Κλειστόν Λόγω Αυστηρής Λογοκρισίας
Thursday, May 03, 2007
Φαντάσου ότι είσαι ένας νέος 25 χρονών που μένεις σε μια χώρα, η οποία συστηματικά καταπιέζει την ελευθερία της έκφρασης.
Οι περισσότερες ιστοσελιδες με θέμα τα ανθρώπινα δικαιώματα
“μπλοκάρονται” από ένα εθνικό φίλτρο και δεν εμφανίζονται ποτέ στην
οθόνή σου. Θέλεις να επικοινωνείς με ανθρώπους από όλο τον κόσμο κι
έτσι χρησιμοποιείς το PalTalk, ένα chat room που αν και η έδρα του
είναι στην Νεά Υόρκη αλλά πολλοί χρήστες του μιλάνε τη γλώσσα σου. Στην
ουσία είναι το παράθυρο του απομονωμένου κόσμου σου. Μια μέρα που έχετε
μαζευτεί στο σπίτι σου με φίλους και μιλάτε με άλλους χρήστες στο chat
room, εισβάλλουν ξαφνικά στις τρεις το πρωί 50 αστυνομικοί, σας χτυπάνε
και σε φυλακίζουν σε πλήρη απομόνωση για 9 ολόκληρους μήνες χωρίς ποτέ
να σου απαγγελθούν κατηγορίες.
Περνάνε αυτοί οι μήνες και αφήνεσαι «ελεύθερος». Δε φοβάσαι να
κατακρίνεις δημόσια την κυβέρνηση και υποστηρίζεις την αναγκαιότητα
ειρηνικής αλλαγής της πολιτικής κατάστασης (στη χώρα σου είναι νόμιμο
μόνο ένα πολιτικό κόμμα). Περίπου έξι βδομάδες μετά όμως, εκεί που
κάθεσαι σε ίντερνετ-καφέ παρέα με τον αδερφό σου και διαβάζεις τα email
σου και ειδησεογραφικά sites, σε πλησιάζουν άντρες της Ασφάλειας, σου
φοράνε χειροπέδες και σε αναγκάζουν να τους οδηγήσεις σπίτι σου, όπου
βρίσκουν και κατάσχουν, μία κάμερα, ένα κασετόφωνο, 2 CD και ένα βιβλίο
που για κακή σου τύχη είναι απαγορευμένο επειδή υποστηρίζει την
αναγκαιότητα δημοψηφίσματος για πολυκομματισμό στη χώρα.
Αν σε έλεγαν Truong Quoc Tuan και έμενες στο Βιετνάμ, τι νομίζεις ότι θα συνέβαινε μετά;
Θα ήσουν σε ένα κελί σε πλήρη απομόνωση χωρίς καμιά επαφή με δικηγόρους ή
συγγενικά πρόσωπα. Θα σε κατηγορούσαν για προπαγάνδα εναντίον του
κράτους και θα αναρωτιόσουν, στα αλήθεια για ποιο λόγο και για πόσα
κλικ του ποντικιού σου αντιμετωπίζεις 20 χρόνια κάθειρξη…
Ή φαντάσου να δουλεύεις ως δημοσιογράφος σε κινέζικη εφημερίδα.
Τις παραμονές της 15ης επετείου από τη σφαγή στην πλατεία Τιενανμέν,σε συνάντηση του
προσωπικού της εφημερίδας, σάς δείχνουν ένα μέμο από το Κεντρικό Τμήμα
Προπαγάνδας για το πώς θα πρέπει να καλύψετε τις επετειακές εκδηλώσεις.
Σε αυτό δίνονται οδηγίες στους εργαζόμενους στα ΜΜΕ να «κατευθύνουν σωστά την κοινή γνώμη», να «μην
δημοσιεύουν ποτέ απόψεις που δεν είναι σύμφωνες με την επίσημη
πολιτική» και να καταδίδουν στις αρχές τυχόν υποψίες που έχουν για
συναδέλφους τους που επικοινωνούν με δημοκρατικά στοιχεία στο εξωτερικό.
Εσύ κρατάς σημειώσεις από αυτό το μέμο και το στέλνεις με email από τον
προσωπικό σου yahoo! λογαριασμό σε κάποιον γνωστό σου στην Αμερική που
διαχειρίζεται ένα πολύ γνωστό κινέζικο website, το Δημοκρατικό Φόρουμ.
Το email δημοσιεύεται την ίδια μέρα με το ψευδώνυμο “198964” στα ανεξάρτητα κινεζόφωνα websites του εξωτερικού που έτσι κι αλλιώς είναι απαγορευμένα
στη χώρα. Σε συλλαμβάνουν μερικούς μήνες αργότερα. Η εταιρία Yahoo! θα έχει πολύ απλά δώσει τα στοιχεία του
λογαριασμού της ηλεκτρονικής σου διεύθυνσης και την ακριβή τοποθεσία
από την οποία στάλθηκετο επίμαχο email.
Αν το όνομά σου ήταν Shi Tao και έμενες στην Κίνα, τι νομίζεις ότι θα συνέβαινε μετά;
Θα καταδικαζόσουν με την κατηγορία της προδοσίας κρατικών μυστικών σε
10ετή κάθειρξη. Η γυναίκα σου θα ανακρινόταν καθημερινά από τις αρχές
και η δουλειά θα της πίεζε να σε χωρίσει, πράγμα που τελικά θα έκανε. Θα
είχες ελάχιστη επαφή με την οικογένειά σου. Θα μεταφερόσουν σε φυλακές
υψίστης ασφάλειας και θα σου απαγόρευαν γράφεις ή να διαβάζεις. Η
Επιτροπή Προστασίας Δημοσιογράφων θα σου απένειμε το Διεθνές Βραβείο
Τύπου για την Ελευθερία, το οποίο φυσικά δε θα μπορούσες να παραλάβεις.
Φαντάσου να μπορούσες να απελευθερώσεις τον Truong Quoc Tuan και τον Shi Tao. Μπορείς!
Μπες στο www.amnesty.org.gr και πάρε μέρος στην εκστρατεία της Διεθνούς Αμνηστίας για την ελευθερία της έκφρασης στο ίντερνετ!
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 13:32
Είμαι λίγο καχύποπτος σε όλα αυτά ρε γαμώτο. Όχι γιατί θεωρώ πως η Κίνα και η Β. Κορέα είναι παράδεισοι (το αντίθετο μάλιστα -αλλά αυτή είναι η εντύπωσή μου, δεν έχω επαρκή στοιχεία να τη στηρίξω). Αλλά γιατί όλα αυτά βγήκαν σε αμερικάνικα μέσα που θεωρώ σχετικά αναξιόπιστα. Και επίσης είναι μπλεγμένη η Διεθνής Αμνηστία η οποία δεν με πείθει πλέον (το ίδιο συμβαίνει σε άλλο επίπεδο με την greenpeace). Μπορεί να κάνω και λάθος -έτσι; Την εντύπωσή μου καταγράφω μόνο.
Κι αυτό το θέμα με τον πολυκομματισμό σηκώνει τεράστια συζήτηση, γιατί μέχρι σήμερα έχει αποδειχθεί άκρως ολιγαρχικό.
Εγώ θα μείνω μόνο στο κομμάτι του μπάνερ, stop internet censorship. Μόνο αυτό, τους υπόλοιπους προβληματισμούς σου, τους καταλαβαίνω.
Γαμώτο, μπάνερ ήταν αυτό; Δεν το πήρα χαμπάρι ο ηλίθιος γιατί είναι μεγάλο. Ναι, προφανώς, για το μπάνερ συμφωνούμε -δεν νομίζω πως υπάρχει κανένας που διαφωνεί. Βέβαια, εγώ πάντα έχω ένα "αν και ..." αλλά αυτά θα τα πούμε με καμιά μπύρα κάποτε.
Συμφωνώ με TMB, η Διεθνής Αμνηστία έχει χάσει την αξιοπιστία της και για μένα. Όχι γιατί αυτά που λέει δεν είναι αλήθεια αλλά γιατί πολύ «έξυπνα» επιλέγει τι, πως, που και πότε το λέει.
Όσο για τη λογοκρισία στο διαδίκτυο συμφωνώ μαζί σας.
Θα προσθέσω όμως και ένα ακόμα στοιχείο που συνήθως παραλείπεται όταν μιλάμε για την καταπάτηση των δικαιωμάτων των πολιτών στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Βρισκόμαστε σε μια διαδικασία προόδου στις χώρες αυτές. Και αυτή ξεκινάει με την οικονομική πρόοδο που έχει συντελεστεί και που λογικά θα φέρει και βελτιώσεις σε όλους τους τομείς της ζωής.
Η κατάσταση είναι ακόμη τραγική, αλλά τουλάχιστον τώρα μιλάμε για πρόσβαση στην πληροφορία και όχι πρόσβαση στην τροφή. Και αυτό με τα υπάρχοντα πολιτικά συστήματα.
et
Και βέβαια καλό είναι να στείλουμε email και στους Jerry Yang και David Filo, συν-ιδρυτές και διευθυντές του Yahoo, στα jerry@yahoo-inc.com και filo@yahoo-inc.com και στους δύο. Γιατί εδώ που τα λέμε πολλές φορές οι ορατοί εχθροί δεν είναι τίποτα μπροστά στους αόρατους...
Καλό σου απόγευμα
Μ'αρέσει που αγγίζεις θέματα, πέρα από τις σεξουαλικές ελευθερίες. Και αυτό σε τιμά!
Το κείμενο να ενημερώσω ότι δεν είναι δικό μου, έχει ανέβει σε διάφορα μπλογκ, στα πλαίσια της σημερινής μέρας. Δεν ήθελα να παρεξηγηθεί αυτό, από την άλλη προφανώς κι υποστηρίζω οτιδήποτε έχει να κάνει με ελευθερία έκφρασης. Θα ήταν υποκριτικό να μην το έκανα τουλάχιστον.
Ναι, αυτό που λέει ο/η et, εννοώ κι εγώ. Η επιλογή της αλήθειας που θα αποκαλύψεις (βάλτε όπου θέλετε τα εισαγωγικά) είναι, πολλές φορές, σημαντικότερη και από την ίδια την αλήθεια. Ας πούμε, αν 10 σκινς βαράνε έναν μετανάστη κι αυτός βάλει τρικλοποδιά στον έναν από αυτούς -αλήθεια είναι και ο ξυλοδαρμός του μετανάστη, αλήθεια είναι και ο τραυματισμός του σκιν. Αν πεις μόνο το δεύτερο, έχεις κάνει μια καταπληκτική απάτη, χωρίς να ψεύδεσαι.
Πριν λίγο καιρό ο αδερφός μου μου είπε ότι έχει χάσει επαφή με έναν Κινέζο που γνώρισε στο erasmus. Κανείς και από τα άλλα παιδιά που είχαν επαφή μαζί του δεν έχει νέα του. Δεν είναι μόνο οι δημοσιογράφοι πρόβλημα σε αυτή τη χώρα. Μπορεί να μου πει κανείς πώς σκατά πήραν τους ολυμπιακούς???
Να ήταν μόνο η Κίνα και να ήταν μόνο αυτός ο περιορισμός..
Τους Ολυμπιακούς δεν τους πήραν γα τις επιδόσεις τους στα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά είναι και αυτός ένας τρόπος για να στραφεί η διεθνής προσοχή προς τα εκεί και προς τις σχετικές παραβάσεις. Επίσης η ΔΟΕ ελπίζει και στη συμβολή των Αγώνων για μια ανθρωποκεντρικότερη ανάπτυξη. (Ας μην κάνουμε παραλληλισμούς με την ανάλογη ανάπτυξη της Αθήνας).
et
Πού είναι το smillie που χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο?
Τώρα τι ακριβώς εννοείς? Ότι δεν υπάρχει διεθνής προσοχή λόγω των Αγώνων? Ή ότι δεν υπάρχει ζήτημα ανθρωποκεντρικής ανάπτυξης?
et
Εννοώ ότι προσωπικά δεν πιστευω ότι θα αλλάξει τίποτα στην Κίνα. Τι δηλαδή επειδή τους δίνουμε την δυνατότητα (σε αυτούς και σε πολλούς άλλους) να μπουν για λίγο στη λέσχη με τα καλά παιδιά θα αλλάξουν κιόλας?
Δε λέω ότι θα έπρεπε να τους αφήσουμε να σέρνονται επ άπειρον στην εποχή του Στάλιν αλλά να μην έχουμε αυταπάτες ότι η διεθνής κατακραυγή ή οι Ολυμπιακοί θα αλλάξουν κάτι. Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, μη μου πει κανείς ότι ο κομουνισμός της Κίνας δεν είναι ολοκληρωτικό καθεστώς, δεν αλλάζουν έτσι επειδή εμείς τους χαμογελάσαμε λίγο και τα αφήσαμε να παίξουν με τα παιχνίδια μας. Δεν ξέρω τι θα έπρεπε ή τι μπορεί να γίνει. Απλά να μην έχουμε αυταπάτες.
δεν μιλάμε για απλά E-λεκτρονική λογοκρισία αλλά καθολική !
@jo
Για να καταλάβει κανείς την κατάσταση της Κίνας πρέπει να έχει δύο πράγματα κατά νου.
Πρώτον, η Κίνα δεν είναι "κομμουνιστικό" καθεστός, ούτε με την θεωρητική ορθή έννοια, ούτε με την έννοια του Υπαρκτού Σοσιαλισμού της ΕΣΣΔ. Η Κίνα είναι μία πλήρως καπιταλιστική οικονομία με αρκετή κρατική επέμβαση. Η ιδιοκτισία προστατεύεται από το νόμο στον ίδιο βαθμό που προστατεύεται και η κρατική περιουσία. Οι επιχειρηματίες πλέον έχουν το δικαίωμα να είναι μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Δεύτερον, η Κίνα, ως καπιταλιστικό κράτος βρίσκεται σε εξελικτικό στάδιο μεγάλης συσώρευσης κεφαλαίου. Όπως και στην Δύση τον 18ο και 19ο αι. αυτή είναι μια εξαιρετικά επίπονη διαδικασία και ως τέτοια συναντάει λαϊκή αντίσταση. Επομένως, η ύπαρξη ισχύρου κρατικού μηχανισμού καταστολής είναι απαραίτητη για την ύπαρξη ενός γενικότερου κλίματος κοινωνικής τάξης, ώστε να είναι ασφαλής η συσώρευση και η αποκομοιδή κέρδους.
Τέλος, δεν υπάρχει λίστα με καλά παιδιά. Οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το Ισραήλ, τις Αγγλοσαξονικές χώρες. τη Ρωσσία και φυσικά την Ελλάδα (δεν νομίζω να έχει ξεχάσει κανείς τα των Πακιστανών)αφαιρούν κάθε δικαίωμα από τον αυτοαποκαλούμενο ελεύθερο κόσμο να κατακρίνει την Κίνα, που στο κάτω κάτω, ουδέποτε δήλωσε υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ευχαριστώ που με διαφώτισες σχετικά με το πολιτικό καθεστώς της Κίνας.
Τα "καλά παιδιά" ήταν ειρωνικό.
Δεν ήθελα να μπλεχτώ σε αυτή την κουβέντα γιατί την έχω κάνει πολλές φορές -αλλά δεν μπορώ να μην σου πω ένα τεράστιο "ευχαριστώ" korakious. Το σχόλιό σου με εκφράζει πλήρως -με τη διαφορά οτι εγώ, αποκλειόταν να τα πω τόσο καλά (θα χανόμουν στην πρώτη πρόκληση για απεραντολογία).