Queerlesque
Wednesday, May 09, 2007
Eκ του Burlesque: Σημαίνει "απομίμηση" - με σκοπό την παρωδία και την σάτιρα. Είναι ένα είδος ζωντανής διασκέδασης που περιλαμβάνει από χορεύτριες και τραγουδίστριες, μέχρι στριπτιζέρ και κωμικά σκετς. Οπότε Queerlesque είναι όλο αυτό αλλά λίγο πιο "διεστραμμένο" (με την καλή την έννοια βρε).
Είδα ένα performance χθες το βράδυ σε ένα πολύ ιδιαίτερο μαγαζί, ήταν καταπληκτικό, πολύ αστείο, παιχνιδιάρικο, προκλητικό. Και αναρωτήθηκα (ρητορικά τελείως), θα μπορούσε ποτέ να γίνει κάτι τέτοιο στην Ελλάδα; Η απάντηση είναι προφανής και θλιβερή.
Εδώ με δυσκολία είναι στημένη μια mainstream gay σκηνή, πώς να δημιουργηθεί μια εναλλακτική; Και να υπάρξουν οι 2-3 που θα το στήσουν όλο αυτό, που θα βρεθούν οι υπόλοιποι 100 να το υποστηρίξουν;
Ένας χώρος χωρίς βγαλμένους από τα περιοδικά γκέι, χωρίς βγαλμένες από ένα στερεότυπο λεσβίες, χωρίς ηλικίες, χρώματα, φύλα και μεγέθη. Ένας χώρος στον οποίο χωράνε όλοι όσοι δεν χωράνε πουθενά αλλού και το νιώθουν σπίτι τους. Και ναι, ίσως στην ιδέα να ακούγεται ελκυστικό, αλλά στην πράξη ακόμα κι οι θεωρητικοί υποστηρικτές του μπορεί να έβρισκαν την έλλειψη συμβατικής δομής και στερεοτύπων, σχεδόν ενοχλητική.
Δεν θέλω να μεταφέρω απαισιοδοξία μέσα σε αυτό τον χώρο, απλά μου γεννήθηκε τόσο έντονος ο προβληματισμός (κι η απογοήτευση) όσο σκεφτόμουν το πόσο αδιανόητο είναι να συμβεί κάτι τέτοιο στην Ελλάδα, επειδή δεν υπάρχει αρκετός κόσμος που να το θέλει τελικά και (σχεδόν) τίποτα άλλο.
Καθώς περνάει ο καιρός, απλά αναρωτιέμαι ποια είναι τα πραγματικά αιτήματά μας ως Queer Lesbian Gay Bisexual Transsexual "κοινότητα". Έχουμε αιτήματα; Πόσο καιρό θέλουμε ακόμα μέχρι να τα διεκδικήσουμε ανοιχτά, στην καθημερινότητά μας; Μέχρι να είμαστε ορατές και ορατοί παντού και πάντα και βγαίνοντας τα βράδια να γιορτάζουμε την διαφορετικότητά μας και να μην προσπαθούμε να την ισοπεδώσουμε.
Και ναι ξέρω, πάντα ένας πολύ μικρός πυρήνας κινείται πιο μπροστά κι ίσως κι άλλοι μετά να ακολουθήσουν...Αλλά...Ούτε τον πυρήνα δεν βλέπω. Κάθε Έλληνας που γνωρίζω που θα ήταν σε θέση και θα γούσταρε τελικά, να υποστηρίξει και να ζήσει κάτι τέτοιο, έχει απογοητευτεί και έχει φύγει κάπου έξω, για να μπορεί να βρει ένα χώρο να χωράει. Κι όσο κι αν τους κατηγορώ γιατί πιστεύω ότι μόνο αυτοί θα μπορούσαν τελικά να κάνουν κάτι, τόσο καταλαβαίνω μέρα με την μέρα το γιατί πήραν την απόφαση που πήραν...
Κι αυτό όχι μόνο στον χώρο αυτό, αλλά σε κάθε χώρο που απελπιστικά χρειάζεται βοήθεια απ'έξω. Πόσοι σημαντικότατοι καλλιτέχνες, επιστήμονες κλπ έφυγαν επειδή απλά δεν χωρούσαν στην Ελλάδα;
Και ναι αυτό το μπλογκ, έχει σκοπό μια πιο συνολική προσέγγιση στο θέμα των δικαιωμάτων μας κλπ, αλλά μαζί με αυτό (επειδή είναι το δικό ΜΟΥ μπλογκ) θέλω να φέρω λίγο πιο μπροστά θέματα που ίσως τελικά να αφορούν ελάχιστους από εσάς, αλλά έχουν μεγάλη σημασία για μένα. Απλά, η ετεροκανονικότητα με βλάπτει σοβαρά στην υγεία.
Δεν θέλω να γκρινιάζω χωρίς να αντιπροτείνω...Θα επανέρθω με την πρόταση σύντομα...
[Ακούει κανείς;]
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 17:59 24 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Νέα από όλο τον Κόσμο
Tuesday, May 08, 2007
Σημείωσα ρεκόρ απουσίας απο την μπλογκόσφαιρα αυτές τις μέρες, αλλά έχω πολύ περιορισμένο χρόνο δυστυχώς. Διάβασμα, πολύ διάβασμα.
Επιστρέφω λοιπόν με μερικά νέα από τον κόσμο, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε...
Βέλγιο: Το ένα τρίτο των νεαρών Φλαμανδών έχουν αρνητική άποψη για τους γκέι και τις λεσβίες. Κι ένα 22% των ομοφυλοφίλων δεν τολμούν να αποκαλύψουν τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό στο χώρο της εργασίας τους.
Ο Φλαμανδός Υπουργός Ίσων Ευκαιριών έχει υπολογίσει την επένδυση 1 εκατομυρρίου ευρώ στην προσπάθεια να καταπολεμηθούν οι διακρίσεις.
Μέσα στα άμεσα σχέδια είναι και η έκδοση ενός φυλλαδίου που θα δίνει πληροφορίες για μεθόδους εγκυμοσύνης σε γκέι και λεσβιακά ζευγάρια.[Για να βλέπουμε ότι δεν χρειάζεται η κυβέρνηση να περιμένει πάντα τον κόσμο να προχωρήσει, αλλά να μπορεί να τον οδηγήσει μπροστά]
Αμερική: Περισσότεροι από 12 εργαζόμενοι, σε ένα Πρόγραμμα Προώθησης της Διαφορετικότητας στον εργασιακό χώρο, παραιτήθηκαν όταν τους ζητήθηκε από κρατικούς φορείς να ακυρώσουν την ομιλία ενός γκέι ομιλητή για το θέμα της ανατροφής των παιδιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια.
Στις δηλώσεις τους είπαν ότι δεν θέλουν να λάβουν μέρος σε αυτή την υποκρισία που τελικά προωθεί τον ρατσισμό.
[Για να βλέπουμε τι πραγματικά σημαίνει πολιτικοποίηση]
Ινδία: Το πρώτο "επίσημο" λεσβιακό ζευγάρι της Ινδίας χώρισε. Το 2004 ουσιαστικά επισημοποίησαν τη σχέση τους, απειλόντας τους γονείς τους ότι θα αυτοκτονούσαν αν τις χώριζαν. Έτσι τους δόθηκε η άδεια να ζουν μαζί σαν ζευγάρι και οι γονείς τους σιγά σιγά το αποδέχτηκαν.
Μέχρι που η μία από τις δύο οδηγήθηκε στο νοσοκομείο υποστηρίζοντας ότι η σύντροφός της την δηλητηρίασε ώστε να προχωρήσει ελεύθερα σε σχέση με έναν άντρα. Η άλλη πλευρά λέει ότι η νεαρή γυναίκα πήρε μόνη της χάπια για να δημιουργήσει ψεύτικες εντυπώσεις.
Η οικογένεια της νεαρής που αποφάσισε να αφήσει την σχέση της με σκοπό να παντρευτεί έναν άντρα, δηλώνει ότι ήταν καιρός να ζήσει ολοκληρωμένα σαν γυναίκα και να κάνει παιδιά. Η ίδια δηλώνει ότι θα ήθελε να παραμείνει κοντά στην ερωμένη της, αλλά και να μπορέσει να κάνει παιδιά με έναν άντρα.
[Dyke drama made in India - διαπολιτισμικό φαινόμενο...]
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 04:39 16 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Τι είναι αυτό; news so that we don't forget
Come out, come out, wherever you are...Vol. 4
Friday, May 04, 2007
Μετά τα Volumes 1 (τι να σκεφτούμε πριν), 2 (πώς να το πούμε) & 3 (τι να περιμένουμε)...
Ήρθε η ώρα ίσως για το πιο σημαντικό, και το πιο επίφοβο.
Τι γίνεται λοιπόν όταν όλα πάνε στραβά; Όταν πήρατε την μεγάλη απόφαση, σταθήκατε γενναίες/οι απέναντί τους και μοιραστήκατε τον εαυτό σας και εκείνοι σας απέρριψαν. Γιατί ναι ναι, μπορεί να πάνε όλα στραβά, αλλά το τέλος του κόσμου ακόμα δεν ήρθε, αλήθεια.
Σε πρώτη φάση, ο χρόνος όντως γιατρεύει πολλά. Αλλά όχι τα πάντα...
Καλώς ή κακώς στην Ελλάδα η συναισθηματική κι η οικονομική εξάρτηση από τους γονείς συνήθως διατηρείται για χρόνια ατελείωτα, δυσκολεύοντας έτσι την διαδικασία ρήξης του ομφάλιου αυτού λώρου. Αλλά αυτό από μόνο του δεν θα έπρεπε να είναι εμπόδιο. Δουλειές βρίσκονται, άλλοι άνθρωποι υπάρχουν.
Αυτό που μας κρατάει πίσω, ειδικά τον πρώτο καιρό, είναι τα αισθήματα ενοχής. Είναι η πεποίθηση, κάπου μέσα μας, ότι ευθυνόμαστε για το πώς νιώθουν, για το δράμα που μπορεί να βιώνουν. Και κάπου ξεχνάμε ότι δεν είμαστε υπεύθυνες/οι εμείς για το πώς νιώθουν εκείνοι, αυτό είναι κομμάτι δικό τους και τελικά δεν μας αφορά. Δεν τους στενοχωρήσαμε εμείς, εκείνοι στενοχωρήθηκαν.
Μπορεί να ακούγεται σκληρό, αλλά δεν χρειάζεται να ανέχεστε απλά τη δική τους σκληρότητα για να μην γίνετε εσείς σκληρές/οι. Είναι άνθρωποι τελικά, όχι αλάνθαστοι κι ίσως όχι τόσο ιεροί. Και από ένα σημείο και μετά δεν χρωστάει κανείς τίποτα σε κανέναν. Και δεν αξίζει να αναλωθεί μια ζωή στην προσπάθεια να πείσεις κάποιον για κάτι που δεν θέλει ούτε καν να προσπαθήσει να καταλάβει. Αυτή είναι η ανιδιοτέλεια;
Και αντί να χτυπάμε το κεφάλι μας στον τοίχο, ειδικά αν η απόρριψη είναι ξεκάθαρη και σχετικά επίμονη, καλύτερα να αναλάβουμε την ευθύνη του εαυτού μας το συντομότερο δυνατό, να δείξουμε σε εμάς και σε εκείνους ότι είμαστε σε θέση να ανταπεξέρθουμε στην καθημερινότητά μας.
Στραφείτε στους φίλους σας, σε μέλη της οικογένειας που μπορεί να σας στηρίζουν, οπουδήποτε δεν χρειάζεται να νιώθετε ότι πρέπει να απολογηθείτε για κάτι, οπουδήποτε μπορείτε να βρείτε τον χώρο να θυμώσετε μαζί τους χωρίς ενοχές. Επειδή σας απορρίπτουν, επειδή σας απογοήτευσαν, επειδή πραγματικά δεν θέλετε ίσως να έχετε καμιά σχέση μαζί τους.
Δεν χρειάζεται να ανέχεστε ούτε καθημερινό πόλεμο νεύρων, ούτε απειλές, ούτε συνεχόμενες διαμάχες. Όσο κι αν φαίνεται ότι η στιγμή της ρήξης θα είναι αδιανόητα επίπονη, συνολικά θα είναι και λιγότερο επίπονη και πιο χρήσιμη μελλοντικά σε εσάς.
Δεν ζούμε για αυτούς, ζούμε για εμάς. Σε κάποια θέματα δυστυχώς δεν υπάρχει γκρι. Αν φτάσετε σε αυτό το σημείο, μάλλον θα είναι μια ανοιχτή πλέον διαμάχη. Θα περάσει ή το δικό τους ή το δικό σας. Κι εσείς θα ζήσετε είτε για εσάς είτε για αυτούς. Δεν γίνονται και τα δύο, δυστυχώς όχι πάντα. Και πιστέψτε με, δεν θέλτε να ζείτε για αυτούς, ώστε να περιμένετε (κάπου πολύ βαθειά και ενοχικά) ένα θάνατο να σας απελευθερώσει.
Όλα αυτά σε περίπτωση που πάρετε την απόφαση κι όλα πάνε στραβά. Όπως έχω τονίσει, δεν χρειάζεται να πάρετε καμία τέτοια απόφαση, χωρίς να σκεφτείτε πρώτα πολλά - τουλάχιστον.
Και μην αφήσετε τον εαυτό σας να μετανιώνει την ώρα και την στιγμή της αποκάλυψης. Κάνατε το καλύτερο που μπορούσατε κι η ευθύνη σας είναι μόνο στο να πάρετε τον εαυτό σας και να τον κουβαλήσετε έξω από αυτό όσο το δυνατόν πιο γρήγορα κι αποτελεσματικά.
Κάποια πράγματα δεν είναι όσο ανέφτικα φαντάζουν.
Και σε κάθε περίπτωση, δεν πεθαίνει κανείς από καρδιά τόσο εύκολα, ούτε από εγκεφαλικό.
Ελάχιστοι Έλληνες γονείς θα έδιωχναν τα παιδιά τους από το σπίτι ή θα τα άφηναν να πεινάσουν κι αυτοί οι ελάχιστοι, για εμένα δεν θα έπρεπε καν να λέγονται γονείς και δικαιολογία δεν έχουν καμιά απολύτως... Αν φτάσει εκεί, τότε οι επιλογές είναι λίγες και μη αναστρέψιμες...Κι ελπίζω ότι μέσα σε λίγα χρόνια θα υπάρχουν οι ανάλογες υποδομές υποστήριξης για κάθε νέα/ο που βρεθεί αντιμέτωπη/ος με κάτι τέτοιο.
[Αποκαθηλώστε τους, δεν τους ανήκει ο θρόνος της ζωής σας]
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 20:31 10 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Τι είναι αυτό; come out come out wherever you are
Κλειστόν Λόγω Αυστηρής Λογοκρισίας
Thursday, May 03, 2007
Φαντάσου ότι είσαι ένας νέος 25 χρονών που μένεις σε μια χώρα, η οποία συστηματικά καταπιέζει την ελευθερία της έκφρασης.
Οι περισσότερες ιστοσελιδες με θέμα τα ανθρώπινα δικαιώματα
“μπλοκάρονται” από ένα εθνικό φίλτρο και δεν εμφανίζονται ποτέ στην
οθόνή σου. Θέλεις να επικοινωνείς με ανθρώπους από όλο τον κόσμο κι
έτσι χρησιμοποιείς το PalTalk, ένα chat room που αν και η έδρα του
είναι στην Νεά Υόρκη αλλά πολλοί χρήστες του μιλάνε τη γλώσσα σου. Στην
ουσία είναι το παράθυρο του απομονωμένου κόσμου σου. Μια μέρα που έχετε
μαζευτεί στο σπίτι σου με φίλους και μιλάτε με άλλους χρήστες στο chat
room, εισβάλλουν ξαφνικά στις τρεις το πρωί 50 αστυνομικοί, σας χτυπάνε
και σε φυλακίζουν σε πλήρη απομόνωση για 9 ολόκληρους μήνες χωρίς ποτέ
να σου απαγγελθούν κατηγορίες.
Περνάνε αυτοί οι μήνες και αφήνεσαι «ελεύθερος». Δε φοβάσαι να
κατακρίνεις δημόσια την κυβέρνηση και υποστηρίζεις την αναγκαιότητα
ειρηνικής αλλαγής της πολιτικής κατάστασης (στη χώρα σου είναι νόμιμο
μόνο ένα πολιτικό κόμμα). Περίπου έξι βδομάδες μετά όμως, εκεί που
κάθεσαι σε ίντερνετ-καφέ παρέα με τον αδερφό σου και διαβάζεις τα email
σου και ειδησεογραφικά sites, σε πλησιάζουν άντρες της Ασφάλειας, σου
φοράνε χειροπέδες και σε αναγκάζουν να τους οδηγήσεις σπίτι σου, όπου
βρίσκουν και κατάσχουν, μία κάμερα, ένα κασετόφωνο, 2 CD και ένα βιβλίο
που για κακή σου τύχη είναι απαγορευμένο επειδή υποστηρίζει την
αναγκαιότητα δημοψηφίσματος για πολυκομματισμό στη χώρα.
Αν σε έλεγαν Truong Quoc Tuan και έμενες στο Βιετνάμ, τι νομίζεις ότι θα συνέβαινε μετά;
Θα ήσουν σε ένα κελί σε πλήρη απομόνωση χωρίς καμιά επαφή με δικηγόρους ή
συγγενικά πρόσωπα. Θα σε κατηγορούσαν για προπαγάνδα εναντίον του
κράτους και θα αναρωτιόσουν, στα αλήθεια για ποιο λόγο και για πόσα
κλικ του ποντικιού σου αντιμετωπίζεις 20 χρόνια κάθειρξη…
Ή φαντάσου να δουλεύεις ως δημοσιογράφος σε κινέζικη εφημερίδα.
Τις παραμονές της 15ης επετείου από τη σφαγή στην πλατεία Τιενανμέν,σε συνάντηση του
προσωπικού της εφημερίδας, σάς δείχνουν ένα μέμο από το Κεντρικό Τμήμα
Προπαγάνδας για το πώς θα πρέπει να καλύψετε τις επετειακές εκδηλώσεις.
Σε αυτό δίνονται οδηγίες στους εργαζόμενους στα ΜΜΕ να «κατευθύνουν σωστά την κοινή γνώμη», να «μην
δημοσιεύουν ποτέ απόψεις που δεν είναι σύμφωνες με την επίσημη
πολιτική» και να καταδίδουν στις αρχές τυχόν υποψίες που έχουν για
συναδέλφους τους που επικοινωνούν με δημοκρατικά στοιχεία στο εξωτερικό.
Εσύ κρατάς σημειώσεις από αυτό το μέμο και το στέλνεις με email από τον
προσωπικό σου yahoo! λογαριασμό σε κάποιον γνωστό σου στην Αμερική που
διαχειρίζεται ένα πολύ γνωστό κινέζικο website, το Δημοκρατικό Φόρουμ.
Το email δημοσιεύεται την ίδια μέρα με το ψευδώνυμο “198964” στα ανεξάρτητα κινεζόφωνα websites του εξωτερικού που έτσι κι αλλιώς είναι απαγορευμένα
στη χώρα. Σε συλλαμβάνουν μερικούς μήνες αργότερα. Η εταιρία Yahoo! θα έχει πολύ απλά δώσει τα στοιχεία του
λογαριασμού της ηλεκτρονικής σου διεύθυνσης και την ακριβή τοποθεσία
από την οποία στάλθηκετο επίμαχο email.
Αν το όνομά σου ήταν Shi Tao και έμενες στην Κίνα, τι νομίζεις ότι θα συνέβαινε μετά;
Θα καταδικαζόσουν με την κατηγορία της προδοσίας κρατικών μυστικών σε
10ετή κάθειρξη. Η γυναίκα σου θα ανακρινόταν καθημερινά από τις αρχές
και η δουλειά θα της πίεζε να σε χωρίσει, πράγμα που τελικά θα έκανε. Θα
είχες ελάχιστη επαφή με την οικογένειά σου. Θα μεταφερόσουν σε φυλακές
υψίστης ασφάλειας και θα σου απαγόρευαν γράφεις ή να διαβάζεις. Η
Επιτροπή Προστασίας Δημοσιογράφων θα σου απένειμε το Διεθνές Βραβείο
Τύπου για την Ελευθερία, το οποίο φυσικά δε θα μπορούσες να παραλάβεις.
Φαντάσου να μπορούσες να απελευθερώσεις τον Truong Quoc Tuan και τον Shi Tao. Μπορείς!
Μπες στο www.amnesty.org.gr και πάρε μέρος στην εκστρατεία της Διεθνούς Αμνηστίας για την ελευθερία της έκφρασης στο ίντερνετ!
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 13:32 18 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Αγόρια...Σκύψτε!
[Σε πιο ευχάριστο κι ανάλαφρο τόνο..γιατί είχα μια όμορφη και ηλιόλουστη μέρα..:)]
Μπορεί οι άντρες να μην έχουν κλειτορίδα, έχουν όμως προστάτη. Δεν είναι το ίδιο βέβαια, μιας κι η κλειτορίδα έχει μοναδικό σκοπό την σεξουαλική ευχαρίστηση της γυναίκας [και για αυτό θα καταδικάσω την κλειτοριδεκτομή σε ένα άλλο άρθρο],ενώ ο προστάτης έχει διάφορους σκοπούς (πχ παραγωγή σπέρματος), ένας εκ των οποίων είναι η σεξουαλική ευχαρίστηση των αντρών. Το βασικό κοινό τους είναι ότι οι πράξεις που οδηγούν στον ερεθισμό των σημείων αυτών δεν σχετίζονται σε καμία περίπτωση με την αναπαραγωγή , αλλά μόνο με την κάβλα των όσων συμμετέχουν.
Εμένα για κάποιο λόγο αυτό μου λέει ότι η Φύση δεν σκόπευε απαραίτητα να συνδυάσει την ηδονή με την αναπαραγωγή, εν αντιθέσει με τον Χριστιανισμό που σκόπευε να ενοχοποιήσει οποιαδήποτε σεξουαλική επαφή δεν οδηγούσε στην αναπαραγωγή (πχ. στοματικός έρωτας). Οπότε ναι ναι γεννιόμαστε εν δυνάμει να γουστάρουμε τα πάντα! Όλα τα φύλα, όλους τους τρόπους.
Βέβαια, το πρόβλημα στους άντρες (και δυστυχώς όχι μόνο στους str8) είναι ότι η ιδέα της διείσδυσης τους απωθεί. Κι όχι επειδή έχουν δοκιμάσει, όχι επειδή δεν γουστάρουν, αλλά επειδή θα θεωρήσουν τους εαυτούς τους πούστηδες. Ακόμα κι οι ίδιες οι πολύ "ενεργητικές" αδερφές, θα θεωρήσουν - μια ακόμα ένδειξη εσωτερικευμένης ομοερωτοφοβίας - ότι αυτό τους κάνει πούστηδες. Κι όταν μιλάω για πούστηδες εδώ, αναφέρομαι στην στερεοτυπικά πιο "θηλυπρεπή" κατηγορία αυτών, αυτή που δέχεται τις μεγαλύτερες διακρίσεις, την μεγαλύτερη κατακραυγή και συνοδεύεται από διάφορα αρνητικά στερεότυπα.
Και τώρα θα εμφανιστούν κάποιοι και θα μου πουν, μα όχι δοκίμασα αλλά δεν μ'αρέσει, πώς να μ'αρεσει κλπ. Απλά ας σκεφτούμε ότι ο ερεθισμός του προστάτη προκαλεί πολύ εντονότερη σεξουαλική διέγερση από ότι ο ερεθισμός του πέους από μόνος του, γιατί υπάρχουν ατελείωτες νευρικές απολήξεις στην περιοχή. Και τελοσπάντων, θα δεχτώ ότι ίσως σε κάποιους δεν αρέσει (αν και όταν προσεγγίζεις κάτι με ενοχή σιγά μην σ'αρέσει), αλλά το θέμα μου δεν είναι αυτό.
Το θέμα είναι η ενοχοποίηση μιας ακόμα έκφρασης της σεξουαλικοτητάς μας, πρώτον επειδή έχει συνδεθεί με την ομοφυλοφιλία και δεύτερον επειδή δεν έχει το άλλοθι της αναπαραγωγής για να δικαιολογείται.
Ξέρετε ότι στις αρχές του αιώνα υπήρχαν butt plugs μεταλλικά που χρησιμοποιούσαν οι γυναίκες στους άντρες, κι ότι στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο οι γιατροί έκαναν προστατικό μασάζ προς ανακόυφιση των στρατιωτών (με τον ίδιο τρόπο που έκαναν κολπικό μασάζ με δονητές στις γυναίκες); Μα γιατί γυρνάμε προς τα πίσω (ούτε καν όσο πίσω πρέπει) αντί να προχωράμε προς τα μπρος;
Περί αποριών...Το μπλογκ αυτό δημιουργήθηκε (πέρα από το για να γουστάρω ΕΓΩ) για την σεξουαλική μας απελευθέρωση! ;) Γιατί όσο παραμένουμε καταπιεσμένοι σεξουαλικά, τόσο αναλώνουμε ενέργεια με τρόπους που δεν μας ωφελούν. Μην ξεχνάμε ότι το σεξ είναι μια πολυεπίπεδη πράξη, που λειτουργεί και επηρεάζει όλα τα επίπεδα της ζωής μας.
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 01:31 31 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Ομοφυλοφιλία: Γεννιόμαστε ή Γινόμαστε; Ιδού η Απάντηση!
Tuesday, May 01, 2007
(Η πηγή του κειμένου αυτού είναι μια επιδοτούμενη από την κυβέρνηση - της Μ.Βρετανίας - έρευνα του 2003 από το Ψυχιατρικό Ινστιτούτο του Λονδίνου. Το αρχικό κείμενο είναι 45 σελίδες, μετέφρασα κομμάτια του επιλεκτικά και ελεύθερα, γιατί έτσι κι αλλιώς ήταν ιδιαίτερα ιατρικό και λεπτομερές και δεν είχε νόημα να μεταφέρω κάτι παραπάνω. Αν παρόλα αυτά κάποια/ος από εσάς έχει τις γνώσεις κι ενδιαφέρεται για τις λεπτομέρειες, ας επικοινωνήσει μαζί μου.)
Οι τελευταίες έρευνες πάνω στο θέμα αυτό, έχουν αναθεωρήσει τα νούμερα του Κίνσεϋ και προτείνουν ότι ένα 2-5% των αντρών είναι αποκλειστικά ομοφυλόφιλοι κι ένα 1-2% των γυναικών. Οι άντρες δείχνουν να είναι λιγότερο ευέλικτοι όσο αφορά στη σεξουαλικότητά τους από ότι οι γυναίκες (άσχετα με τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό) και οι γυναίκες δείχνουν να επηρεάζονται περισσότερο από παράγοντες κοινωνικούς και γενικότερα περιβαλλοντολογικούς στην έκφρασή της και να έχουν πολύ υψηλότερα ποσοστά αμφισεξουαλικότητας. Για αυτό και είναι σύνηθεστερο το φαινόμενο λεσβιών που έχουν παρευρεθεί σεξουαλικά έστω με άντρες και ετεροφυλόφιλων γυναικών που έχουν παρευρεθεί με γυναίκες από ότι τα αντίστοιχα των αντρών.
Το πιο προφανές «σημάδι» αν θέλετε της ομοφυλοφιλίας είναι η αντι-συμβατικότητα των ομοφυλόφιλων παιδιών όσον αφορά στα στερεότυπα του φύλου τους. Αυτή η παρατήρηση συνδέεται κυρίως με τα ενδιαφέρονται των παιδιών και τα παιχνίδια τους παρά με την επιλογή των φίλων τους. Αυτές οι διαφορές έχουν συνδεθεί με την ποσότητα των ανδρογόνων κυρίως κατά την διάρκεια της κύησης και δίνουν βάση στις διάφορες θεωρίες που θέλουν τα ομοφυλόφιλα παιδιά διαφοροποιημένα σε επίπεδο νευρο-ορμονικό. Αυτή η αντι-συμβατικότητα δείχνει να συνεχίζεται και στην ενήλικη ζωή όπως έχει φανεί μέσω τεστ που εξετάζουν την έκφραση του κοινωνικού φύλου του ατόμου. Κοινώς οι ομοφυλόφιλοι άντρες έχουν περισσότερα θηλυκά χαρακτηριστικά και οι λεσβίες περισσότερα αρσενικά χαρακτηριστικά. Και για να αποφύγω παρεξηγήσεις, αυτό μπορεί να σημαίνει απλά ότι οι ομοφυλόφιλοι άντρες μπορεί να έχουν εντονότερη συναίσθηση από τους ετεροφυλόφιλους συνομήλικούς τους και οι λεσβίες μπορεί να έχουν αυξημένο δυναμισμό.
Η δεύτερη σημαντικότερη «ένδειξη» της αντρικής ομοφυλοφιλίας είναι (κάτι που θα ακουστεί παράξενο μάλλον) το αν έχουν μεγαλύτερους σε ηλικία αδερφούς και το πόσοι είναι αυτοί. Υπάρχουν σημαντικά υψηλότερα ποσοστά δηλαδή, και της αντι-συμβατικότητας που αναφέραμε πριν, και ομοφυλοφιλίας σε αγόρια που έχουν μεγαλύτερους σε ηλικία αδερφούς (οι νεαρότεροι αδερφοί και οι μεγαλύτερες αδερφές δεν δείχνουν να σχετίζονται). Στις λεσβίες κάτι τέτοιο δεν έχει παρατηρηθεί. Αυτή η δεύτερη «ένδειξη» δεν έχει να κάνει με το περιβάλλον, αλλά έχει βιολογικές βάσεις όπως και η πρώτη, τις οποίες δεν θα προσπαθήσω να εξηγήσω γιατί είναι αρκετά πολύπλοκες. Ας πούμε απλά ότι ο οργανισμός της μητέρας αναγνωρίζει πόσα αρσενικά έμβρυα είχε κατά τη διάρκεια της ζωής της κι αυτό έχει κάποια ιδιαίτερα αποτελέσματα πάνω σε ένα αντιγόνο που...τελοσπάντων, ας το αφήσουμε εδώ. Σημασία έχει πως ψυχοκοινωνικοί παράγοντες σε αυτό το στάδιο δεν θίγονται. Ενδιαφέρον έχει πάντως το ότι αυτές οι ίδιες παρατηρήσεις δείχνουν να έχουν την ίδια ισχύ ανεξαρτήτους κουλτούρας και φυλής.
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 03:49 30 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
