Δυστυχώς, ακούστηκε στο Συμβούλιο της Ευρώπης...
Sunday, October 21, 2007
Στις 2 Οκτωβρίου, στο Στρασβούργο, ο θρησκευτικός ηγέτης της Ρωσίας αναφέρθηκε στην ομοφυλοφιλία ως αμαρτία και αρρώστια και προέτρεψε την Ευρώπη να επανακαλύψει τις Χριστιανικές της αξίες.
Μιλώντας στο Συμβούλιο της Ευρώπης, ένα σώμα που προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ευρώπη (ω, τι ειρωνία), ο Πατριάρχης Αλέξιος Β', επικεφαλής της Ρώσικης Ορθόδοξης Εκκλησίας, έκανε λίγες παραχωρήσεις ως προς τις Δυτικοευρωπαϊκές ευαισθησίες και ζήτησε επιστροφή στις Χριστιανικές αξίες.
Η επίσκεψη του Αλέξιου στο Στρασβούργο ήρθε μετά από μια προγραμματισμένη συνάντησή του με Γάλλους επισκόπους και τον πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί. Αν κι έχει ξαναταξιδέψει στο παρελθόν σε χώρες που είναι κυρίως Ρωμαιοκαθολικές, αυτή η επίσκεψη ήταν η πιο προβεβλημένη που έκανε στη Δυτική Ευρώπη κι ένα βήμα πιο κοντά στην βελτίωση των σχέσεων με το Βατικανό, από το οποίο η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει αποξενωθεί εδώ και περίπου μια χιλιαετία.
Σε μια πρόσφατη συνέντευξή του σε εφημερίδα, ο Αλέξιος είπε ότι μια συνάντηση με τον Πάπα θα μπορούσε να λάβει χώρα μέσα στα επόμενα 2 χρόνια, αν και τόνισε ότι παραμένουν δυσκολίες, κυρίως η δράση Ρωμαιοκαθολικών ιεραποστόλων στη Ρωσία.
Η ομιλία του Αλέξιου στο Στρασβούργο ήταν μια προβολή των θέσεων της Ρωσικής κυβέρνησης και καταδίκασε τις πράξεις τρομοκρατίας και την αντίστασή της Ρωσίας στην ανεξαρτησία του Κόσοβο.
"Υπάρχουν πολλά μνημεία που είναι ιερά για τους ανθρώπους της Σερβίας", είπε ο Πατριάρχης για το Κόσοβο, "και δεν μπορούμε να καθόμαστε σιωπηλά όσο βλέπουμε αυτά τα μνημεία να καταστρέφονται, παρόλο το γεγονός ότι είναι υπό την προστασία της Unesco και χτίστηκαν μεταξύ του 12ου και του 14ου αιώνα."
Αλλά η 50λεπτη παρουσία του Αλέξιου επικεντρώθηκε κυριώς στην ανάγκη της Ευρώπης να επανακαλύψει τις Χριστιανικές της αξίες και να εγκαταλείψει την ηθική σχετικότητα, υποστηρίζοντας ότι "υπήρξε μία απόσπαση μεταξύ των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της ηθικής, και αυτή η απόσπαση απειλεί τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό."
"Μπορούμε να το δούμε σε μια νέα γενιά δικαιωμάτων που αντικρούονται με την ηθική, και στο πως τα ανθρώπινα δικαιώματα χρησιμοποιούνται για να νομιμοποιήσουν ανήθικες συμπεριφορές", είπε ο Αλέξιος. Ζήτησε συμμαχία με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία σε θέματα ηθικής.
Τα σχόλια του Αλέξιου για την ομοφυλοφιλία προκάλεσαν την πιο άμεση πρόκληση στην Δυτικοευρωπαϊκή φιλελεύθερη σκέψη και στις ιδέες για την εξάλειψη των διακρίσεων στις οποίες έχει ανοίξει το δρόμο, μεταξύ άλλων, το Συμβούλιο της Ευρώπης.
Όταν ρωτήθηκε από ένα μέλος του Συμβουλίου, τον Βρετανό Φιλελεύθερο Δημοκράτη David Russell-Johnston για την αντίθεση της Ορθόδοξης Εκκλησίας σε προγραμματισμένο gay pride της Μόσχας, ο Αλέξιος είπε ότι η θρησκεία του λέει "να αγαπάς τους αμαρτωλούς, παρά τις αμαρτίες τους."
Πρόσθεσε, όμως, ότι "κανένας δεν θα έπρεπε να επιβάλλει σε εμένα και τους πιστούς αδερφούς και αδερφές μου να σιωπήσουμε όταν ονομάζουμε κάτι αμαρτία που είναι αμαρτία σύμφωνα με το λόγο του Θεού".Η ομοφυλοφιλία, συνέχισε, είναι μια "αρρώστια" και μια "διαστρέβλωση της ανθρώπινης προσωπικότητας όπως η κλεπτομανία." Ο πατριάρχης παρουσίασε το gay pride της Μόσχας σαν μια διαφήμιση για ανήθικη συμπεριφορά και ρώτησε: "Γιατί δεν διαφημίζουμε την κλεπτομανία;"
Τα σχόλιά του απέσπασαν χειροκροτήματα από έναν αριθμό των μελών του Συμβουλιού που προέρχονται από Ορθόδοξες χώρες, όπως η Ρωσία, που είναι μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Ο Russell-Johnston είπε αργότερα ότι η αναλογία μεταξύ ομοφυλοφιλία και κλεπτομανίας ήταν "γελοία".
Ο πατριάρχης, όπως είπε ο Russell-Johnston, "επανέλαβε την επιθετικά μη ανεκτική θέση του."
"Αυτό που ήταν θλιβερό ήταν ότι πολλοί άνθρωποι των επευφήμισαν," είπε ο Russell-Johnston. Αυτό έρχεται σε σύγκρουση με τη θέση του Συμβουλίου ότι "οι ομοφυλόφιλοι και οι λεσβίες έχουν ανθρώπινα δικαιώματα και η αξιοπρέπειά τους πρέπει να είναι αντικείμενο σεβασμού."
Τον Μάιο του 2006, βία εναντίον ομοφυλοφίλων προέτρεψε τον Terry Davis, γενικό γραμματεά του Συμβουλίου της Ευρώπης, να παρακινήσει της Ρωσικές αρχές να ασκήσουν διώξεις σε όσους είχαν αναμειχθεί στις επιθέσεις, που όπως είπε, "δεν ήταν ούτε απομονωμένες, ούτε αυθόρμητες."
Μετά την παρουσία του πατριάρχη, ο Davis, που είχε μια 30λεπτη προσωπική συνάντηση με τον Αλέξιο, περιέγραψε την αναφορά του στην κλεπτομανία ως μια "ατυχή αναλογία". Παίνεψε τον Russell-Johnston που επισήμανε το θέμα, αλλά πρόσθεσε ότι ο πατριάρχης "έχει το δικαίωμα να πιστεύει αυτό που πιστεύει ως θρησκευτικός ηγέτης." Τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων δεν συζητήθηκαν κατά την διάρκεια της προσωπικής συνάντησης.
Ο Davis επισήμανε επίσης άλλα κομμάτια της ομιλίας του Αλέξιου, συμπεριλαμβανομένης της κριτικής του για το όλο και μεγαλύτερο χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών στη Ρωσία και του αυξανόμενου υλισμού της Ρωσικής κοινωνίας.
Άλλοι εκπρόσωποι του Συμβουλίου έδωσαν έμφαση στο συμβολικό χαρακτήρα της εμφάνισης του πατριάρχη για την αρχή δια-πολιτισμικών διαλόγων. Ο René van der Linden, είπε ότι μέσω "της δυνατής δημόσιας αποκήρυξης της ξενοφοβίας, του εξτρεμισμού και των εθνικιστικών εγκλημάτων", ο Αλέξιος έδειξε "τη δέσμευσή του στην ειρήνη και στον αμοιβαίο σεβασμό."
Πηγή: http://www.iht.com/articles/2007/10/02/africa/church.php
Να χαιρόμαστε δηλαδή... Κάποια στιγμή πραγματικά θα πρέπει να σταματήσει η Εκκλησία να έχει πολιτικό λόγο, παγκοσμίως. Αλλά αυτή η στιγμή, όσο το κοινωνικό, οικονομικό και μορφωτικό επίπεδο του κόσμου, είναι αυτό που είναι, δυστυχώς θα αργήσει πολύ να έρθει.σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 12:33 9 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Τι είναι αυτό; news so that we don't forget
Ευτυχώς, ακολούθησε δελτίο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ
Και τα είπε καλά! Διαβάστε και αρχίστε να αναιρείτε (κι εγώ μαζί) κάποια από όσα σχολιάσαμε στο προηγούμενο ποστ.
[Και συγχωρέστε με για την απουσία μου και τα αναπάντητα σχόλια, αλλά έχουν συμβεί και συμβαίνουν πάρα πολλά πράγματα στη ζωή μου αυτή τη στιγμή συν το ότι άρχισα να ξαναδουλεύω και άλλα πιο όμορφα, αλλά και αγχωτικά. Τελοσπάντων, ελπίζω σύντομα, νά'χουν μπει όλα αυτά σε ένα σχετικό πρόγραμμα και να επιστρέψω στο βλόγκειν, γιατί μου έλειψε και γιατί έχουμε να πούμε ακόμα πάρα πολλά και να κάνουμε περισσότερα.]
Αθήνα, Ελλάδα 16/10/2007 15:27 (ΣΥΝ )
(Ξένη δημοσίευση)- ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ- ΣΥΝ - Ανακοίνωση για διακρίσεις απέναντι στους ομοφυλόφιλους
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Το Γραφείο Τύπου του ΣΥΝ διευκρινίζει τη θέση του κόμματος, σε ότι αφορά τις διακρίσεις απέναντι σε άτομα με ομοερωτικό προσανατολισμό, ύστερα από σχετικό αίτημα ομοφυλοφιλικών οργανώσεων:
Εκφράζουμε την στήριξή μας σε κάθε προσπάθεια αντιμετώπισης κάθε είδους διακρίσεων απέναντι σε άτομα με ομοερωτικό προσανατολισμό.
Θέλουμε να κατοχυρωθεί στη χώρα μας, όπως σε μια σειρά χώρες της Ε.Ε. (Βέλγιο, Ολλανδία, Μ. Βρετανία, Ισπανία κ.λπ.), σε πολιτείες των ΗΠΑ κ.α., η ελευθερία του σεξουαλικού προσανατολισμού. H κατοχύρωση του δικαιώματος της συμβίωσης ατόμων του ίδιου φύλου, με τη μορφή του πολιτικού γάμου και η ταυτόχρονη αναγνώριση του συνόλου των δικαιωμάτων που ισχύουν για τα ετερόφυλα ζευγάρια (περιουσιακά, φορολογικά, κληρονομικά, συνταξιοδοτικά κ.λπ.).
Πιστεύουμε ότι πρέπει να καταργηθεί το άρθρο 347 του Ποινικού Κώδικα ως ρατσιστικό, να διευρυνθεί ο ν. 927/1979 (αντιρατσιστικός) ώστε να περιλαμβάνεται ρητά ο σεξουαλικός προσανατολισμός και η ταυτότητα του κοινωνικού φύλου, καθώς επίσης να διευρυνθεί ο ν. 3304 για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης.
H αντιρατσιστική διαπαιδαγώγηση των πολιτών είναι πρωτίστως υποχρέωση της πολιτείας και των κοινωνικών φορέων, μέσα από νομοθετική κατοχύρωση, από εκπαιδευτική σχολική παρέμβαση, κοινωνικό έλεγχο, παρέμβαση φορέων όπως ΕΣΡ και ΜΚΟ.
Σχετικά με το ζήτημα της υιοθεσίας, θεωρούμε ότι, αφού λάβουμε υπ΄όψιν τη διεθνή εμπειρία, πρέπει να ανοίξει μια ευρύτατη συζήτηση στην ελληνική κοινωνία, με την συμμετοχή ασφαλώς και των άμεσα ενδιαφερομένων ομοφυλοφιλικών οργανώσεων, πριν ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση. Άλλωστε το θέμα της υιοθεσίας και για τα ετερόφυλα ζευγάρια χρειάζεται επανεξέταση, γιατί με τον τρόπο που διακανονίζεται από την ισχύουσα νομοθεσία, δημιουργεί πολλά εμπόδια και προβλήματα για τους ενδιαφερόμενους.
16/10/2007 TO ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 12:24 9 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Τι είναι αυτό; politics
Και να γιατί θα εκνευριστώ με τον ΣΥΡΙΖΑ
Thursday, October 04, 2007
Το επόμενο Δελτίο Τύπου της ΕΟΚ ακολουθεί και είναι πιο απογοητευτικό από τις δηλώσεις του Ψαριανού, ο οποίος στην τελική αναπαρήγαγε ένα τσιτάτο που αφορά την σόουμπιζ κι όχι εμάς τους υπόλοιπους τόσο άμεσα. Όχι πως δεν με ενοχλεί η ομοφοβική του διάσταση, αλλά δεν νομίζω πως τελικά θα ήταν ο άνθρωπος που θα έφερνε αντίρρηση στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας...Και εμφανίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ και λέει τι τελικά; Ξαφνικά μαζεύεται και οι προ-εκλογικές αοριστολογίες σταματούν...Κι οι πολλές/οι LGBTQ ψηφοφόροι μένουν να αναρωτιούνται...
Κι εγώ υπενθυμίζω ότι η διεκδίκιση των δικαιωμάτων μας είναι ΔΙΚΟ μας θέμα!
Αθήνα, Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2007
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Προς
τον Πρόεδρο του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς
Κον Αλέκο Αλαβάνο
Αγαπητέ κύριε Αλαβάνο,
Μετά την από 27/9/07 Ανοικτή Επιστολή-Δελτίο Τύπου και την από 28/9/07 απάντηση του Γραφείου Τύπου του Συνασπισμού προς τις ομοφυλοφιλικές οργανώσεις διαπιστώνουμε τα εξής:
1) Ο Συνασπισμός προκρίνει την λύση του συμφώνου συμβίωσης και όχι του πολιτικού γάμου για τα ζευγάρια ομοφύλων. Επειδή δε, η ανακοίνωση τύπου δεν ήταν σαφής, σε επικοινωνία με το γραφείο τύπου, όταν ζητήσαμε διευκρίνηση αν πράγματι η θέση του Συνασπισμού είναι το σύμφωνο συμβίωσης και όχι ο πολιτικός γάμος, υπήρξε επιβεβαίωση. Η δικαιολογία ήταν ότι ο πολιτικός γάμος «σκοντάφτει» στην αντίθεση της κοινής γνώμης.
2) Ο Συνασπισμός δεν απαντά στο ερώτημα για την υιοθεσία από ζευγάρια ομοφύλων και την ομογονεϊκότητα αλλά αοριστολογεί ομιλώντας περί κοινωνίας.
3) Ο Συνασπισμός δεν αισθάνεται το παραμικρό αίσθημα ευθύνης να πάρει θέση για τις ομοφυλοφοβικές δηλώσεις του βουλευτή κου Ψαριανού και συνεπώς σιωπηλά συμπαρατάσσεται.
4) Ο Συνασπισμός συνειδητά καθ΄ όλη την παρατεταμένη προεκλογική περίοδο των τελευταίων εκλογών, αλλά και των περασμένων δημοτικών εκλογών ενέπαιξε την ομοφυλοφιλική, λεσβιακή και τρανσέξουαλ κοινότητα όταν στελέχη του δήλωναν υπέρ του πολιτικού γάμου ομοφύλων (οι δε υποψήφιοι δήμαρχοί του υπόσχονταν ότι αν βγουν δήμαρχοι θα τελέσουν πολιτικό γάμο), καιροσκοπικά και προς άγραν ψήφων (βλέπε επίσης και απάντηση του Συνασπισμού στο Ερωτηματολόγιο της Διεθνούς Αμνηστίας).
Αγαπητέ κύριε Αλαβάνο, είμαστε βαθύτατα απογοητευμένοι με την στάση ενός κόμματος που ενώ δηλώνει ότι υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, με τις πράξεις του τοποθετεί τους ομοφυλόφιλους, λεσβίες, τρανσέξουαλ στην θέση του πολίτη δευτέρας κατηγορίας καθώς η διεθνής εμπειρία έχει αποδείξει ότι το σύμφωνο συμβίωσης σαφέστατα δεν δίνει τα ίδια δικαιώματα με αυτά του πολιτικού γάμου, και όπου εφαρμόστηκε η ομοφυλοφιλική κοινότητα το διαπίστωσε και έθεσε εκ νέου το πάγιο αίτημα του πολιτικού γάμου.
Οι Έλληνες/ίδες ομοφυλόφιλοι/ες έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις και πληρώνουν τους ίδιους φόρους με τους υπόλοιπους Έλληνες/ίδες πολίτες. Απαιτούν συνεπώς τα ίδια ακριβώς δικαιώματα. Στον πολιτικό γάμο, στην υιοθεσία, στην ηλικία συναίνεσης, στη κατάργηση κάθε είδους διακρίσεων για λόγους σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου.
Το Δ.Σ. της Ελληνικής Ομοφυλοφιλικής Κοινότητας (ΕΟΚ)
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 10:37 43 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Τι είναι αυτό; politics
Και να γιατί ποτέ δεν συμπαθούσα τον Ψαριανό
Sunday, September 30, 2007
Αναδημοσιεύω την επιστολή της ΕΟΚ προς τον Αλαβάνο, έτσι για να συγχυστούν όσοι ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και να θυμηθούμε ότι δεν πρέπει να σταματήσουμε να διεκδικούμε, να απαιτούμε ουσιαστική αλλαγή στο θέμα της αντιμετώπισής μας. Να μην περιμένουμε από έξω βοήθεια αν δεν αποφασίσουμε εμείς να κινηθούμε ανοιχτά, ακόμα και επιθετικά, ως προς την κατάκτηση των δικαιώματων μας και την τιμωρία των ρατσιστικών σχολίων (πόσο μάλλον όταν προέρχονται από χώρους που είναι, θεωρητικά έστω, φιλικοί ως προς εμάς).
Όσο στεναχωριέμαι ακούγοντας τέτοια σχόλια, τόσο χαίρομαι, γιατί τόσο ελπίζω ότι κάποιος ακόμα θα ξεπεράσει τα όρια της αντοχής του στο τι συμβαίνει γύρω μας. Άμα χρειαζόμαστε "σφαλιάρες", ας τις φάμε, μήπως και ξυπνήσουμε.
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Προς τον Πρόεδρο του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς Κον Αλέκο Αλαβάνο
Αγαπητέ κύριε Αλαβάνο,
Με την παρούσα ανοικτή επιστολή – δελτίο τύπου μας, σας ζητούμε να διασαφηνιστεί η θέση του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς σε σχέση με τον γάμο ομοφύλων.
Η αφορμή για την παρούσα επιστολή είναι οι δηλώσεις του βουλευτή του Συ.Ριζ.Α. κυρίου Ψαριανού σε συνέντευξή του στην εκπομπή του Σταύρου Θοδωράκη, «Πρωταγωνιστές».
Συγκεκριμένα ο κύριος Ψαριανός είπε:
«Είναι απόλυτο το δικαίωμα να διαλέγει με ποιον θα το κάνει. Δηλαδή προς Θεού. Αλλά όχι να μάς αυτώσουνε κιόλας. Υπάρχει ένας ρεβανσισμός. Μέσα στα μέσα, τηλεοράσεις κ.λπ., άμα δεν είσαι και λίγο γκέι, τον πούλο, σε κόβουνε». (Η δήλωση είναι αναδημοσιευμένη και στα Νέα της 26/9/2007).
Προεκλογικά δε, ενθυμούμαστε, την απάντηση του Συ.Ριζ.Α. στο ερωτηματολόγιο της Διεθνούς Αμνηστίας, στο οποίο υπήρχε ερώτηση για τις σχέσεις ομοφύλων, στην οποία ο Συ.Ριζ.Α. απάντησε ότι μετά τις εκλογές (γιατί άραγε μετά;) το κόμμα σας θα επεξεργαστεί πρόταση για τον γάμο ομοφύλων.
Επίσης προεκλογικά ο κύριος Παπαγιαννάκης, ιστορικό στέλεχος του Συ.Ριζ.Α., δήλωσε σε ερώτηση της Ελευθεροτυπίας (15/9/2007) είναι υποστηρικτής του γαλλικού σύμφωνου συμβίωσης (PACS). Στο ίδιο άρθρο της Ελευθεροτυπίας η κυρία Δούρου, υποψήφια βουλευτής του Συ.Ριζ.Α. υποστηρίζει τον γάμο ομοφύλων καθώς και την υιοθεσία και την ομογονεϊκότητα. Ο δε κύριος Τσίπρας, ως υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων είχε υποστηρίξει τον γάμο ομοφύλων.
Αγαπητέ κύριε Αλαβάνο, επειδή με όλες αυτές τις διαφορετικές δηλώσεις προκαλείται σύγχυση για την θέση του Συ.Ριζ.Α. για το επίμαχο αυτό θέμα για την ομοφυλοφιλική, λεσβιακή και τρανσέξουαλ κοινότητα, σας καλούμε προσωπικά ως Πρόεδρος του Συ.Ριζ.Α. να πάρετε επισήμως θέση με σαφήνεια στα εξής:
- Ποιά είναι η επίσημη θέση σας για τον γάμο ομοφύλων.
- Ποιά είναι η επίσημη θέση σας για την υιοθεσία από ζευγάρια ομοφύλων και την ομογονεϊκότητα.
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων.
Για την Ελληνική Ομοφυλοφιλική Κοινότητα
Η Γενική Γραμματέας
Μαρίνα Γαλανού
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 21:15 34 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Τι είναι αυτό; greece sucks, politics
Για πόσο ακόμα θα ανεχόμαστε την κάθε Δρούζα;
Καθόμουν και χάζευα στο νετ την Πέμπτη και χτυπάει το τηλέφωνο. Μια φίλη μου είπε να βάλω γρήγορα STAR, γιατί παρουσιάζε ένα θέμα για το Φεστιβάλ της Ερεσσού. Τίποτα άλλο δεν είπε. Τρέχω να προλάβω και τι να δω; Με τίτλο "Η δημόσια εξομολόγηση μιας ομοφυλόφιλης γυναίκας" κι άλλα τέτοια βαρύγδουπα και δραματικά.
Καλεσμένη ήταν η Τερέζα, μια 45χρονή λεσβία που μένει πια στην Ερεσσό μόνιμα. Απαντούσε καρτερικά στην Δρούζα ερωτήσεις για την ζωή της, για το πως αποφάσισε ότι δεν θέλει άντρες, για το πως το πήραν οι γονείς της κλπ. Καλεσμένη κι η Κάρολαϊν με την κόρη της (επίσης λεσβία), μια Αγγλίδα λεσβία, που μένει κι αυτή στην Ερεσσό - αν κατάλαβα καλά, και συνειδητοποίησε την σεξουαλικότητά της μετά τον χωρισμό από τον άντρα της.
Δεν θα μπορούσε να λείπει ένας εκπρόσωπος της Εκκλησίας ο πατέρας Μάξιμος, αν θυμάμαι καλά και μια ψυχολόγος που έδινε την πιο επιστημονική άποψη για το θέμα αυτό. Υποθέτω ότι σε γενικές γραμμές μπορείτε όλες/οι να φανταστείτε τι ειπώθηκε. Ο ρασοφόρος μιλούσε για το καλό και το κακό, η ψυχολόγος προσπαθούσε να πείσει ότι it's ok to be gay και η Δρούζα αδυνατούσε να κρύψει την ομοερωτοφοβία της τόσο πολύ που γινόταν προκλητική. Χρησιμοποιούσε συνέχεια λέξεις του στυλ "κανονικό ζευγάρι" (αναφερόμενη στα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια) και ιδιαιτερότητα (αναφερόμενη στην ομοφυλοφιλία). Η λέξη λεσβία δεν πλησίασε τα χείλη της προφανώς. Έκανε ατελείωτες ηλίθιες ερωτήσεις για το πώς γίνεται να μην θέλεις έναν άντρα και κοιτούσε τις καλεσμένες της λες κι ήταν εξωγήινες.
Αποκορύφωμα; Παρουσίαση επόμενης συνέντευξης με τον εξής πρόλογο : "Θα σας παρουσιάσουμε κι ένα βίντεο με την Σάρα που έχει ΚΑΙ σωματική αναπηρία αλλά παρόλα αυτά επιμένει κλπ κλπ". Δηλαδή δεν της έφτανε η άλλη αναπηρία, είχε κι άλλο κακό... Μου θύμισε συμφοιτήτρια που είπε το ασύλληπτο ως απάντηση στο σχόλιο που είχα κάνει για ένα πανέμορφο γκέι αγόρι: "Αν δεν ήταν και όμορφος, η πουστάρα, καλύτερα να πάει να αυτοκτονήσει" (να σημειώσω ότι ήταν από τις ελάχιστες φορές που ήμουν τόοοοοοσο κοντά στο να βιαιοπραγήσω).
Κι όχι δεν περίμενα κάτι πολύ καλύτερο από την Δρούζα, ίσως να ήξερε δυο πράγματα παραπάνω, να είχε μια αίσθηση μεγαλύτερης πολιτικής ορθότητας, να μην απηύθυνε το λόγο μόνο στον ρασοφόρο (που η παρουσία του και μόνο έδειχνε, η αλήθεια είναι, ότι η συζήτηση δεν είχε να πάει πουθενά) και να μην έκανε τόσο μα τόσο προφανές ότι απεχθάνεται τις γυναίκες που είχε απέναντί της. Να φανταστείτε, το έβλεπα με την μάνα μου, και γύρισε μόνη της και μου είπε ότι είναι απαράδεκτο να το παρουσιάζει με αυτό τον τρόπο κι ότι κάνει μόνο κακό (και ναι ναι ναι! η εκπαίδευση έχει πλέον πιάσει τόπο).
Τηλέφωνα συχνά από συνειδητοποιημένες/ους LGBTQ τηλεθεατές/τριες που είχαν μια μεγαλύτερη δόση ενόχλησης από ότι οι καλεσμένες, που ναι μεν απορώ για την ψυχραιμία τους, αλλά από την άλλη θεωρώ ότι λανθασμένα δεν αντιδρούσαν στα ατελείωτα ατοπήματα της παρουσιάστριας, κατά κάποιο τρόπο νομιμοποιώντας διακρίσεις κανονικότητας κλπ. Δεν τα είπαν άσχημα, και σίγουρα εκτιμώ το θάρρος τους, αλλά έχω μείνει με ένα παράπονο. Ίσως έφταιγε κι η διαφορά της γενιάς, δεν ξέρω.
Γιατί γιατί γιατί να καλούνται ρασοφόροι όποτε συζητιέται κάτι τέτοιο; Τι δουλειά έχουν; Γιατί ο νόμος του Θεού ΤΟΥΣ πρέπει να θεωρείται δογματικά καθολικός; Πόσο ακόμα θα καλούνται ως προστάτες μιας παραπαίουσας "ηθικής" και πότε στο διάολο θα σταματήσουμε να θεωρούμε αυτή τη χώρα συνώνυμο του Χριστιανισμού; Πότε θα γίνει ο διαχωρισμός, ε; Με τα μεγαλύτερα ποσοστά του ΛΑΟΣ να έρχονται απο ηλικίες κάτω των 30...ΠΩΣ;
Και πότε θα βγει κάποιος να κράξει δημόσια την κάθε Δρούζα για την στάση της; (Καταπληκτικό σκηνικό με τηλεθεατή να της εξηγεί ότι όπως εκείνη απεχθάνεται την ιδέα του να πάει με γυναίκα έτσι την απεχθάνεται κι αυτός κι εκείνη να έχει πάρει ένα βλέμμα αηδίας και να λέει, χωρίς να πείθει κανέναν, "Καταλαβαίνω..." και να υπερκαλύπτει τις άλλες φωνές, να παραφράζει τα όσα ακούει και να μοιράζει τα συμπεράσματά της ως αλήθειες, για εμάς τους ιδιαίτερους, με τις αναπηρίες, τα κουσούρια κλπ...)
Το θυμήθηκα και συγχύστηκα...Και ποιος βλέπει την Δρούζα; Ακριβώς αυτοί που βλέπουν λεσβία και νομίζουν ότι θα μεταμορφωθεί από λεπτό σε λεπτό σε γυναικοβόρο τέρας.
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 14:30 24 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Τι είναι αυτό; greece sucks
Όταν καλούμαστε να γίνουμε γονείς των γονιών μας
Saturday, September 22, 2007
Όλο και περισσότερους LGBTQ ανθρώπους βλέπω γύρω μου (κι εγώ μέσα σε αυτούς) που καλούνται να αναλάβουν την φροντίδα των γονιών τους που μεγαλώνουν και συνήθως αυτό γίνεται αποκλειστικά. Οι κοινωνιο-βιολόγοι πιστεύουν ότι το "γκέι γονίδιο" έχει διατηρηθεί μέσα στους αιώνες με σκοπό να δίνει, στην οικογένεια στην οποία εμφανίζεται, καλύτερη πιθανότητα επιβίωσης. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, μιας κι είναι λιγότερο πιθανό να κάνουμε δικά μας παιδιά, παίρνουμε τον ρόλο μας βοηθώντας τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Κοινώς τα παιδιά των αδερφών μας π.χ. έχουν καλύτερες πιθανότητες επιβίωσης γιατί φροντίζουμε εμείς όλα τα μέλη της οικογένειας.
Βέβαια, όσο περνάνε τα χρόνια όλοι και περισσότεροι LGBTQ (αν κι όχι στην Ελλάδα) δημιουργούν δικές τους οικογένειες, αλλά προς το παρόν φαίνεται να είμαστε εμείς οι προκαθορισμένοι "προστάτες" των γονιών που μεγαλώνουν, περισσότερο από ότι τα υπόλοιπα αδέρφια που μπορεί να έχουμε. Και σίγουρα, τα ψυχολογικά θέματα που προκύπτουν από αυτό τον ρόλο μπορεί να είναι καθοριστικά και να επηρεάσουν κάθε άλλη συμπεριφορά και απόφαση στη ζωή μας. Πολλές/οι είναι αυτές/οι που βιώνουν έντονα αρνητικά συναισθήματα όταν καλούνται να αναλάβουν αυτό το ρόλο και η σχέση τους με τους γονείς τους αλλάζει με τρόπους μη επιθυμητούς.Ουστιαστικά, η ψυχολογική διεργασία που συνήθως προκαλείται είναι η εξής: Όλες/οι μας - ως ένα βαθμό - νιώθουμε απογοήτευση από εμπειρίες που είχαμε με τους γονείς μας κατά την παιδική μας ηλικία, πράγμα που είναι επόμενο λόγω της φύσης της σχέσης. Κάποιες/οι κυριολεκτικά βασανίστηκαν από τους γονείς τους, και οι υπόλοιποι απλά πήραμε λιγότερα από ότι θέλαμε ή φανταζόμασταν ότι χρειαζόμασταν και νιώσαμε κάποια ξεκάθαρα κενά σε κάποιους τομείς. Οι περισσότερες/οι από εμάς ενηλικιωνόμαστε με μια ελπίδα και προσπαθούμε να λύσουμε αυτά τα θέματα με το να παίρνουμε αυτά που θέλουμε χρειαζόμαστε από τους πραγματικούς ή/και τους υποκατάστατους γονείς μας (ερωμένες/εραστές, φίλες/ους, αφεντικά κλπ). Και είτε νιώθουμε καλά για την παιδική μας ηλικία είτε όχι, συνήθως βλέπουμε τους γονείς μας σαν τελευταία λύση στήριξης. Όπως είπε ο Rober Frost, "Σπίτι είναι εκεί, που όταν πρέπει να πας, πρέπει να σε δεχτούν".
Οπότε όταν ένας γονιός αρρωσταίνει ή πλησιάζει το θάνατο, τουλάχιστον δύο πράγματα συμβαίνουν στιγμιαία. Αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε ότι ποτέ δεν θα πάρουμε από τον γονιό ό,τι πέρναμε ως παιδιά - η τελευταία μας ευκαιρία έχει ήδη χαθεί. Και φοβόμαστε, ότι με τον θάνατό τους, θα μείνουμε μόνες/οι και απροστάτευτες/οι στον κόσμο.
Λίγο περιπλεγμένο συναισθηματικά όλο αυτό, όπως κάθε σχέση παιδιού-γονεά, κι ίσως η στιγμή που καλούμαστε να τους "αναλάβουμε" η πιο δύσκολη από όλες. Ειδικά για εμάς που πιθανόν να έχουμε δεχτεί την ξεκάθαρη απόρριψη από τους γονείς μας λόγω της σεξουαλικότητάς μας. Αναρωτιέμαι, είναι τελικά καθήκον μας να γίνουμε γονείς των γονιών μας; Μπορούμε να χειριστούμε τις ενοχές αν τελικά δεν το κάνουμε; Και μπορούμε να δεχτούμε ότι υπάρχουν μεγαλύτερες απαιτήσεις από εμάς από ότι από τα άλλα ετεροφυλόφιλα αδέρφια, χωρίς θυμό;
Προσωπικά μιλώντας, έχοντας δυο γονείς, που τουλάχιστον ο ένας χρήζει σωματικής κι ο άλλος ψυχολογικής υποστήριξης, το γεγονός ότι ως κόρη (μιας και πάντα υπάρχουν μεγαλύτερες απαιτήσεις φροντίδας από την κόρη από ότι από τον γιο) καλούμαι να αναλάβω έναν μεγαλύτερο ρόλο φροντίδας απέναντί τους από ότι ο αδερφός μου (που έχει στεγαστικό δάνειο να τρέχει, παιδί να μεγαλώσει κλπ), μου έχει δημιουργήσει αντιφάσεις συναισθηματικές και πολιτικές. Ειδικά όταν ακούω από το στόμα της μάνας μου ότι ο αδερφός μου χρειάζεται μεγαλύτερη βοήθεια (λόγω των παραπάνω) από ότι εγώ (λόγω έλλειψης των παραπάνω)...
Γιατί σαν γυναίκες να έχουμε δεδομένα ένα μεγαλύτερο φορτίο οικογενειακών υποχρεώσεων, γιατί ως LGBTQ να έχουμε ακόμα ένα μεγαλύτερο φορτίο οικογενειακών υποχρεώσεων και πόσα να δώσουμε "πίσω" όταν νιώθουμε την ανισότιμη αντιμετώπισή μας; Μου είναι σχεδόν προφανές, ότι δεν μπορεί να εγκαταλείψει καμιά/κανείς τους γονείς της/τους στη μοίρα τους, αλλά μήπως θα έπρεπε κι εκεί να διεκδικήσουμε μια αντιμετώπιση ισότητας; Γιατί πραγματικά, το να κάνεις παιδιά, και το να έχεις ένα δάνειο να τρέχει, δεν είναι ο μόνος τρόπος ολοκλήρωσης, ούτε οι μοναδικές πηγές "προβλημάτων".
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 12:02 26 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
