Μουνόδουλες και μουνόδουλοι ενωθείτε
Wednesday, March 05, 2008
Ο θυμόσοφος λαός μας κάτι ξέρει όταν λέει "το μουνί σέρνει/δένει καράβι", "σαν δεις καράβι στο βουνό, μουνί θα τό'χει σύρει" και κάτι ξέρει όταν λέει "του μουνιού το πανηγύρι", "το μουνί και το χταπόδι, όσο το χτυπάς απλώνει", "το μουνί και το πριόνι, όποιος δεν τα ξέρει ιδρώνει" και το "απ'τη ζωή στο θάνατο είναι ένα μονοπάτι κι απ'τον κώλο στο μουνί δυο δάχτυλα και κάτι".
Το μουνί είναι μία ακόμα λέξη προς ανάκτηση, όπως το πούστης ένα πράγμα. Και η δυσκολία που έχουν κυρίως πολλές γυναίκες στο να το χρησιμοποιήσουν ως λέξη απλά αντικατοπτρίζει και διαιωνίζει την ενοχή που αφορά το συγκεκριμένο σημείο του γυναικείου σώματος. Το αιδοίο ακούγεται αποστειρωμένο, το "αυτό" ακούγεται ενοχοποιημένο και τα διάφορα χαριτωμένα υποκοριστικά που κατά καιρούς του δίνονται μου αφήνουν την αίσθηση ότι αποδυναμώνουν τη σεξουαλική του υπόσταση.
Μουνόδουλοι ή μουνολάτρες λοιπόν; Αν και δεν ξέρω αν τελικά έχει καμιά διαφορά. Ποιος μουνολάτρης δεν είναι μουνόδουλος; Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, η χρήση της λέξης μουνιού δεν αφορά το μουνί per se αλλά το μουνί ως σύμβολο της γυναικείας σεξουαλικής - και όχι μόνο - υπόστασης.
Έχω κατηγορηθεί λοιπόν, ουκ ολίγες φορές, ότι είμαι μουνόδουλη. Κι αυτό γιατί η εκάστοτε γυναίκα με την οποία συνευρίσκομαι αποκτά μια τελείως ειδική μεταχείριση έναντι όλου του άλλου κόσμου. Περισσότερα δικαιώματα σίγουρα, περισσότερες υποχωρήσεις εκ μέρους μου και σίγουρα μεγαλύτερη προσπάθεια για τη διατήρηση της επαφής μου μαζί της (εις βάρος των φίλων μου πολλές φορές ομολογουμένως). Αλλά αυτό δε συμβαίνει σε όλους τους μουνολάτρες; Αναρωτιέμαι εγώ...
Οπότε θέλησα να ξεκαθαρίσω τη θέση μου. Το μουνί ως μουνί το λατρεύω. Αλλά είναι ισοπεδωτικό να θεωρεί κανείς ότι όλα γίνονται για το μουνί ως μουνί, δηλαδή για το σεξ, το πήδημα, το γαμήσι, τον έρωτα, όπως θες πες το. Όχι πως η επιθυμία για σεξ και η προσπάθεια απόκτησής του δεν μας κινητοποιούν και οι όποιες δυσκολίες εμφανίζονται σε αυτή τη διαδικασία δεν μας επηρεάζουν βαθύτατα, αλλά δε γίνονται όλα για αυτό, όχι αδιακρίτως σε κάθε περίπτωση. Τουλάχιστον στην περίπτωσή μου και στην περίπτωση των περισσότερων γυναικών που ξέρω. Για τους άντρες, θέση δεν παίρνω.
Ως έχουσα μουνί, όπως καταλαβαίνετε, οι δυνάμεις που ασκούνται πάνω μου είναι πανίσχυρες. Να ακούω το δικό μου, να ακολουθώ τα άλλα. Μια σύγχυση επικρατεί. Και τελοσπάντων, η σύγχυση θά'ταν σίγουρα μικρότερη αν οποιοσδήποτε ήταν απλά μουνόδουλος.
Γιατί αν τελικά ακολουθώ κάτι, κάποιες φορές εις βάρος του εαυτού μου και των άλλων, είναι η αγκαλιά, το φιλί, τα γεμίσματα των υπαρξιακών κενών, το ψευδαισθητικό συνήθως ανήκειν, η επικοινωνία, η επιθυμία κάποιος να σε σκέφτεται, να σε θέλει κι άρα να υπάρχεις (αν κάνουμε μια υπαρξιακή ανάλυση εκεί θα καταλήξουμε, οπότε ας δεχτούμε απλά το συμπέρασμα) και το μουνί, το σεξ, την κάβλα, την επαφή, την οικειότητα. Και ναι, ίσως κάποιες φορές να έχει υπερισχύσει το μουνί ως μουνί, αλλά καμία μεγάλη υπέρβαση δεν έχει γίνει για αυτό.
Η απορία που γεννιέται είναι το πως γίνεται η επιλογή του λατρεμένου μουνιού τελικά. Μήπως απλά βρίσκεται ένα που να καλύπτει 1-2 βασικές προϋποθέσεις και μετά προβάλουμε όλα τα υπόλοιπα πάνω του; Μήπως είναι το συναίσθημα που έχουμε ανάγκη κι όχι ο άνθρωπος, η γυναίκα, το μουνί; Θα μπορούσαν όμως να προβληθούν επιτυχώς αν ήταν λάθος ο άνθρωπος, η γυναίκα το μουνί; Για ένα διάστημα ναι και μετά απλά θα τελειώνε η σχέση. Γι'αυτό άλλωστε τελειώνουν κι οι σχέσεις συνήθως. Αλλά δεν υπάρχουν και περιπτώσεις που είναι το συγκεκριμένο μουνί που εμπνέει όλα τα παραπάνω; Μάλλον κάπου στη μέση βρίσκεται συνήθως η απάντηση. Ανάγκη, προβολή, επιφάνεια προβολής. Στο σωστό συνδυασμό τους.
Και προφανώς όλες αυτές είναι πανίσχυρες ανάγκες και η προσπάθεια εκπλήρωσής τους δημιουργεί το φαινόμενα συρόμενο απ'το μουνί καράβι. Αντίστοιχα, το καβλί, ο πούτσος, όπως θες πες το κι αυτό, σέρνει καράβι. Απλά τα μουνιά έχουν συνηθίσει να αντιμετωπίζουν τους εαυτούς τους σαν αντικείμενα κατάκτησης και δεν αφήνονται με την ίδια ευκολία συνήθως - ή έστω δεν το δείχνουν - να συρθούν από ένα καβλί.
Αυτή η πολύχρονη παράσυρσή μου με έχει οδηγήσει σε ατελείωτα λάθη, με σημαντικότερα αυτών, την παροδική απώλεια του εγώ μου και το πλήγωμα άλλων ανθρώπων. Τα υπόλοιπα λάθη δεν έχουν τόση σημασία τελικά. Και σίγουρα, δεν με οδηγεί κάθε επεισόδιο παράσυρσης στα σημαντικότερα λάθη ξανά και ξανά. Και σε θεωρητικό επίπεδο, ξέρω πλέον τι πρέπει να κάνω, για να μειώσω τα λάθη μου (αν και είναι αδιαμφισβήτητη η σημασία αυτών). Πρέπει να μετατρέψω την ανάγκη μου σε επιθυμία. Ή μάλλον όχι, να το θέσω πιο σωστά. Πρέπει να αντιμετωπίζω τις ανάγκες μου σαν επιθυμίες κι όχι σαν επιτακτικές ανάγκες, που μπορεί και να είναι, αλλά όσο παραμένουν επιτακτικές, τόσο θα παραμένουν ακάλυπτες νομίζω. Κάποιες στιγμές τα καταφέρνω, άλλες όχι. Πού θα πάει;
Αλλά αυτή η πολύχρονη παράσυρσή μου με έχει οδηγήσει και σε τόσα όμορφα πράγματα, που απαιτούν παράσυρση τελικά για να συμβούν, κι όχι έλεγχο, όχι κυνισμό, όχι εγωισμό.
Και τώρα που βρίσκομαι πάλι; Σε μια σύγκρουση επιθυμιών, αναγκών, συναισθημάτων, λογικής, ενστίκτου, ανάμεσα σε μουνιά που βιώνουν τις δικές τους συγκρούσεις και τις δικές τους υποδουλώσεις. Παρελθόν, παρόν, μέλλον(;). Και το μουνί εν δυνάμει παρα/σέρνει τα πάντα. Το συναίσθημα που υποκινεί το μουνί παρασέρνει τα πάντα. Κι όσο το πολεμάς, ακόμα περισσότερο. Δώσ'του χώρο και θα σταματήσει να εκρήγνυται. Κι αν κάνει λάθος; Δε θά'ναι η πρώτη φορά.
Αλλά πώς να ακούσει κανείς τον εαυτό του όταν οι φωνές των γύρω δε σταματάνε ποτέ; Όταν το θέλω ορίζεται απ'το υποτιθέμενο μπορώ που καλά καλά δε γνωρίζουμε. Ίσως ψάχνοντας μες στις φωνές αυτό που ακούγεται πιο "σωστό", ίσως κλείνοντας τα αυτιά, δεν ξέρω.
Το συμπέρασμα είναι ότι μουνόδουλες και μουνόδουλοι ενωθείτε και λατρέψτε το μουνί ως μουνί και το μουνί ως σύμβολο κι αυτούς που σας χαρακτηρίζουν μουνόδουλους με κακεντρέχεια αγνοήστε τους, μιας και δείχνουν είτε να αγνοούν είτε να παραγνωρίζουν - λόγω προσωπικής πικρίας - τη σημασία που έχει για τη ζωή και τη νοηματοδότηση της ζωής ενός ανθρώπου το να τρέχει πίσω από κάτι, από ένα μουνί. Απλά καλό είναι να το κάνει κανείς με τα μάτια ανοιχτά να κοιτάζουν στη σωστή κατεύθυνση.
(Nαι, ναι, καλά κατάλαβες, με το νέο λουκ ξεκινάει και η δημόσια ενδοσκόπηση, δεν ξεχνώ τις πολιτικές μου θέσεις όμως, μην ανησυχείς.)
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 02:56
einai parigoro na xekinas ti mera sou me ali8ies. Ki oso eunoites ki an einai, eukola to mualo tis periplekei kai tis kanei to agio diskopotiro tis ka8imerinotitas sou. Otan kapoios stis 8imizei stin pio apli kai adiamfisvititi morfi tous, nomizeis (toulahiston gia ligo) pos boreis na ziseis simfona me autes.
S' efharisto
mounodouli
Χώρεσες 41 φορές τη λέξη μουνί στο κείμενο-
@Μουνόδουλη: Εγώ σ'ευχαριστώ. Ήταν η διαύγεια εκείνη πού'χει κανείς τις μικρές ώρες αφού ηρεμεί για λίγο από ένταση ημερών μαζεμένη.
@et stay here: Καλά, έκατσες και τις μέτρησες; Impressive. Πόσες λέξεις ήταν όλο άραγε; Εσύ μουνόδουλη δεν είσαι;
Δεν μου αρέσει η λέξη ρε γαμώτο. Γενικά, με ξενερώνουν αυτές οι εκφράσεις -πράγμα το οποίο συνιστά μάλλον κάποιο απωθημένο που απέκτησα λόγω ηλικίας και ασπρόμαυρου κινηματογράφου.
@ΤΜΒ: Να κοιτάξεις τα απωθημένα σου αγαπητέ...Πώς προτιμάς να το ονομάζεις αλήθεια;
Ωραίο το κείμενό σου. Συμφωνώ στην απενοχοποίηση της λέξης μουνί. Είναι κάτι που πρέπει εμείς οι ίδιες να αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε και ειδικά στην αρχή για καταστάσεις άσχετες με σεξουαλικότητα.
geonurse
@geonurse: Αν δεν το κάνουμε οι ίδιες, δεν θα το κάνει σίγουρα κανείς (ειδικά κανείς στο αρσενικό του) για εμάς. Ευχαριστώ :)
Τα απωθημένα αποτελούν συστατικά στοιχεία της προσωπικότητάς μας. Αν τα καταπολεμήσω και τα αλλάξω δεν θα είμαι ο ίδιος άνθρωπος.
Κοίτα -λέω "μουνί" και μάλιστα με πατρινή προφορά (α το μουνννννννίιιιι!!) όταν αναφέρομαι σε κάποια πονηρή συμπεριφορά. Όπως λέω και "πούτσος", όταν αναφέρομαι σε κάτι που είναι εντελώς για γέλια (αυτό είναι για τον πούστο). Τα συνδιάζω ενίοτε και τα δυο στην παράφραση της γνωστής παρομοίας "του πούτσου τα καμώματα, τα βλέπει το μουνί και ξεκαρδίζεται".
Κατά τα λοιπά δεν έχω καμιά ιδιαίτερη προτίμηση στο πως ονομάζω γενικά τα γεννητικά όργανα. Εννοώ, πως όταν μιλάμε περί του Μύθου του Ανδρόγυνου για παράδειγμα, κολλάει η αναφορά σε φαλλό και αιδοίο. Κατά τη διάρκεια του σεξ όμως, αν πεις οτι θέλεις να βάλεις τον φαλλό σου στο αιδοίο της θα πέσουν τα ταβάνια από τα γέλια και η λίμπιντο μαζί τους.
@ΤΜΒ: Ναι εντάξει, βασικό στοιχείο της προσωπικότητάς μας είναι τα απωθημένα, αλλά δεν είναι κακό και να αλλάζουμε.
Ε αν άκουγα πάνω στο σεξ να μιλάει κάποιος για φαλλό και αιδοίο, δεν νομίζω πως θα κατάφερνα καν να γελάσω, θά'πεφτε η λίμπιντο, τελεία.
Πάντως το μουνί θά'πρεπε να σταματήσει να χρησιμοποιείται υβριστικά και το μουνννννίιιιι επίσης. Είναι ιερό πράγμα το μουνί.
Ιερό, ιερότατο όπως και όλα τα όργανα παραγωγής ηδονής. Αλλά τι να σου πω φιλενάδα. Το βρισίδι γεννιέται στο συλλογικό απωθημένο και μέσα σε αυτό πεθαίνει. Πάντα στην ώρα του. Δεν είμαι σίγουρος πως θέλω να βιάζω τέτοια πράγματα -γιατί θα χαθούν κάποια πολύ χρήσιμα σημαινόμενα.
Τι διαολο, πως το εχασα αυτο το κειμενο εγω;;;
Το μουνι ειναι ναος, τελειωσε. Πας εκει, κανεις την προσφορα στην θεα [σου] και κανεις οτι μπορεις για να την ευχαριστησεις μεχρι να ερθει η ωρα να ξαναμαναγονατησεις και να την λατρεψεις.
Μουνοδουλη εδω, μανιαμουνιας, οπως θες πες το.
Για την λεξη εχεις δικιο, μολις προσφατα αρχισα να την κανω δικια μου, παλαιοτερα χρησιμοποιουσα αποκλειστικα το "μουμού",
Στο σεξ δεν με τρελαινει η λεξη "μουνι", προτιμω το "μουνακι", ειναι πιο καβλουα.
Για το πεος, i'm with TMB, λεω συνεχεια "το ταδε ειναι για τον πουτσο".
Το "μουνι" επισης το χρησιμοποιω για να δηλωσω τον θαυμασμο μου για τον/την ταδε αγνωστο που βρισκω ομορφο.
Λεξεις, λεξεις, αλεξηςςςς, χοχο, σεληνη.
ninimounimoumouninimounimounimouninimoumouninimouninimoumoumounINIMOUNImouNINININIMOUMOUNIMOUniiiiimouuuniiiiimou.....*pausi,pusi...mouninimoumoumounINIMOUNImouNINININIMOuuuuniiiiii.....mouniiininimounimouMOUUnIIIIIIIImounimoumouNImouMOUnininimouniMOUni.....MOUUUUNIIINImounininimouuniiMOUNIMOUNIIIniniMOUMOUMmoumouMOUUUUUNIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIMOUniii
Ektos apo filomounes eimaste eniote kai filomouses>:>
maresei na mou proskunanai to mouni oi mounodoules lesvies... me kavlwnei poly...
Αγαπητές μου μουνόδουλες, είμαι ένας συνάδελφος. Περισσότερα μπορείτε να βρείτε στο: http://heliotypon.wordpress.com
Το όνομα του Blog δεν σας το αποκαλύπτω. Είναι έκπληξη!
κι εγώ μαζί σας!