Μεγάλη Παρασκευή
Friday, April 06, 2007
- Γιατί κλαις αγόρι μου; ρωτάει η μαμά. - Γιατί και πέρυσι τα ίδια του κάνατε και πέθανε τελικά. - Βρε χρυσό μου παιδί συμβολικά είναι όλα αυτά. Άλλωστε μη ξεχνάς ότι μεθαύριο θα αναστηθεί. - Καλά …λέω σκουπίζοντας τα δάκρυα με τα δάχτυλα αφού είναι συμβολικά εντάξει. Το μεσημέρι φτάνω στην εκκλησία, μπαίνω στο Ιερό. Ο παπα – Μιχάλης μ' αγκαλιάζει θερμά. Σηκώνει τα ράσα του και μου κάνει νόημα να μπω μέσα από αυτά. Το έθιμο της ημέρας φαντάζομαι καθώς σκύβω και ο αντίχειρας του είναι στο στόμα μου. Αρχίζω και πονάω και για παρηγοριά σκέπτομαι τη σταύρωση του Χριστού. Συμβολικά θα είναι και αυτό σκέπτομαι."Εισαι κάβλα" μιλάει ο παπάς με τρεμουλιαστή φωνή "Είσαι σκέτη κάβλα" ΑΧ ΝΑΙ ΝΑΙ ΕΤΣΙ ΧΥΝΩ, α πάρτα όλα μέσα. Τη νύχτα η μαμά σερβίρει τη μαγειρίτσα. Όλοι κάθονται εκτός από μένα. Κάτσε βρε Νικόλα να χαρείς… ..
Είναι Μεγάλη Παρασκευή.
Σήμερα οι άνθρωποι είναι καλοί και δε κάνουν φασαρία. Καμπάνες ακούγονται από τις γύρω εκκλησίες της πόλης γιατί σήμερα λέει κηδεύουν το Χριστό. Το βράδυ θα είμαι ο μικρός παπάς πλάι στο μεγάλο. Κλαίω από το πρωί.
Γιώργος
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 12:38 6 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Θρησκεία και Ομοφυλοφιλία Ι: Εισαγωγή
Thursday, April 05, 2007
Όλες μα όλες οι θρησκείες του κόσμου (και ειδικά οι τρεις Σημιτικές θρησκείες) αντιμετωπίζουν το σεξ ως μια εν δυνάμη πηγή του κακού. Και μας ακούγεται λογικό να θεωρείται το μη συνεναιτικό σεξ ως αμαρτία, αλλά το σεξ που έχει μοναδικό σκοπό την ευχαρίστηση των όσων συμμετέχουν πόσο αμαρτωλό και ανήθικο σας ακούγεται εσάς; Κάποιοι υποστηρίζουν ότι το σεξ ανήκει αποκλειστικά στο γάμο, σε μονογαμικές σχέσεις αγάπης και πίστης, και επιμένουν ότι μόνο τότε είναι ηθικό.
Αλλά σε κάθε θρησκεία υπάρχουν οι φιλελεύθεροι και οι συντηριτικοί, ο τρόπος που ερμηνεύουν τις γραφές τους διαφέρει και η στάση τους απέναντι στην ομοφυλοφιλία και το ομοφυλοφιλικό σεξ εξαρτάται από το που βρίσκονται όσο αφορά στην ελευθεριότητά τους.
Οι πιο φιλελεύθεροι λοιπόν πιστεύουν ότι ισχύουν οι ίδιες ηθικές προϋποθέσεις για τους ανθρώπους κάθε σεξουαλικότητας, δηλαδή η συνέναιση, η αγάπη κλπ. Οι πιο συντηρητικοί θεωρούν ότι η ομοφυλοφιλία είναι μια ανήθικη και αφύσικη επιλογή σε κάθε περίπτωση, άσχετα από τη φύση της σχέσης κατά την οποία εφαρμόζεται η σεξουαλική πράξη.
Θα ξεκινήσω μια συζήτηση για το πως διάφορες θρησκείες αντιμετωπίζουν την ομοφυλοφιλία (όχι όχι, η σειρά "Come out, come out, wherever you are …" δεν έχει τελειώσει!) , για το πώς τελικά δεν χρειάζεται να είναι αυτές οι δύο έννοιες ασύμβατες αν ερμηνευτούν τα κείμενα με τέτοιο τρόπο ώστε να οδηγούν τη ζωή των πιστών και να μην την περιορίζουν.
Παρόλα αυτά να τονίσω ότι η πλειοψηφία των αντιπροσώπων κάθε θρησκείας δεν έχει δείξει θετική στάση απέναντι στην ομοφυλοφιλία και είναι σχεδόν αιρετικοί αυτοί που την αποδέχονται.
Πέρα από τις προσωπικές μου πεποιθήσεις (οι οποίες είναι αντι-θρησκευτικές, και όχι αντι-πνευματικές, δηλ. spiritual, not religious), θεωρώ ότι είναι ανάγκη για τους ομοφυλόφιλους/ες που διατηρούν την θρησκευτική τους πίστη να βρουν ένα χώρο μέσα στην θρησκεία τους μέσα στον οποίο δεν θα βιώνουν απόρριψη και ενοχές.
Δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν θα ξεκινήσω με τον Χριστιανισμό, λόγω τοπικότητας, θα δούμε...Πάντως θα ασχοληθώ με Χριστιανούς, Εβραίους, Μουσουλμάνους, Ινδουιστές και Βουδιστές (σε πρώτη φάση τουλάχιστον), μιας και οι υπόλοιπες θρησκείες δεν έχουν τόση μαζικότητα.
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 16:30 16 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Come out, come out, wherever you are...Vol. 2
Wednesday, April 04, 2007
Όσο για το πως...Το πώς θα το πείτε, μιας και άκουσα ότι εκεί είναι το κόλλημα και η λογική δεν αρκεί...Δεν υπάρχουν συνταγές είναι η αλήθεια και εκείνη η στιγμή θα είναι πάντα δύσκολη. Το πόσο δύσκολη εξαρτάται από το πόσο μεγάλη είναι η ανάγκη σας να το πείτε και από το αν έχουν υποψιαστεί κάτι οι γύρω σας.
Σε περίπτωση λοιπόν, που το θεωρείτε αδιανόητο, ίσως θα μπορούσατε να το γράψετε, ώστε να αποφύγετε την πρώτη αντίδραση αν νιώθετε αδύναμοι/ες να την αντιμετωπίσετε και ώστε να δώσετε τον χρόνο στον άνθρωπο στον οποίο το λέτε να το επεξεργαστεί χωρίς να χρειάζεται να σας έχει απέναντί του/της. Ένα γράμμα (όχι μήνυμα όμως, δεν ενδείκνυται συνήθως) δίνει τον χώρο και τον χρόνο, ώστε να γίνει μια πιο ψύχραιμη συζήτηση, αφού θα είστε και οι καλύτερα προετοιμασμένοι. Και θα εκφράσετε τον εαυτό σας καλύτερα, χωρίς την πίεση της στιγμής, και θα αφήσετε το περιθώριο στον παραλήπτη σας να αντιδράσει ελεύθερα χωρίς το άγχος της παρουσίας σας. Βέβαια, μέχρι να μιλήσετε μετά το γράμμα, θα σας φάει το άγχος, αλλά δεν μπορεί κανείς να τα έχει όλα.
Αν πάλι νιώθετε λίγο πιο δυνατοί, ή απλά δεν αντέχετε την αναμονή, προσπαθήστε να βρείτε την κατάλληλη στιγμή, που δεν υπάρχει βιασύνη, νεύρα και συναισθηματική φόρτιση. Ξεκινήστε το θέμα γενικά και συγκεκριμενοποιείστε το στην πορεία. Όσο δύσκολο είναι για σας, τόσο πιο δύσκολο είναι για τον/ην όποιο/α έχετε απέναντί σας. Μια βαθιά ανάσα (τα μάτια στο πάτωμα εν ανάγκη) και απλά πείτε τις λέξεις, σαν να μην είναι δικές σας. Πως όταν επαναλαμβάνεις μια λέξη ξανά και ξανά μέχρι που χάνει την σημασία της; Έτσι... Με ψυχραιμία και προετοιμασία για την οποιαδήποτε αντίδραση. Και σίγουρα κατανόηση γιατί ειδικά από τους γονείς, εκείνη την πρώτη στιγμή δεν πρέπει να έχουμε και πολλές απαιτήσεις και δεν πρέπει να απελπιζόμαστε αν ακούσουμε κάτι που μας τρομάζει πάνω στα νεύρα τους. Ηρεμία...(Ξεκινήστε λίγο διαλογισμό από τώρα, κακό δεν κάνει.)
Θα ακολουθήσουν πιθανά σενάρια καταστροφής και τρόποι αντιμετώπισής τους. Το σίγουρο είναι ότι θέλει ψυχραιμία, λογική και ίσως μια σχετική σκηρότητα/"αναισθησία" εκ μέρους σας σε πρώτο επίπεδο. Αυτό για να το πείτε. Μετά έρχεται το συναίσθημα για να γεφυρώσει τα καινούρια χάσματα.
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 00:19 5 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Come out, come out, wherever you are...Vol. 1
Tuesday, April 03, 2007
Πόσο περήφανοι είμαστε; Πόσο έτοιμοι είμαστε για να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν; Πόσοι από εμάς είμαστε out μόνο στους gay μας φίλους, μόνο στα gay μαγαζιά, μόνο μια Παρασκευή ή ένα Σάββατο και μετά ξαναμπαίνουμε στο καβούκι μας/στην ντουλάπα μας, όπως θέλετε πείτε το, μέχρι την επόμενη (δι)έξοδο;
Λοιπόν... Να ξεκαθαρίσω ότι δεν κατηγορώ (προφανώς) κανέναν που φοβάται. Καταλαβαίνω τα τόσα γιατί που μπορεί να υπάρχουν. Καταλαβαίνω όμως επίσης, ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, όσο πιο ορατοί γινόμαστε για τους άλλους, τόσο καλύτερα νιώθουμε με τον εαυτό μας (κι ας μην γίνεται αυτό εξ'αρχής). Μέσω αυτής της αποκάλυψης, ανοίγεται ο δρόμος για μια ειλικρινή αποδοχή του εαυτού μας και αυτό μπορεί να τα κάνει όλα καλύτερα. Όλα όμως.
Όταν μιλάω για coming out, δεν αναφέρομαι απαραίτητα στους γονείς. Πρώτο βήμα συνήθως είναι οι φίλοι μας, οι 2-3 κοντινοί μας φίλοι. Οι γονείς, όταν και αν ακολουθήσουν, είναι μια πιο περίπλοκη και πιο δύσκολη υπόθεση, που μάλλον δεν είναι για όλους. Οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι και λεσβίες (στην Ελλάδα τουλάχιστον) αντιμετωπίζουν πολλές φορές την διαδικασία ως περιττό ρίσκο, παραγνωρίζοντας τα οφέλη που μπορεί να έχει. Σίγουρα είναι ρίσκο, και σίγουρα μπορεί να υπάρξει απόρριψη. Αν υπάρξει από τους φίλους, τότε η φιλία θέλει μια σοβαρή επανεξέταση, ενώ αν υπάρξει από την οικογένεια...Τελοσπάντων, θα το δούμε αυτό στην πορεία. Δεν ήρθε το τέλος του κόσμου πάντως, ε;
Θα σας δώσω μερικές πληροφορίες για το background μου, για να καταλάβετε λίγο καλύτερα από πια οπτική λέω όσα λέω και να δείτε σε ποια επίπεδα μπορείτε να ταυτιστείτε. Να ενημερώσω (θα το κάνω και εκτενέστερα αργότερα) ότι έχω κάνει come out στην μάνα μου(εε..προσπαθεί..6 χρόνια τώρα) και στον αδερφό μου(καλά σχετικά πήγε αυτό), δεν έχω κάνει στον πατέρα μου (αν και το υποψιάζεται εντόνως). Δεν έχω σχέσεις με το υπόλοιπο σόι μου, ούτε οι γονείς μου ιδιαίτερα. Έχω μεγαλώσει στην Αθήνα, οι γονείς μου έχουν μεγαλώσει στην επαρχία και τουλάχιστον ο πατέρας μου δεν νομίζω ότι το έχει ξεπεράσει ακόμα αυτό σε κάποια επίπεδα. Μορφωτικά (ακαδημαϊκά βασικά), χωρίς πανεπιστήμιο και ιδιαίτερα ενδιαφέροντα ο πατέρας μου, με ένα πτυχίο και αγάπη για την δουλειά της η μάνα μου. Επίσης ηλικιακά βρίσκονται στα 60 η μάνα μου, στα 72 ο πατέρας μου. Ο αδερφός μου στα 32. Εγώ στα 24.
Πρώτα όμως καλό θα ήταν να σκεφτείς κάποια πράγματα...
1. Είσαι σίγουρος/η για την σεξουαλικότητά σου; Αυτό δεν σημαίνει ότι έχεις υπογράψει κανένα συμβόλαιο που να λέει ότι θα είσαι gay για πάντα (αλλά αυτό μην το πεις στην μαμά, καλύτερα να νομίζει ότι το'χεις υπογράψει, ώστε αν κάτι προκύψει, να το αντιμετωπίσει ως ευχάριστη έκπληξη). Μην αρχίσει να σε ρωτάει και αρχίσεις να μασάς τα λόγια σου, πάει σου λέω.
Ήμουν σίγουρη, ίσως ήταν το μόνο για το οποίο ήμουν σίγουρη. Ή τελοσπάντων, έτσι έλεγα.
2. Είσαι άνετη/ος με την σεξουαλικότητά σου; Αν έχεις ακόμα πολλές ενοχές και ταλαιπωρείσαι στην ιδέα και μόνο, μάλλον δεν ήρθε η ώρα σου.
Ήμουν άνετη. Όσο άνετη θα μπορούσα να είμαι. Θεωρούσα ότι είχα κάθε δικαίωμα να μου αρέσει ο,τιδήποτε.
3. Έχεις κάποιον/ους να σε υποστηρίξουν; Σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά, υπάρχει κάποιος με το μέρος σου; Όχι απαραίτητα στην οικογένεια, απλά κάποιος, που μπορεί να σε σηκώσει από το πάτωμα που μπορεί να συρθείς.
Είχα φίλους που μπόρεσαν να με στηρίξουν, και ετεροφυλόφιλους και ομοφυλόφιλους. Αν και είναι κάτι που περνάς μόνος/η.
4. Ξέρεις αρκετά πράγματα για την ομοφυλοφιλία; Δηλαδή όταν θα αρχίσουν να σου κοπανάνε την μια προκατάλειψη μετά την άλλη, και το ένα στερεότυπο μετά το άλλο, ξέρεις τι να τους πεις; Έχεις τα αντεπιχειρήματά σου πρόχειρα;
Ναι, είχα κάνει την μελέτη μου.
5. Πώς είναι τα πράγματα στο σπίτι; Αν παίζουν προβλήματα πολλά μέσα στην οικογένεια και γενικά το κλίμα είναι φορτισμένο, μάλλον θα πρέπει να περιμένετε (αν γίνεται) για ένα καλύτερο timing.
Ούτε θυμάμαι, μάλλον όχι ιδανικά, αλλά πότε ήταν. Συνειδητοποιώ ότι τις λεπτομέρειες τις έχω ξεχάσει.
6. Έχετε υπομονή; Μπορεί να τους πάρει καιρό, πολύ καιρό (συνήθως από 6 μήνες μέχρι 2 χρόνια) για να αφομοιώσουν τις κανούριες πληροφορίες.
Δεν είχα ιδιαίτερη, αλλά δεν το είχα σκεφτεί καν.
7. Γιατί θες να τους το πεις; Επειδή τους αγαπάς και θες να μοιραστείς αυτό το κομμάτι του εαυτού σου μαζί τους; Επειδή δεν θες να τους λες άλλα ψέμματα; Ή επειδή θέλεις να τους εκδικηθείς; Μην χρησιμοποιήσεις την σεξουαλικότητά σου ως όπλο, θα το μετανιώσεις.
Νόμιζα ότι της το είπα για να το μοιραστώ μαζί της, τελικά της το είπα για να την τιμωρήσω. Επειδή με πίεζε. Επειδή με ρωτούσε (έμμεσα). Επειδή είχα κουραστεί να λέω ψέμματα. Και ήμουν επιθετική.
8. Έχεις διαθέσιμες πηγές πληροφόρησης; Ένα βιβλίο να τους δώσεις; Ένα φυλλάδιο; Έναν ψυχολόγο; Κάτι τελοσπάντων... (Ναι το ξέρω ότι υστερεί η Ελλάδα σε αυτά, αλλα υπάρχουν τρόποι και πιστέψτε με, τα πράγματα γίνονται όλο και καλύτερα)
Όχι, δεν είχα τίποτα από αυτά, κάτι βρήκα στην πορεία, αλλά δεν έδωσε σημασία.
9. Είστε οικονομικά εξαρτημένοι από αυτούς; Αυτό είναι πρόβλημα αν θεωρείτε είτε ότι θα σας έκοβαν τα λεφτά είτε ότι θα σας πετούσαν από το σπίτι (αυτά όμως δεν συμβαίνουν συχνά, ειδικά στην Ελλάδα). Αν φοβάστε όμως, καλύτερα να περιμένετε, μέχρι να μην μπορούν να σας κρατούν από εκεί.
Ήμουν και είμαι (δυστυχώς) αλλά ευτυχώς δεν φοβόμουν καθόλου το ενδεχόμενο του να με εκβιάσουν οικονομικά και να μου καταστρέψουν τις σπουδές.
10. Πώς είναι η σχέση σας με τους γονείς σας; Αγαπιέστε; Καταλαβαίνεστε; Όσο καλύτερα το πριν, τόσο καλύτερα το μετά...(Συνήθως έστω...)
Αγαπιόμασταν, δεν καταλαβαινόμασταν. Μάλλον κάπως έτσι είναι και τώρα. Απλά τώρα προσπαθούμε περισσότερο και είμαστε πιο ειλικρινής.
11. Πώς είναι γενικά στις απόψεις τους; Είναι πολύ θρησκευόμενοι; Συντηρητικοί; Ανεκτικοί; Ανοιχτόμυαλοι; Βέβαια, όπως και να είναι, πολλές φορές οι εκπλήξεις είναι πολλές, δυσάρεστες και ευχάριστες.
Συντηρητικοί θα έλεγα. Ο πατέρας μου λίγο φασίστας. Όχι φοβερα θρησκευόμενοι.
12. Είναι δικιά σας απόφαση το να τους το πείτε; Το θέλετε; Το έχετε ανάγκη; Μην το κάνετε χωρίς να είστε σίγουροι και μην περιμένετε να είστε 100% σίγουροι, και να μην φοβάστε καθόλου, γιατί τότε δεν θα το κάνετε ποτέ.
Ήταν δικιά μου απόφαση, που ίσως την πήρα εκείνη τη στιγμή για λάθος λόγους, όμως το μετάνιωσα μόνο για 2 εβδομάδες και από τότε ούτε μία φορά.
Υ.Γ. Δεν χρειάζεται να πιεστείτε, δεν χρειάζεται να το πείτε και στους 2 μαζί, δοκιμάστε πρώτα τα αδέρφια (αν υπάρχουν), μπορεί να είναι οι σύμμαχοί σας (μπορεί και όχι). Να θυμάστε ότι η Ελληνική οικογένεια ειδικά έχει έντονο πρόβλημα με το αίσθημα της ντροπής, με το τι θα πει ο κόσμος. Πρέπει να είστε σε θέση να δείξετε ότι είστε άνετοι, όσο καλύτερα παρουσίασετε τον εαυτό σας, τόσο καλύτερα (σε γενικές γραμμές) θα σας αντιμετωπίσουν οι άλλοι.
(Οι ερωτήσεις προέρχονται από ενα εγχειρήδιο coming out, μιας Αμερικάνικης Σύμπραξης ΛΟΑΤ, που λέγεται ΟutProud)
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 15:53 23 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Συζήτηση της ΟΛΚΕ την Μ.Πέμπτη
Monday, April 02, 2007
Να μην ξεχάσω να σας πω ότι την Μεγάλη Πέμπτη στις 20.00 στο Στέκι των Μεταναστών στα Εξάρχεια (Τσαμαδού 13, εκεί στον πεζόδρομο, δίπλα στο παλιό "Άρωμα" για όσους δεν γνωρίζουν) γίνεται μια συζήτηση με θέμα τον Πολιτικό Γάμο, και την προετοιμασία μιας εκστρατείας με το αίτημα αυτό. Το δελτίο τύπου τους έλεγε: "Με τις ιδέες σας, τις προτάσεις, τη στήριξη και τη συμμετοχή σας θα αποφασίσουμε μαζί για τη μορφή και την έκταση που θέλουμε να έχει η εκστρατεία".
Οπότε ελάτε ελάτε, όσοι/ες θα βρίσκεστε στην Αθήνα. Να μιλήσουμε, να γνωριστούμε κιόλας. (Όχι δεν είμαι μέλος της ΟΛΚΕ, αλλά θα είμαι εκεί.)
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 17:49 9 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Ομοφοβία: Γιατί να μας φοβούνται τόσο;
Δεν καταλαβαίνω, αλήθεια χρόνια τώρα δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιους τους ενοχλούμε τόσο πολύ, γιατί μας σιχαίνονται, γιατί δεν μας σέβονται, γιατί δεν καταλαβαίνουν, ΓΙΑΤΙ;
Γιατί χάνουν την μεγαλύτερη εικόνα οι μανάδες που νομίζουν ότι ήρθε το τέλος του κόσμου, γιατί έχουν υπάρξει γονείς που θα προτιμούσαν το παιδί τους να είναι πρεζάκι, άρρωστο ή ο,τιδήποτε άλλο πέρα από αυτό; ΓΙΑΤΙ;
ΓΙΑΤΙ; Ας κάνουμε λοιπόν μια μικρή αναδρομή ιστορική και κοινωνιολογική, μήπως και καταλάβουμε γιατί...Δεν μπορεί, κάποιος λόγος θα υπάρχει, ε;
Ο όρος ομοφοβία πρωτοχρησιμοποιήθηκε από έναν ετεροφυλόφιλο ψυχοθεραπευτή με σκοπό να περιγράψει την "φοβική" συμπεριφορά κάποιων καθηγητών του που δίδασκαν ότι το ηλεκτροσόκ μπορεί να θεραπεύσει την ομοφυλοφιλία. Να υπενθυμίσω εδώ, ότι η λέξη φοβία, δεν αναφέρεται στον φόβο όπως ακριβώς χρησιμοποιούμε την λέξη στην καθημερινότητά μας, αλλά στον παράλογο, χωρίς εξήγηση φόβο, απέχθεια, οργή κλπ. που μπορεί να έχουμε απέναντι σε μια κατάσταση (πχ. υψοφοβία, κλειστοφοβία, ξενοφοβία κλπ.). Η χρήση λοιπόν της λέξης "φοβίας" καθιστά την έντονη αρνητική αντίδραση απέναντι στην ομοφυλοφιλία προβληματική - οι υπόλοιπες φοβίες ψυχικές διαταραχές θεωρούνται πάντως - ενώ η ομοφυλοφιλία όχι.
Τα συνηθέστερα επιχειρήματα έχουν να κάνουν με την διαστρέβλωση των σεξουαλικών ρόλων, είτε με την λογική ότι είναι μη-φυσικοί (για αυτό κι οι "θηλυπρεπείς" ομοφυλόφιλοι και οι "αρρενωπές" λεσβίες είναι ακόμα λιγότερο αποδεκτοί/ές), είτε με το ότι είναι ενάντι στο λόγο του Θεού. Επίσης ιδιαίτερα ισχυρός είναι ο φόβος ότι η ομοφυλοφιλία προκαλεί ηθικό, κοινωνικό, πολιτικό και νομικό ξεπεσμό της κοινωνίας κι αυτό επιβεβαιώνεται και από την πορεία της Ιστορίας και από τα λεγόμενα διαφόρων θρησκειών.
Δυστυχώς η ομοφοβία δεν παρατηρείται μόνο ανάμεσα στους ετεροφυλόφιλους, αλλά και ανάμεσα στους ίδιους τους ομοφυλόφιλους (εσωτερικευμένη ομοφοβία) και είναι ο βασικότερος λόγος που πολλοί/ές δυσκολεύονται ιδιαίτερα να ξεπεράσουν τις ενοχές που τους προκαλεί η σεξουαλικότητά τους κλπ. και έτσι οδηγούνται σε ιδιαίτερα αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές (Θα το συζητήσω εκτενέστερα σε ένα άλλο ποστ αυτό).
Σε γενικές γραμμές η ομοφυλοφιλία και η ομοφοβία πάντα συνυπήρχαν, αν και ιδιαίτερη αύξηση της ομοφοβίας παρατηρήθηκε μετά την άνοδο του Χριστιανισμού και η πρώτη επίσημη ομοφοβική ποινή ήταν η θανάτωση ενός "σοδομιστή" το 1292. Και αυτή ήταν μόνο η αρχή.
Αλλά ΓΙΑΤΙ;
Κυρίως λόγω παραπληροφόρησης. Όπως κάθε μορφή ρατσισμού, ξεκινάει από την άγνοια και τις προκαταλήψεις, από τα στερεότυπα και τους θρησκευτικούς δογματισμούς. Μαθαίνουμε να είμαστε ομοφοβικοί. Αλλά γιατί υπάρχει άγνοια και προκατάληψη; Μα γιατί είναι κάτι διαφορετικό, οι ομοφυλόφιλοι ήταν, είναι και θα είναι μια μειονότητα και επομένως αντιμετωπίζει όλα τα προβλήματα που συνοδεύουν τις μειονότητες.
Ένας άλλος λόγος είναι το ότι οι άνθρωποι που είτε δεν νιώθουν άνετα με την σεξουαλικότητά τους είτε βιώνουν την ομοφυλοφιλία ως απειλή αυτής, τείνουν να είναι πιο «αυστηροί» ως προς το τι είναι σεξουαλικά «σωστό» και προσπαθούν να επιβάλλουν την άποψή τους στους ομοφυλόφιλους.
Επίσης η ομοφοβία, σε επίπεδο θεσμικό, προκαλείται εν μέρη λόγω ανταγωνισμού. Στην δυτική κοινωνία επανειλημμένα έχουν χρησιμοποιηθεί αποδιοπομπαίοι τράγοι για να διατηρηθεί το υπάρχον status quo και οι θέσεις αυτών που έχουν την εξουσία. Μέσα στον τελευταίο αιώνα, μειονότητες όπως οι Εβραίοι, οι Μαύροι, οι γυναίκες, οι ΛΟΑΤ (λεσβίες, ομοφυλόφιλοι, αμφισεξουαλικοί, τρανσέξουαλ), έχουν κατηγορηθεί για πληθώρα κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων. Έτσι, οι κυρίαρχες ομάδες δεν χρειάζεται να αναλάβουν την ευθύνη για τα κακώς δρώμενα.
Σε επίπεδο κοινωνικό, η έννοια του (δυτικά) κοινωνικά «σωστού» επιβάλλει την ετεροφυλοφιλία. Οποιαδήποτε σεξουαλική πρακτική (πρωκτικός έρωτας, S&M κλπ) δεν οδηγεί στην αναπαραγωγή, έχει καταπιεστεί και δαιμονοποιηθεί. Οπότε ο φόβος και η οργή είναι αναμενόμενα. Επίσης, στην ψυχολογία της μάζας, ο,τιδήποτε μας ξεχωρίζει από τους «άλλους», μας φέρνει πιο κοντά σε «εμάς». Επομένως, ο,τιδήποτε εντείνει την διαφορά ενός ετεροφυλόφιλου με έναν ομοφυλόφιλο, τον κάνει να νιώθει πιο ενσωματωμένος στην ομάδα, έχοντας αυξημένη αυτοπεποίθηση. Σε αυτή την παγίδα έχουν πέσει κάποιοι ΛΟΑΤ, θεωρώντας ότι οι ετεροφυλόφιλοι «μειωνεκτούν».
Ο μόνος τρόπος να καταπολεμηθεί η ομοφοβία είναι σε πρώτο επίπεδο η αναγνωρισή της και σε δεύτερο η εκπαίδευση. Η δικιά μας πρώτα από όλα και μετά των «άλλων».
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 17:28 12 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
