(Η πηγή του κειμένου αυτού είναι μια επιδοτούμενη από την κυβέρνηση - της Μ.Βρετανίας - έρευνα του 2003 από το Ψυχιατρικό Ινστιτούτο του Λονδίνου. Το αρχικό κείμενο είναι 45 σελίδες, μετέφρασα κομμάτια του επιλεκτικά και ελεύθερα, γιατί έτσι κι αλλιώς ήταν ιδιαίτερα ιατρικό και λεπτομερές και δεν είχε νόημα να μεταφέρω κάτι παραπάνω. Αν παρόλα αυτά κάποια/ος από εσάς έχει τις γνώσεις κι ενδιαφέρεται για τις λεπτομέρειες, ας επικοινωνήσει μαζί μου.)
Οι τελευταίες έρευνες πάνω στο θέμα αυτό, έχουν αναθεωρήσει τα νούμερα του Κίνσεϋ και προτείνουν ότι ένα 2-5% των αντρών είναι αποκλειστικά ομοφυλόφιλοι κι ένα 1-2% των γυναικών. Οι άντρες δείχνουν να είναι λιγότερο ευέλικτοι όσο αφορά στη σεξουαλικότητά τους από ότι οι γυναίκες (άσχετα με τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό) και οι γυναίκες δείχνουν να επηρεάζονται περισσότερο από παράγοντες κοινωνικούς και γενικότερα περιβαλλοντολογικούς στην έκφρασή της και να έχουν πολύ υψηλότερα ποσοστά αμφισεξουαλικότητας. Για αυτό και είναι σύνηθεστερο το φαινόμενο λεσβιών που έχουν παρευρεθεί σεξουαλικά έστω με άντρες και ετεροφυλόφιλων γυναικών που έχουν παρευρεθεί με γυναίκες από ότι τα αντίστοιχα των αντρών.
Το πιο προφανές «σημάδι» αν θέλετε της ομοφυλοφιλίας είναι η αντι-συμβατικότητα των ομοφυλόφιλων παιδιών όσον αφορά στα στερεότυπα του φύλου τους. Αυτή η παρατήρηση συνδέεται κυρίως με τα ενδιαφέρονται των παιδιών και τα παιχνίδια τους παρά με την επιλογή των φίλων τους. Αυτές οι διαφορές έχουν συνδεθεί με την ποσότητα των ανδρογόνων κυρίως κατά την διάρκεια της κύησης και δίνουν βάση στις διάφορες θεωρίες που θέλουν τα ομοφυλόφιλα παιδιά διαφοροποιημένα σε επίπεδο νευρο-ορμονικό. Αυτή η αντι-συμβατικότητα δείχνει να συνεχίζεται και στην ενήλικη ζωή όπως έχει φανεί μέσω τεστ που εξετάζουν την έκφραση του κοινωνικού φύλου του ατόμου. Κοινώς οι ομοφυλόφιλοι άντρες έχουν περισσότερα θηλυκά χαρακτηριστικά και οι λεσβίες περισσότερα αρσενικά χαρακτηριστικά. Και για να αποφύγω παρεξηγήσεις, αυτό μπορεί να σημαίνει απλά ότι οι ομοφυλόφιλοι άντρες μπορεί να έχουν εντονότερη συναίσθηση από τους ετεροφυλόφιλους συνομήλικούς τους και οι λεσβίες μπορεί να έχουν αυξημένο δυναμισμό.
Η δεύτερη σημαντικότερη «ένδειξη» της αντρικής ομοφυλοφιλίας είναι (κάτι που θα ακουστεί παράξενο μάλλον) το αν έχουν μεγαλύτερους σε ηλικία αδερφούς και το πόσοι είναι αυτοί. Υπάρχουν σημαντικά υψηλότερα ποσοστά δηλαδή, και της αντι-συμβατικότητας που αναφέραμε πριν, και ομοφυλοφιλίας σε αγόρια που έχουν μεγαλύτερους σε ηλικία αδερφούς (οι νεαρότεροι αδερφοί και οι μεγαλύτερες αδερφές δεν δείχνουν να σχετίζονται). Στις λεσβίες κάτι τέτοιο δεν έχει παρατηρηθεί. Αυτή η δεύτερη «ένδειξη» δεν έχει να κάνει με το περιβάλλον, αλλά έχει βιολογικές βάσεις όπως και η πρώτη, τις οποίες δεν θα προσπαθήσω να εξηγήσω γιατί είναι αρκετά πολύπλοκες. Ας πούμε απλά ότι ο οργανισμός της μητέρας αναγνωρίζει πόσα αρσενικά έμβρυα είχε κατά τη διάρκεια της ζωής της κι αυτό έχει κάποια ιδιαίτερα αποτελέσματα πάνω σε ένα αντιγόνο που...τελοσπάντων, ας το αφήσουμε εδώ. Σημασία έχει πως ψυχοκοινωνικοί παράγοντες σε αυτό το στάδιο δεν θίγονται. Ενδιαφέρον έχει πάντως το ότι αυτές οι ίδιες παρατηρήσεις δείχνουν να έχουν την ίδια ισχύ ανεξαρτήτους κουλτούρας και φυλής.
Προχωρόντας στο θέμα της κληρονομικότητας, τα νούμερα λένε το εξής: ότι οι ομοφυλόφιλοι άντρες και οι λεσβίες έχουν 10-15% περισσότερες πιθανότητες να έχουν ομοφυλόφιλα αδέρφια του ίδιου κυρίως φύλου, από ότι κάποιος/α ετεροφυλόφιλος/η. Αυτό δεν αποκλείει τους περιβαλλοντολογικούς παράγοντες αλλά δίνει σημαντικές ενδείξης για την ύπαρξη κληρονομικότητας. Έρευνες που έχουν γίνει με μονοζυγωτικά (αυτά που είναι ίδια δηλαδή) και δυζυγωτικά (αυτά που είναι διαφορετικά) δίδυμα δείχνουν ότι τα πρώτα έχουν 50% πιθανότητες να είναι και τα δύο ομοφυλόφιλα, ενώ τα δεύτερα μόλις 20%. [Οι έρευνες με τα δίδυμα θεωρούνται ο πιο έγκυρος τρόπος για να εξεταστεί η κληρονομικότητα, καθώς τα μονοζυγωτικά μοιράζονται το ίδιο γενετικό υλικό, ενώ τα δυζυγωτικά όσο θα μοιραζόντουσαν δυο οποιαδήποτε αδέρφια, ενώ όλα τους έχουν όσο κοινούς περιβαλλοντολογικούς παράγοντες θα μπορούσαν να έχουν.] Επίσης, διάφορες μελέτες δείχνουν ότι κάποιο γονίδιο σχετιζόμενο με το Χ χρωμόσωμα μπορεί να επηρεάζει την σεξουαλικότητα, καθώς έχει παρατηρηθεί ότι συνδέεται περισσότερο η κληρονομικότητα με την οικογένεια της μητέρας. Αυτά για τους άντρες ομοφυλόφιλους. Για τις λεσβίες τα πράγματα είναι πιο πολύπλοκα, και δείχνει να υπάρχει σύνδεση με την οικογένεια του πατέρα (γονιδιακά πάντα).
Λαμβάνοντας υπ’όψιν μας ότι τα γονίδια που δεν οδηγούν στην αναπαραγωγή τείνουν να εξαφανίζονται από την φύση, υπάρχουν διάφορα σενάρια που υποστηρίζουν ότι η ομοφυλοφιλία έχει τον δικό της ρόλο στην Εξέλιξη κι αυτός είναι μάλλον κυρίως να διατηρούνται πιο ισορροπημένες και στενές σχέσεις μεταξύ ομοφύλων.
Δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν την ομοφυλοφιλία να συνδέεται με την τρανσεξουαλικότητα, όσο αφορά σε σωματικά χαρακτηριστικά, παρόλα αυτά υπάρχουν κάποιες μικροδιαφορές μεταξύ των ομοφυλοφίλων και των ετεροφυλοφίλων όπως φάνηκε από τελευταίες μελέτες. Δηλαδή, οι ομοφυλόφιλοι άντρες έχουν κατά 40% μεγαλύτερη πιθανότητα, σε σχέση με τους ετεροφυλόφιλους άντρες, να μην είναι δεξιόχειρες (αυτό δεν σημαίνει ότι ειναι αποκλειστικά αριστερόχειρες) και οι λεσβίες έχουν κατά 90% μεγαλύτερη πιθανότητα! Παραμένοντας, στα χέρια, στους ομοφυλόφιλους άντρες το μήκος του δείκτη είναι μικρότερο από αυτό του παράμεσου του δεξιού χεριού, ενώ στις λεσβίες ισχύει το αντίστροφο. Αυτή διαφοροποίηση έχει να κάνει με το ότι κι οι δύο δέχονται υψηλότερα ποσοστά ανδρογόνων και κυρίως τεστοστερόνης κατά την διάρκεια της κύησης (πάντα σε σχέση με τους/ις ετεροφυλόφιλους/ες) κι αυτό στους ομοφυλόφιλους άντρες φαίνεται και από τα συνήθως μεγαλύτερα γεννητικά όργανά τους.
Στους ομοφυλόφιλους άντρες, δείχνει να ξεκινάει η εφηβεία νωρίτερα και το βάρος τους και το ύψος τους να παραμένουν μικρότερα (στοιχεία που θεωρούνται θηλυκά χαρακτηριστικά), ενώ οι λεσβίες δείχνουν να είναι βαρύτερες και ψηλότερες, αλλά χωρίς να υπάρχει διαφορά στην έναρξη της εφηβείας. Οι ίδιες έρευνες δείχνουν διαφορές βιολογικές ακόμα και μεταξύ butch και femme λεσβιών!
Διαφορές βιολογικές έχουν βρεθεί και σε εγκεφαλικό επίπεδο, με τους ομοφυλόφιλους άντρες να έχουν ανατομικές διαφορές σε σχέση με τους ετεροφυλόφιλους, στον υποθάλαμο αλλά και σε άλλα μέρη του εγκεφάλου. Και φαίνεται πως επίσης επηρεάζονται οι επιδόσεις και των δύο φύλων σε ικανότητες που θεωρούνται κλασικά είτε αντρικές ή γυναικείες. Δηλαδή, οι ομοφυλόφιλοι άντρες είναι γενικά λιγότερο σωστοί σε χωροταξικές ασκήσεις από ότι σε γλωσσολογικές, σε σχέση πάντα με τους ετεροφυλόφιλους άντρες, κι οι λεσβίες το αντίστροφο.
Επίσης υπάρχουν και εξωτερικοί παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν βιολογικά στην ανάπτυξη της ομοφυλοφιλίας, όπως τα υψηλά επίπεδα στρεσογόνων ορμονών κατά την διάρκεια της κύησης. Πέρα από αυτό όμως, κοινωνικό-ψυχολογικοί παράγοντες δεν δείχνουν να έχουν κάποια πολύ ισχυρή σχέση. Το 90% των γιων από ομοφυλόφιλους άντρες γονείς είναι ετεροφυλόφιλο, ενώ είναι παρόμοια τα ποσοστά για κορίτσια που έχουν μεγαλώσει σε λεσβιακές οικογένειες. Είναι λίγο υψηλότερο ίσως από ότι σε ετεροφυλόφιλες οικογένειες, αλλά μπορεί να έχει να κάνει και με το κομμάτι της κληρονομικότητας. Δεν έχει να κάνει λοιπόν με την σεξουαλικότητα των γονιών, δεν έχει να κάνει με τις εμπειρίες σε νεαρή ηλικία ή την αποτυχία με το αντίθετο φύλο.
Υπάρχουν ακόμα πάρα πολλά σημεία σκοτεινά σε όλες αυτές τις έρευνες, και πολλά ερωτήματα αναπάντητα, ειδικά όσο αφορά στις λεσβίες, όμως πλέον γίνονται προσπάθειες για να δοθεί μια εξήγηση που θα απενοχοποιήσει τελικά τους ομοφυλόφιλους από τον προσανατολισμό τους. Σε πρώτο επίπεδο δηλαδή κλείνει τα στόματα διάφορων που θέλουν την ομοφυλοφιλία κάτι που μαθαίνεται κι επομένως ξεμαθαίνεται. Βέβαια δημιουργούνται ερωτήματα και ανησυχίες για το πώς θα χρησιμοποιηθεί αυτή η γνώση, γιατί δεν πάει καιρός που τέθηκε το θέμα της γονιδιακής «θεραπείας» της ομοφυλοφιλίας. Δηλαδή στο μέλλον, μπορεί να έρχονται οι γονείς αντιμέτωποι με την απόφαση του να αφήσουν το παιδί τους να γεννηθεί ομοφυλόφιλο ή όχι.
Κι όσο καθαρίζει το τοπίο ως προς το γιατί, τόσο λιγότερη σημασία για μένα έχει. Χρόνια προσπάθησα να βγω από την λογική της αιτίας, του τι φταίει, και πλέον έχω μια επιστημονική περιέργεια, αλλά δεν έχει για μένα σημασία. Κανείς δεν φταίει, δεν υπάρχει πρόβλημα για να καταλογίσω ευθύνες. Σημασία έχει, ό,τι κι αν αποδεικνύεται με το πέρασμα των χρόνων, οι συνειδήσεις να αλλάζουν και να μην κολλάνε πια στα γιατί και στα πώς. Σε κάθε περίπτωση μια υγιής έκφραση της σεξουαλικότητας είναι κι αυτό θα έπρεπε να μας αρκεί. Και δεν λέω ότι δεν έχει σημασία να μάθουμε, αλλά θέλει προσοχή στο τι θα κάνουμε αυτή την γνώση.
Εγώ γεννήθηκα queer...Εσύ;
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom
Στις
03:49
30
από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...:
Post a Comment
(Η πηγή του κειμένου αυτού είναι μια επιδοτούμενη από την κυβέρνηση - της Μ.Βρετανίας - έρευνα του 2003 από το Ψυχιατρικό Ινστιτούτο του Λονδίνου. Το αρχικό κείμενο είναι 45 σελίδες, μετέφρασα κομμάτια του επιλεκτικά και ελεύθερα, γιατί έτσι κι αλλιώς ήταν ιδιαίτερα ιατρικό και λεπτομερές και δεν είχε νόημα να μεταφέρω κάτι παραπάνω. Αν παρόλα αυτά κάποια/ος από εσάς έχει τις γνώσεις κι ενδιαφέρεται για τις λεπτομέρειες, ας επικοινωνήσει μαζί μου.)
πολλοι εχουν αναρωτηθει και πολλα εχουν γραφτει και αναλυθει ή ερευνηθει.
απλως κατα τη γνωμη μου δεν εχει καμμια απολυτως σημασια.
καμμια!!!!!!!!
δηλαδη δεν καταλαβαινω την αναλυση τυπου γεννιεσαι ή γινεσαι εγκληματιας?
ρωταει κανεις γεννιεσαι ή γινεσαι γυναικα/αντρας?
μαλακιες λεω εγω οτι ειναι ολα αυτα για να χουμε να λεμε.
αν αναρωτιομαστε ακομη για τα αυτονοητα και τις επιλογες συνειδητες ή οχι του καθενος ζητω που καηκαμε.
οχι ρε γαμωτο...think a little further.
we needto concetrate on more than meets the eye.
sorry κιολας αλλα τα παιρνω!
Από όσα γράφεις με ανησυχεί κάπως το θέμα προσδιορισμού γονιδιακών παραγόντων και η δυνατότητα επέμβασης σε αυτούς -προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση.
Ξέρω οτι η σεξουαλική συμπεριφορά διαμορφώνεται, σε τελική ανάλυση, μέσα στη διαδικασία κοινωνικοποίησης αλλά, φυσικά, δεν ξέρω σε τι βαθμό ισχύει το ίδιο για τις σεξουαλικές προτιμήσεις.
Πάντως, ότι και να ισχύει θεωρώ πως η προσπάθεια κατεύθυνσης της ανθρώπινης προτίμησης -είτε με βιοχημικά μέσα, είτε μέσω κοινωνικών διαδικασιών είναι εφιαλτική. Εν πολλοίς (και εδώ ίσως διαφωνήσουμε) αυτή είναι και η αντίρρησή μου σχετικά με τον ρόλο των ψυχολόγων -ψυχιάτρων. Αλλά ας μην ανοίξουμε κουβέντα, εδώ γι΄αυτό γιατί θα αποπροσανατολιστεί η θεματική του ποστ σου.
@bloggoios: Δεν έχει σημασία τελικά το αποτέλεσμα αυτών των ερευνών ίσως, αλλά οι έρευνες έχουν σημασία. Εννοώ ότι καλό είναι να γίνονται, καλό είναι να γνωρίζουμε, γιατί πχ οι τρανσέξουαλ γεννιούνται τρανσέξουαλ κι οι έρευνες αυτές έχουν συπεριλάβει τις επεμβάσεις τους μέσα στην ασφαλιστική τους κάλυψη (στο εξωτερικό).
@TMB: Ας μην διαφωνήσουμε εδώ, είναι και μεγάλο το θέμα ;) Κι εμένα με ανησυχεί, όπως με ανησυχεί ότι σε ζώα έχουν καταφέρει σε μεγάλο βαθμό να επέμβουν στον σεξουαλικό τους προσανατολισμό. Και τελοσπάντων, δεν διαφωνώ με αυτό που σε ενοχλεί ακριβώς.
Μην χάνουμε όμως την πρωταρχική σημασία που έχει όλη αυτή η έρευνα κι αυτή είναι να απενοχοποιήσει την ομοφυλοφιλία από το φορτίο της αμαρτίας και να μιλήσει για διαφοροποιήσεις, όχι αποκλίσεις, ούτε καν φυσιολογικές αποκλίσεις, αλλά διαφοροποιήσεις. Εγώ καφέ μάτια κι εσύ μπλε. Τέτοιου τύπου διαφοροποιήσεις. Καλό είναι να ξέρουμε και τέτοιες έρευνες είναι αυτές που έχουν κάνει πχ. κάποια κομμάτια της Εκκλησίας (όχι εδώ) να δεχτούν μέχρι και τον θρησκευτικό Γάμο.
Πολύ ενδιαφέρον και ακρως χρήσιμο το κείμενο.
Συμφωνώ 100% με την αναζήτηση των βιολογικών αιτιών. Εφόσων για πολλούς πρόκειται για μια κατάσταση που προκαλεί ενοχές είναι σημαντικό να γνωρίζεις το τι, το γιατί και το πως.
Και κάτι ακόμα, η πληροφορία για την κληρονομικότητα και τη σχέση της ομοφυλοφιλίας με το σόι του πατέρα ή της μάνας μπορεί να αποβεί σωτήρια σε ενδοοικογενειακό καβγα. Λες στη μαμά σου ή το μπαμπά σου ότι και για αυτό φταίει η πεθερά και καθάρισες...
Αυτό με το μήκος του δείκτη και του παράμεσου είναι 100% σωστό?
et
Ναι ναι, σωστό είναι! Και συμβαίνει κυρίως στο δεξί χέρι κι έχει να κάνει με τα ανδρογόνα κατά την διάρκεια της κύησης. Δεν σημαίνει ότι πάντα είναι έτσι, σημαίνει ότι υπάρχουν ξεκάθαρες ενδείξεις ότι σχετίζεται όμως. Και πραγματικά το κείμενο θεωρείται ιδιαίτερα έγκυρο κι αποστασιοποιημένο.
Παντως αυτο για το οτι αν μια γυναικα κανει πχ 3 παιδια, 2 κοριτσια και μετα ενα αγορι, υπαρχει μεγαλι πιθανοτητα το αγορι να ειναι gay το εχω ξανακουσει, και απο οτι θυμαμαι υπαρχει καποιο evolutionary advantage.
Also, ειναι παντα σημαντικο να ρωταμε τετοιες ή οτιδηποτε ερωτησεις, γιατι αλλιως δε θα μαθαιναμε τιποτα! That's the whole point (and beauty) of science.
Μου είναι παντελώς αδιάφορη η "αιτία" της ομοφιλοφιλίας. Πάντως, σε αρκετά σημεία που φαίνεται να έχει καθαρά βιολογικό χαρακτήρα θα μπορούσαμε να παραθέσουμε κοινωνιολογικά επιχειρήματα.
Πολιτικά τουλάχιστον νομίζω πως η ορθή στάση είναι ότι όποιος και αν είναι ο λόγος για το ότι κάποιος είναι κουίρ δεν έχει ουδεμία σχέση με το πως θα πρέπει να αντιμετωπίζεται κοινωνικά.
Βέβαια, από επιστιμονική άποψη τα πάντα είναι ενδιαφέροντα. Αλλά εμένα συνήθως με ενδιαφέρουν οι πολιτικές διαστάσεις των θεμάτων.
Χεχε, το παράδειγμά σου με τα μπλε μάτια μου -είναι άκρως πειστικό. Αν με βάλεις και με θεληματικό πηγούνι θα με έχεις περιγράψει φωτογραφικά! Συγνώμη για το άσχετο σχόλιο, ναι, συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.
kai gw etsi gennithika....!!! :p
poli kalo post....poli diafwtistiko vasika
filakia
σίγουρα έτσι γεννήθηκα
δεν υπάρχει αμφιβολία
όλοι μου οι έρωτες ήταν αρσενικοί, από μωρό κιόλας
κάθε όνειρο, κάθε ονείρωξη, ήταν ομοφυλοφιλική
---
όντως ενδιαφέρουσα η έρευνα, αλλά κι εμένα δε με απασχολεί, εδώ και πολλά πολλά χρόνια
δεν ξέρω να είμαι αλλιώς
δεν θέλω να είμαι αλλιώς
---
καλησπέρα σας :)
Ἐγὼ θὰ πῶ ὅτι οἱ ἔρευνες φέρνουν πιὸ κοντὰ στὴν ἔννοια τῆς ἐπιστημονικῆς γνώσης αὐτὸ ποὺ οἱ περισσότεροι/ες ἀπὸ ἐμᾶς γνωρίζουμε ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ γεννηθήκαμε.
Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, εἶναι πολὺ σημαντικὸ νὰ γνωρίζουμε τί εἶναι αὐτὸ ποὺ μᾶς κάνει διαφορετικοὺς/ὲς ἀπὸ τὴν πλειοψηφία. Μόλις ἀποδειχθεῖ περίτρανα ἡ κληρονομικότητα τῆς ὁμοφυλοφιλίας θὰ γίνει σαφὲς ὅτι ἡ ὁμοφυλοφοβία εἶναι μορφὴ φυλετικοῦ ρατσισμοῦ καὶ ὅλα θὰ μποῦν σὲ νέα βάση.
Ποιοι έλαβαν μέρος σ' αυτή την έρευνα;
Δεδομένου ότι οι κρυφοί (g & l)είναι μάλλον περισσότεροι από τους φανερούς ( g & l), πως μπορούμε να μιλάμε για αποτελέσματα;
Εγώ όχι μόνο δεν καλύφτηκα από τη μελέτη αλλά μου γέννησε μεγαλύτερα ερωτήματα. Δεν ξέρω βέβαια λεπτομέρειες της ταυτότητας της έρευνας αυτής (αριθμός εξεταζομένων ατόμων, δομημένα ερωτηματολόγια ή συνεντεύξεις ελεύθερες κτλ).
Ωστόσο, μέχρι τώρα δεν έχουν αποδειχθεί τέτοιες βιολογικές καταστάσεις. Όλα είναι σκέψεις. Τα πειράματα κι οι έλεγχοι με δίδυμα δεν είναι οι πιο ασφαλείς επειδή ακριβώς είναι υπερβολικά λίγα τα άτομα αυτά (ομοφυλόφιλοι και δίδυμοι; Πόσοι να είναι άραγε σε όλο τον κόσμο; =>100,120 ζεύγη);
Ουσιαστικά όμως το μόνο αποδείξιμο είναι οι κοινωνικοί παράγοντες. Είναι τόσοι πολλοί που επηρεάζουν κάθε μας βήμα. Εξάλλου, πρέπει να παραδεχτούμε ότι μόνο με αυτή τη λογική μπορούμε να αποδεχτούμε την ελευθερία του ατόμου.
Δείμε: Άσχετο..αλλά εγώ στον ΜΙΚΡΟ κύκλο μου τυχαίνει να γνωρίζω 2 ζεύγη διδύμων λεσβιών! Αν λοιπόν ξέρω εγώ 2 στην μικρή Ελλαδίτσα στον μικρό κύκλο των out λεσβιών της Αθήνας, τότε σίγουρα είναι πολύ παραπάνω από 120 παγκοσμίως!
kiwi
Καλά, kiwi, εσύ έχεις πετύχει jack-pot!!!! Πάρε κανένα λαχείο…
et
et Λες ε???? :)
Δεῖμο τό ᾿χω ξανακούσει τὸ ἐπιχείρημα καὶ διαφωνῶ. Ἡ ἐλευθερία τοῦ ἀτόμου σαφῶς καὶ ὑπάρχει, καὶ τὰ ὁμοφυλόφιλα ἄτομα ἔχουμε τὴν ἐλευθερία νὰ ἀποδεχθοῦμε ἢ ὄχι τί εἴμαστε, δηλαδὴ νὰ ζήσουμε σὲ ἁρμονία μὲ τοὺς/τὶς ἑαυτούς/ές μας ἢ ὄχι, ἢ νὰ λέμε ψέματα μιὰ ζωή, νὰ παντρευτοῦμε καὶ νὰ κάνουμε 10 παιδιὰ καὶ τὰ βράδυα νὰ παιρνόμαστε στὰ πάρκα. Γενιὲς καὶ γενιὲς μεγάλωσαν ἔτσι, ἄρα μποροῦμε κι ἐμεῖς. Ὅμως γιὰ νὰ πάρουμε ἀποφάσεις γιὰ τὶς ζωές μας πρέπιε νὰ ξέρουμε ὅλα τὰ δεδομένα, ἔτσι; δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴν ξέρουμε τὴν ἐπιστημονικὴ ἀλήθεια (ἢ χειρότερα, νὰ τὴν ξέρουμε καὶ νὰ τὴν ἀπορρίπτουμε βάσει ἰδεολογημάτων) καὶ μετὰ νὰ ἀκοῦμε τὸν κάθε παπὰ ποὺ λέει ὅτι μὲ προσευχὴ καὶ νηστεία θὰ φύγει ἡ «ἁμαρτία»...
Ωραίο ποστ queerdom! Κατάφερες να ανάψεις την συζήτηση για ακόμα μία φορά. Εγώ θα συμφωνήσω με αυτούς που λένε πως δεν έχει καμοιά απολύτος σημασία. (εντάξει μπορεί μόνο για ακαδημαϊκούς σκοπούς)
Μη παρεξηγηθούμε κιόλας, αλλά οι κοινωνικές συνθήκες δεν επιρρίπουν την ευθύνη στο άτομο, αλλά συνολικά στο σύνολο και τις ιδιαίτερες καταστάσεις που γνώρισε άθελά του ένα άτομο. Από την άλλη η κρίση μου είναι καθαρά επιστημονική. Ως κοινωνιολόγος (ιστορικός κοινωνιών ακριβέστερα) έχω ελέγξει στο παρελθόν το θέμα. Ακριβώς εκεί εστιάζω και τα μεθοδολογικά μου ερωτήματα -που δεν περιμένω από την οικοδέσποινα απαντήσεις, δεν μπορεί και δεν είναι βέβαια δική της ευθύνη.
Το θέμα των γονιδίων να ξέρετε ότι περιορίζει την ελευθερία μας και μας κατατάσσει σε μία ρατσιστικότερη θέση από την υπάρχουσα. Η ομοφυλοφιλία είναι καθαρά θέμα καύλας (απλά διαφέρει από τη δική μου ή της λεσβίας). Είναι θέμα διαμόρφωσης.
Εξάλλου, gordon, ο ίδιος δείχνεις έμμεσα ότι πολλοί μπορεί να ελκύονται από τον ίδιο φύλο, αλλά υπόκυνται στους κοινωνικά επιβαλλόμενους καθωσπρεπισμούς.
Ανώνυμε σχολιαστή, μην κάνεις το ίδιο λάθος με άλλους και συγκρίνεις από τον προσωπικό σου μικρόκοσμο, γιατί ξέρω πάνω από 10 δίδυμα και μόνο έναν ομοφυλόφιλο -άνδρα. Δεν αποτελεί αυτή η λογική κριτήριο, πίστεψέ με.
Να πω απλά για όσες/ους έχουν απορίες για την έρευνα, αν θέλουν να τους την στείλω..
Προσωπική μου γνώμη είναι ότι έχει σημασία να γνωρίζουμε τις "αιτίες" κι ας μην μας απασχολούν προσωπικά. Θα διαφωνήσω με τον Δείμο και τις αριστερές του πεποιθήσεις περί tabula rasa, κοινώς περιβαντολλγικής διαμόρφωσης. Τα γονίδια παίζουν ένα 50-60% (το υπόλοιπο 40-50% είναι το κοινωνικό), το οποίο είναι αρκετά σημαντικό ποσοστό και δεν θεωρώ ότι θα οδηγηθούμε σε ρατσιστικότερη πραγματικότητα, αντιθέτως, σιγά σιγά θα θεωρείται φυσιολογική διαφοροποίηση.
Τα γονίδιά μας γενικότερο, τη στιγμή που θα αποκωδικοποιηθούν, θα δώσουν απαντήσεις για τόσα πολλά πράγματα, και θεραπείες για τόσες πολλές ασθένειες. Δεν λέω ότι οι κοινωνικοί παράγοντες δεν υπάρχουν και δεν επηρεάζουν, αλλά ας το αντιμετωπίζουμε ως μια πιο ισορροπημένη διαδραστική σχέση.
Επίσης, Δείμε μην με κάνεις να σου πω για την έρευνα ξανά! Εκείνη που ανέφερες ότι έδειξε ότι η ομοφυλοφιλία έχει να κάνει με τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα..
Για αυτό μιλάω και περί αριστερών πεποιθήσεων που με βρίσκουν αντίθετη.
Queerdom,
Ας μου επιτραπεί να επικαλεστώ τις εξειδικευμένες γνώσεις που τυχαίνει να διαθέτω στον τομέα λόγω σπουδών, για να κάνω κάποιες επισημάνσεις.
1. Τολμώ να πω πως το καλογραμμένο αυτό ποστ σου δεν δικαιώνει τον τίτλο του. Μας παρουσιάζεις περισσότερο τη "βιολογική διάσταση της ομοφυλοφιλίας", κι όχι την αιτιολογία της. Ο λόγος που το λέω αυτό είναι ο εξής: Δεν πρέπει να βγάλει κάποιος το λανθασμένο συμπέρασμα ότι, λέγοντας π.χ. πως οι γκέι άνδρες τείνουν να έχουν το δεξιό δείκτη πιο μικρό από το δεξιό παράμεσο, δίνεις και μια απόδειξη ότι η ομοφυλοφιλία είναι κληρονομική, ή έχει μονοσήμαντη βιολογική ερμηνεία.
2. Αυτό που μας αποδεικνύει το κείμενο είναι ότι η ομοφυλοφιλία δεν είναι ούτε ένα στενα συμπεριφορικό-κοινωνικό-ψυχικό χαρακτηριστικό, μα έχει και σαφή βιολογική βάση. Η βάση αυτή είναι από τη μια τα γονίδια που μας κληροδότησαν η μαμά κι ο μπαμπάς, από την άλλη οι βιολογικές, και ιδίως ορμονικές, επιδράσεις που δεχθήκαμε ανεξάρτητα από τα γονίδιά μας, ιδίως στην ενδομήτρια ζωή. Από αυτό που μόλις έγραψα βγαίνει και το εξής συμπέρασμα: Κάθε βιολογική επίδραση δεν είναι απαραίτητα γονιδιακή, και επομένως δεν είναι προκαθορισμένη και μη αναστρέψιμη.
3. Το ερώτημα παραμένει όμως: Γεννιόμαστε ή γινόμαστε; Χωρίς να έχω εμβαθύνει στο θέμα, μπορώ να δώσω την εξήγηση που η σύγχρονη βιολογία δέχεται και για την ομοφυλοφιλία και για πολλά ανάλογα ανθρώπινα χαρακτηριστικά.
Τα γονίδιά μας μάς δίνουν μια συγκεκριμένη προδιάθεση. Από 'κει και πέρα, εξαρτάται από τις "υπόλοιπες επιδράσεις" που δέχεται το άτομο καθώς αναπτύσσεται για το αν η προδιάθεση αυτή θα γίνει πραγματικότητα. Οι επιδράσεις αυτές είναι ό,τι ονομάζουμε "περιβάλλον", εξωτερικό και εσωτερικό, βιολογικό ή κοινωνικό-ψυχολογικό. Η δε προδιάθεση θα μπορούσε να παρομοιαστεί με ένα συγκεκριμένο εύρος πιθανών τελικών φαινοτύπων, ενώ οι "υπόλοιπες επιδράσεις" θα καθορίσουν πού ακριβώς μέσα στο εύρος αυτό θα καταλήξει το άτομο.
Ένα απλό παράδειγμα: το ύψος. Τα γονίδιά μας σχετίζονται με το ύψος μας (ψηλοί γονείς τείνουν να έχουν ψηλά παιδιά). Όμως τα γονίδιά μας δεν λένε "θα γίνεις 1,60. Λένε, ας το πω χονδροειδώς, "μπορείς να γίνεις από 1,50 μέχρι 1,75". Το πού θα καταλήξουμε μέσα στο εύρος των 25 αυτών εκατοστών εξαρτάται από "περιβαλλοντικούς παράγοντες": Τι είδους διατροφή κάνουμε ως παιδιά και έφηβοι. Πόσο αθλούμαστε. Αν έχουμε κάποια νόσο που επηρεάζει την ανάπτυξη. Και πάει λέγοντας.
Αυτό είναι ένα σχηματικό θεωρητικό πρότυπο συνεργασίας γονιδίων και περιβάλλοντος στη διαμόρφωση των χαρακτηριστικών μας. Μόνο που το ύψος είναι ένα σωματικό, άμεσα μετρήσιμο χαρακτηριστικό. Η ομοφυλοφιλία δεν μετριέται με το χάρακα, και ως ψυχοκοινωνικό χαρακτηριστικό υπόκειται σε πολύ πιο περίπλοκους μηχανισμούς. Και βιολογικούς (βλέπε ορμόνες κυρίως), σε παράγοντες που έχουν να κάνουν με την ανατροφή, στις εμπειρίες της παιδικής, της εφηβικής, της εήλικης ζωής, και σε αμέτρητους άλλους παράγοντες που δεν θα μάθουμε ποτέ, γιατί ο ανθρώπινος ψυχισμός είναι μια άβυσσος - όσο κι αν κάποτε η βιολογία εξηγώντας τον μοιάζει να τον απλοποιεί.
"Δεν έχει να κάνει λοιπόν με την σεξουαλικότητα των γονιών, δεν έχει να κάνει με τις εμπειρίες σε νεαρή ηλικία ή την αποτυχία με το αντίθετο φύλο." Αισθάνομαι την ανάγκη να σε διορθώσω. Έχει να κάνει και με όλα αυτά. Ποιος είναι εκείνος που μπήκε τόσο βαθιά στην ανθρώπινη ψυχή για να πει ποιες εμπειρίες μας μάς κατευθύνουν ως προς τη σεξουαλικότητα και ποιες όχι; Το σωστό είναι να πούμε ότι δεν μπορεί να αποδοθεί μονοσήμαντα η ομοφυλοφιλία ενός παιδιού στο ότι "τον χάιδευε ο θείος του όταν ήταν πέντε" ή "την υιοθέτησε γκέι ζευγάρι".
Και για να δώσω μια απάντηση στα ερωτήματα των σχολιαστών με απλά λόγια: Ούτε της κοινωνίας είμαστε προϊόντα, ούτε των γονιδίων. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου ενδιάμεσα.
Κατόπιν αυτών, πιστεύω πως η κατακλείδα σου "εγώ γεννήθηκα queer" δίνει εντελώς λανθασμένη αντύπωση, και θα μου επιτρέψεις να σου προτείνω να την αφαιρέσεις.
4. Είναι επιστημονικά εσφαλμένο να αποδίδουμε ένα χαρακτηριστικό όπως ο ερωτικός προσανατολισμός αποκλειστικά στα γονίδια ή αποκλειστικά στη "μάθηση", κι εκτός αυτού είναι και επικίνδυνο για άλλους λόγους. Επισημαίνεις άψογα τους κινδύνους. Ο μεν "γενετικός ντετερμινισμός" θα μπορούσε να οδηγήσει, τουλάχιστον θεωρητικά, σε προσπάθειες βιολογικής πρόληψης ή θεραπείας της ομοφυλοφιλίας, ή σε συνθήκες ευγονικής. Η άλλη θεωρία μπορεί να προβάλει την ομοφυλοφιλία ως κάτι θεραπεύσιμο με ψυχοθεραπεία.
Ελπίζω να έγινα σαφής χωρίς να κούρασα.
ΥΓ. Θέλω να δηλώσω πανευτυχής που αποδεικνύεται ότι οι γκέι άντρες γενικά τον έχουν μεγαλύτερο από τους στρέιτ.
δεν αμφισβητώ πως αυτές οι θεωρίες είναι βάσιμες και τα σχετικά αλλα θεωρώ πιο σημαντικό αυτό που λές τελευταίο :δεν θέλει και πολύ ψάξιμο , καθένας να κάνει ό,τι θέλει να κάνει , όπως ξαναείπα και σε σχετικό κάπως ποστ του κώστα , για τις επιλογές μας κρινόμαστε , τωρα αν φταίνε τα γονίδια ή το κακό το μάτι λίγο μ'ενδιαφέρει , είμαι πούστης γιατι μ'αρέσει τελεία και παύλα ...
Ντλιν-ντλον
είναι 3 Μαίου
άμνεστυ ιντερνάτιοναλ κόλινγκ
Δεν διαβασα ολο το ποστ και τα σχολια, αλλα περιμενα να διαβασω αλλα.
Δεν ξερω αν αναφερθηκες στο παρακατω:
προσφατα βρεθηκε DNA ανδρων με ΧΧ χρωμοσωματα και γυναικων με ΧΥ.
Αν καταλαβα καλα απο οση σχεση εχω με τη Βιολογια, αυτο συγκλονιζει οτι πιστευαμε μεχρι τωρα
Αυτό είναι το σχετικό ποστ του Κώστα :P στο οποίο αναφέρεται ο angry dildo:
http://dreamsgr.blogspot.com/2007/04/being-gay-is-not-choice.html
Queerdom, λες ότι ο γονιδιακός καθορισμός είναι 40-60% και μετά λες ότι θα αποδειχθεί αργότερα με την αποκωδικοποίηση του DNA. Όσο δεν έχει αποδειχθεί τόσο θα εκτιμούμε μόνο τον κοινωνικό παράγοντα ως αρχικό και κύριο αίτιο συμπεριφορών (δεν είναι αριστερό αλλά αποδείξιμο με κάθε μοντέλο κοινωνικής σκέψης σε επαφή και με την ψυχολογία και το συμπεριφορισμό κτλ).
Συμφωνώ απόλυτα με τον/την desiderius.
@Αγαπητέ desiderius, σε γενικές γραμμές θα συμφωνήσω με τα λεγόμενά σου και θα σου πω ότι μετέφερα ένα κείμενο (αποσπάσματά του) τα οποία απλά μιλάνε για την βιολογική βάση της ομοφυλοφιλίας. Προφανώς υπάρχουν και παράγοντες πέρα από αυτό, δεν το αναίρεσα νομίζω ποτέ αυτό, ε; Απλά δεν εξεταζόταν αυτό, και ναι το ξέρω, ο τίτλος ήταν παραπλανητικός λιγάκι. Πάντως όντως οι έρευνες λένε ότι δεν έχει αποδειχθεί να υπάρχει κάποια βάσιμη εξωτερική επιρροή. Απάντηση λοιπόν για το πώς διαμορφώνεται η ομοφυλοφιλία και πόσο ομοφυλόφιλος τελικά είναι κάποιος, δεν νομίζω να δοθεί ούτε τώρα, ούτε ποτέ.
@Δείμε: Όταν όμως αναιρείς την βιολογία για χάρη του περιβάλλοντος, κάτι χάνεις. Δεν αναιρώ την σημασία του περιβάλλοντος, κάθε άλλο. Θεωρώ ότι και τα δύο (βιολογία και περιβάλλον) συνήθως έχουν από 40-60% συμμετοχή στην διαμόρφωση, αν κι οι έρευνες λένε ότι περίπου 50% είναι βιολογία, 40% περιβάλλον και 10% λοιπά αίτια..
Έχει αποδειχθεί λοιπόν το 40-60%, απλά δεν υπάρχουν λεπτομέρειες για το πώς.
Κοίτα λίγο, αλλά δε θέλω να παρεξηγηθώ. Ο ρόλος του επιστήμονα δεν είναι να μαθαίνει ούτε να κρίνει από στοιχεία που του δίνονται. Ρόλος είναι να κρίνει ποια βιβλιογραφία πρέπει να επιλέξει και πόσες έρευνες έχουν τη δυνατότητα να επαληθευτούν απόλυτα και στα ίδια νούμερα στο μέλλον.
Οι βιολογικής φύσης προτάσεις σου δεν έχουν τη δύναμη επιβεβαίωσης στο μέλλον. Δεν μπορούν να επαναληφθούν τόσο για τη φύση των ερωτημάτων τους όσο και τον περιορισμό τους μέσα σε ομοφυλόφιλους. Δηλαδή, μεθοδολογικά δεν έπιασαν να ρωτήσουν γενικώς και αορίστως 5-10 χιλιάδες άτομα να δουν τι θα ειπωθεί. Αντίθετα, αν κατάλαβα καλά -κρίνοντας από άλλες έρευνες- το πεδίο των ατόμων ήταν καθορισμένο (ρατσιστικά) αποκλειστικά στο χώρο των ομοφυλοφίλων και του δικούς τους περιβάλλοντος.
Θα έπρεπε να είναι μακριά από τον κλειστό αυτό κύκλο και να εξετάσουν και εμένα μήπως τυχόν είμαι ομοφυλόφιλος (που κοινωνικά κρύβομαι πίσω από ένα γάμο) ή να εξετάσουν αμφιφυλόφιλους. Το ζήτημα των ερευνών κρίνεται εκεί.
Οι Αμερικανοί προτιμούν να τα εναποθέτουν όλα στο βιολογικό παράγοντα, γιατί έτσι η ευθύνη είναι αποκλειστικά του ατόμου και όχι του κοινωνικού περίγυρου. Sorry, για το σεντόνι. Πάντως θα κάνω κι εγώ ένα σχετικό σχόλιο στο άμεσο μέλλον.
Υπάρχουν τα γονίδια, υπάρχει το ας το πω συμβατικά-για να μην μπλέκω σε αναλύσεις- «βιολογικό περιβάλλον»( π.χ. ενδομήτρια ζωή όπως αναφέρει και ο desiderius), υπάρχει και το «κοινωνικό περιβάλλον»
Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω κάτι σχετικά με το θέμα «κοινωνικό περιβάλλον».
Η αναπτυξιακή ψυχολογία λέει ότι τα βασικά στοιχεία της προσωπικότητας μας(μεταξύ αυτών και ο ομοφυλοφιλικός προσανατολισμός) τα διαμορφώνουμε από τα ερεθίσματα που δεχόμαστε μέχρι την ηλικία των 6 ετών. Συνεπώς αυτό σημαίνει ότι ακόμα και το περιβάλλον(το κοινωνικό) να παίζει τον κυρίαρχο ρόλο(και όχι τα γονίδια ή η βιολογία) η ομοφυλοφιλία δεν είναι επιλογή.
Εφόσον το θέτεις έτσι δε διαφωνώ, αν και αυτό είναι πάλι μία τάση της ψυχολογίας. Ωστόσο, και πάλι αναιρεί τη γονιδιακή επιρροή.