν λέω...
Σας ευχαριστώ όλους πολύ, σήμερα το We are not gay, we are outraged κλείνει την πρώτη του βδομάδα ζωής και μου έχει δώσει μεγάλη χαρά η συμμετοχή σας μέχρι τώρα.
Στο θέμα μας τώρα..
Troll:
Δεν ξέρω πια είναι η σεξουαλική σου προτίμηση, πάντως είναι χαρά μου να καταλαβαίνει κάποιος την πραγματική διάσταση αυτού που ονομάζουμε gay rights.
Rachel:
Dear..Χαρά μου λοιπόν που ήσουν από τους πρώτους ανθρώπους που έμαθαν για μένα και δεν έτρεχε ποτέ τίποτα. Πώς την έλεγαν αυτή που μας κοιτούσε; Κι ο Hall με δούλευε ότι σε γούσταρα :Ρ επειδή σε τραβούσα από το χέρι να βγούμε έξω ενώ μιλούσες με ένα αγόρι.
Anonymous et:
Θεωρώ ότι δεν πρέπει να αγνοούμε ότι είναι βασικό κομμάτι της προσωπικότητας μας. Θέλοντας και μη, το ότι έχουμε βιώσει την ζωή μας, το μεγάλωμα μας οι περισσότεροι, όντας ομοφυλόφιλοι/ες μέσα σε αυτό τον κόσμο, μας προσδιορίζει περισσότερο από άλλα πράγματα. Όπως πχ το να είσαι μαύρος, δεν είναι ακόμα ένα πράγμα που σε προσδιορίζει, είναι από τα πολύ βασικά μάλλον.
Θεωρώ ότι η ταμπέλα, η κάθε ταμπέλα έχει λόγο ύπαρξης, έχει χρησιμότητα και δεν μας έχει βλάψει τελικά. Βοηθάει ακόμα και στον αυτοπροσδιορισμό, στην ένταξή μας σε ένα υποσύνολο, σε πολλά πράγματα. Ο περισσότερος κόσμος τις αρνείται επειδή και καλά είναι περιοριστικές, αλλά δεν είναι, παρά μόνο αν τις αντιμετωπίσεις έτσι.
Η αποκάλυψη απελευθερώνει, δεν το κάνει θέμα..όχι περισσότερο από οτι χρειάζεται. Αν ήσουν στρ8, δεν θα την είχες ήδη κάνει, αν και τότε δεν θα ήταν αποκάλυψη πια.
Χαίρομαι όμως που εκτιμάς και καταλαβαίνεις την επιλογή κάποιων να το κάνουν θέμα.
Όσο για το κομμάτι της εργασίας, σπουδάζω ναι, αυτή την ώρα, άλλα έχω δουλέψει 3 χρόνια στην Ελλάδα και ήμουν out στη δουλειά μου. Ίσως κι εκεί ήμουν τυχερή, τι να σου πω ;)
Κώστα:
Θα συμφωνήσω μαζί σου πολύ, πάρα πολύ και θα σου πω απλά ότι όσοι άνθρωποι με έζησαν ενώ είχαν κάποιο πρόβλημα αρχικά, άλλοι τόσοι κατάλαβαν ότι δεν είχαν δίκιο. Πρέπει εμείς να δείχνουμε καλά στην επιλογή μας, συνειδητοί και περήφανοι.
etalon:
...:) Σ'ευχαριστώ..για την στήριξή σου. Θα προσπαθώ όσο μπορώ, να μην την ξεχάσω εγώ την μυρωδιά που δεν γνώρισα ποτέ, αλλά τόσο γνώριμη είναι..