Ευχαριστώ μαμά :)

Έχω πει ότι δεν θέλω να γράφω ιδιαίτερα προσωπικά, γιατί αυτό το θέμα είναι μεγαλύτερο από εμένα και τελοσπάντων, θεωρώ ότι ενδιαφέρει περισσότερο η πολιτική διάσταση των πραγμάτων, παρα το τι κάνω εγώ στη ζωή μου. Μην με παρεξηγήσετε, μ'αρέσει να διαβάζω προσωπικά blog, απλά αυτό δεν δημιουργήθηκε από τέτοια ανάγκη.

Τέλοσπάντων..Κάποιες φορές μάλλον θα περνώ τη γραμμή όταν υπάρχει κάτι σχετικό που θεωρώ ότι έχει λόγο να ειπωθεί.

Πέμπτη ξημερώματα γύρισα Ελλάδα για Πάσχα (τελοσπάντων ότι με την θρησκευτική διάσταση του θέματος). Όταν ξύπνησα χθες το μεσημέρι τελικά, έπινα καφέ με την μάνα μου και ήθελα πολύ να της πω για αυτό το blog. Και έτσι την τράβηξα μπροστά στο pc να της το δείξω, να το διαβάσει. Η ελπίδα μου νομίζω ήταν να νιώσει περήφανη για εμένα και την απόφασή μου να προσπαθήσω για κάτι. Δυστυχώς το αποτέλεσμα δεν ήταν ακριβώς αυτό αλλά ευτυχώς έχουμε μάθει πλέον να αποσυμφορίζουμε τις καταστάσεις με χιούμορ.

Πριν καν το δει με ρώτησε, μην μου πεις ότι το blog (ναι ναι ήξερε τι ήταν) που έφτιαξες έχει να κάνει με "αυτό". Και της απάντησα ότι προφανώς έχει να κάνει με "αυτό", με τι άλλο θα είχε να κάνει; Αφού ηρέμησε που δεν χρησιμοποιώ ονοματεπώνυμο, αλλά μόνο το μικρό μου όνομα, ξεκίνησε να διαβάζει...Και διάβαζε και διάβαζε...Ενοχλήθηκε με 2-3 λέξεις που της φάνηκαν ωμές, δεν διαφώνησε ουσιαστικά με τίποτα από όσα έγραφα (κάπου με τα χριστιανικά ίσως) αλλά είχε ένα βασικό παράπονο...

Γιατί να ασχολούμαι με αυτό; Γιατί να στρέφεται η ζωή μου γύρω από αυτό; Γιατί να σπαταλάω την δημιουργηκότητά μου και την ενεργεία μου σε κάτι που αφορά το σεξ, ενω υπάρχουν τόσα άλλα πράγματα σε αυτή τη ζωή...Ξεκίνησε για πολλοστή φορά η διάλεξή μου για την κοινωνικοπολιτική διάσταση του θέματος, για το ότι όσο κι αν αφήνω το ενδεχόμενο του να γνωρίσω έναν άντρα που να με συνεπάρει, θα δηλώνω ξεκάθαρα λεσβία για πολιτικούς λόγους, για το ότι έχει σημασία για τους εφήβους που πρωτοανακαλύπτουν ότι είναι διαφορετικοί, για τους ανθρώπους που ζουν χρόνια μαζί και δεν αναγνωρίζονται κλπ. Και τα κατάλαβε, νομίζω όλα τα κατάλαβε, απλά θα ήθελε να μην ήμουν εγώ, θα ήθελε να μην προσπαθούσα εγώ, να μην αυτοπροσδιορίζομαι από αυτό.

Αλλά είπε επίσης ότι είναι περήφανη για εμένα επειδή έχω το θάρρος της γνώμης μου και δεν με νοιάζουν τα επιβαλλόμενα πρέπει. Και σήμαινε πολλά αυτό. Γιατί αν δεν είχα την αγάπη της και την αποδοχή της (άσχετα με το ότι ενοχλείται), δεν ξέρω αν θα είχα το ίδιο θάρρος γνώμης. Την ευχαριστώ λοιπόν.

σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 15:56  

8 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...:

Anonymous said... 30 March 2007 at 16:28  

Η μαμά σου είναι σπάνια και πολύτιμη. Πάρε τη μια αγκαλιά από εμένα που η δικιά μου απειλούσε να πηδήξει από τον 5ο αν δεν της ορκιζόμουν ότι δε μου αρέσουν οι γυναίκες.

Anonymous said... 30 March 2007 at 16:59  

Και ορκίστηκες;
comles

Queerdom said... 30 March 2007 at 17:00  

Δεν θα πηδούσε όμως..Να το ξέρεις.
Εμένα είναι στενοχωρημένη ακόμα σήμερα, της κάνει σκηνές ο πατέρας μου για αυτό το θέμα, απειλεί κλπ..Κι εκείνη προσπαθεί να συγκρατήσει τις ισορροπίες και να καταλάβει..Και της είναι δύσκολο.
Κι εγώ προσπαθώ να αποστασιοποιηθώ συναισθηματικά, αλλά όχι τόσο ώστε να μην με νοιάζει πως νιώθει.

Anonymous said... 30 March 2007 at 17:06  

Θα ορκιζόμουν και αρχιεπίσκοπος αρκεί να σταματούσε η σκηνή. Παραπέρα θα τα αναλύσω μέσα στο φόρουμ.

Anonymous said... 30 March 2007 at 17:11  

jo, πρόσεχε τι λες, θα σε αφορίσει ο δικός μας! lol
comles

Anonymous said... 30 March 2007 at 18:30  

@Queerdom: έτοιμη ήταν, είχε περάσει η μισή έξω από τα κάγκελα.

@comles: μα έτσι και αλλιώς είμαι μια αμαρτωλή και θα καώ στην κόλαση!

desiderius said... 31 March 2007 at 00:08  

Queerdom,

Πολύ ενδιαφέρον ποστ, για ένα τεράστιο και πολύ πονεμένο θέμα. (Συμπρωματικά κι εγώ σχεδιάζω σχετικό ποστ.) Κάποιες σκέψεις:

Όντως μπράβο στη μαμά μα και σε σένα για την ισορροπία που πετύχατε. Θέλει κατανόηση εκ μέρους της, μα και υπομονή από σένα. Να μην ξεχνάμε ότι δεν είναι εύκολο αυτό που ζητάμε απ' τους γονείς μας (όσο κι αν είναι επιβεβλημένο γι' αυτούς), να ξεπεράσουν το συντηρητικό, επαρχιώτικο τρόπο σκέψεις που το 95% των ελλήνων μέσης ηλικίας διδάχθηκαν από τη γεννοφάσκια τους.

Πολλές φορές νομίζουμε ότι να κάνουμε το βήμα μιας ανάλογης αποκάλυψης θα είναι το τέλος του κόσμου. Μπορεί όντως, η στιγμή εκείνη, και ό,τι ακολουθήσει τον επόμενο καιρό, να είναι πολύ δύσκολα. Όμως καλό είναι ο καθένας να αναλογιστεί, μήπως το αποτέλεσμα σε βάθος χρόνου θα έχει θετικό πρόσημο. Αν βλέπει πως έτσι θα είναι, δεν πρέπει να διστάσει να το κάνει. (Φυσικά τα πράγματα είναι πολύ πιο πολύπλοκα απ' ό,τι ακούγεται, μα η συζήτηση αυτή είναι πολύ μεγάλη.)

Βέβαια όλα αυτά τα λέει κάποιος που κρύβεται απ' τους γονείς του. Προσωπικά κρίνω ότι μια τέτοια αποκάλυψη δεν θα έχει θετικό αποτέλεσμα, τουλάχιστον αν γίνει τώρα, με δεδομένα όλα τα χαρακτηριστικά της σχέσης μου με τον μπαμπά και τη μαμά. Όμως είχα πρόσφατη μια αρκετά σοβαρή ανάλογη εμπειρία - που δεν φτάνει βέβαια την αποκάλυψη "μαμά, τον παίρνω". Για χρόνια έκρυβα από τους γονείς μου τα ψυχολογικά μου προβλήματα. Στην παρότρυνση της ψυχιάτρου μου να τους μιλήσω ήμουν πολύ αρνητικός. Ώσπου συνειδητοποίησα ότι θα είναι μια σωστή κίνηση, γιατί το λιγότερο που θα πετύχω θα είναι να απαλλαγώ από το άγχος και το βάρος του να κρύβομαι. Όντως, η πρώτη αντίδραση ήταν πολύ τραυματική, μα η συνέχεια με δικαίωσε.

Πέρα απ' αυτά, κάτι άλλο, κι αυτό πολύπλοκο. Γράφεις: "Πριν καν το δει με ρώτησε, μην μου πεις ότι το blog (...) που έφτιαξες έχει να κάνει με "αυτό". Και της απάντησα ότι προφανώς έχει να κάνει με "αυτό", με τι άλλο θα είχε να κάνει;" Και: "Θα ήθελε να μην προσπαθούσα εγώ, να μην αυτοπροσδιορίζομαι από αυτό." Δεν είσαι σαφής γιατί βέβαια το θέμα του ποστ δεν είναι αυτό, μα "ελπίζω" να μην αυτοπροσδιορίζεσαι μόνο από "αυτό", μόνο απ' την ομοφυλοφιλία σου. Να το πω αλλιώς: Φυσικά κι είμαι υπέρ της πολιτικής δράσης, και πολύ περισσότερο δεν σταματώ να λέω ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός είναι πολύ βασικό και καθοριστικό στοιχείο της ταυτότητάς μας, της πολιτισμικής μας ιδιοσυστασίας. Όμως όχι μόνο αυτό. Για να το πω αλλιώς: Το ότι είσαι γκέι δεν σημαίνει ότι δεν θα μπορούσες να φτιάξεις ένα ιστολόγιο εντελώς διαφορετικής θεματολογίας. Είμαι σίγουρος πως θα συμφωνείς, απλώς τα γράφω όλα αυτά για να ξεκαθαρίζουμε το θέμα.

Queerdom said... 31 March 2007 at 02:06  

desiderius καλήμερα..Καλά κάνεις και είσαι σίγουρος ότι συμφωνώ, γιατί έτσι είναι. Θα μπορούσα να κάνε ένα μπλογκ για οτιδήποτε και όχι δεν είμαι μόνο αυτό, αλλά είμαι λεσβία, είμαι queer και με αυτό με ενδιαφέρει να ασχοληθώ...Ας ασχοληθεί κάποιος άλλος με το πράσινο και τους μαύρους, κίτρινους, κόκκινους, μπλε..Κι εγώ μαζί τους.

Post a Comment