QueerBeograd Festival 2007
Saturday, September 01, 2007
Είναι μια ομάδα που πριν από τρία χρόνια αποφάσισε με δισταγμό και πολύ ενθουσιασμό να κάνει αυτό που κανείς μέχρι τότε δεν φανταζόταν ότι μπορεί να γίνει, και μάλλον ούτε καν το είχε σκεφτεί...Και πόσο μάλλον σε μια πόλη ομοερωτοφοβική, βεβαρυμένη πολιτικά και όχι μόνο. Αποφάσισαν λοιπόν να στήσουν ένα Queer Festival και φέτος είναι η τέταρτή τους χρονιά (και μακάρι να βρω λεφτά να πάω κι όποιος θέλει έρχεται...). Ή μάλλον αυτό το βεβαρυμένο κοινωνικοπολιτικό παρελθόν είναι η πηγή της δύναμής τους, η πρόσφατη αίσθηση που έχουν ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν, η πρόσφατη αίσθηση ότι πρέπει και μπορούν να αντισταθούν. Εμείς που να βρούμε αυτή την αίσθηση αναρωτιέμαι...
Τους ανακάλυψα πριν λίγο καιρό κι έχω μια μικρή επικοινωνία μαζί τους, ουσιαστικά τους είχα ζητήσει βοήθεια για το πώς θα μπορούσε να γίνει κάτι αντίστοιχο εδώ πέρα, γιατί η όλη τους δράση και τα γραπτά τους υπήρξαν μεγάλη πηγή ελπίδας κι έμπνευσης. Δεν είναι επίσης καθόλου τυχαίο ότι τα περισσότερα μέλη της ομάδας έχουν εμπειρία μιας queer πολιτικής στην πράξη επειδή έχουν ζήσει σε πόλεις με queer παράδοση (Λονδίνο, Βερολίνο κλπ). Αλλά γύρισαν και το έφεραν μαζί τους όλο αυτό και τώρα συνεχίζουν, κάθε χρόνο πιο δυνατά. Κι ήταν απλά στην αρχή λίγα παιδιά ουσιαστικά (5 νομίζω) που έβαλαν ένα στοίχημα με τον εαυτό τους και το κέρδισαν.
Αυτό ως απάντηση...σε όσους μου έχουν πει ότι στην Αθήνα δεν μπορεί να γίνει ποτέ τίποτα. Αυτό στους queer ανθρώπους, που έχουν πάει και στο Βελιγράδι και μου είπαν ότι στην Αθήνα δεν μπορεί να γίνει ποτέ τίποτα.
ΓΙΑΤΙ!;
"Καλωσήρθατε στην Σεξουαλική Επανάσταση!
Την μέρα της επαιτείου της Σερβικής "επανάστασης" ξεκινάει το τέταρτο QueerBeograd Festival: η πολύ δική μας "Σεξουαλική Επανάσταση". Στις 5, 6, 7 Οκτωβρίου θα μαζευτούμε για τρεις μέρες γεμάτες με συζητήσεις για την queer πολιτική, παραστάσεις, πάρτυ, ακτιβιστικές κινήσεις, πικ-νικ και ορατότητα. Για να δούμε ο ένας τον άλλον και να γιορτάσουμε την δικιά μας σέξυ αντίσταση, να πάρουμε ενέργεια και να ακούσουμε τις προσωπικές καθημερινές ιστορίες επανάστασης όλων μας.
Τον Οκτώβριο του 2000, η Σερβία είδε το τέλος του καθεστώτος του Μιλόσεβιτς, οι άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους, το κοινοβούλιο κάηκε κι ο Μιλόσεβιτς πετάχτηκε έξω,...ήταν η αρχή μιας νέας εποχής αλλαγών και ελπίδας. Όχι άλλος πόλεμος, όχι άλλος παρανοϊκός εθνικισμός, όχι άλλη απομόνωση. Είχε έρθει η ώρα να επανενωθούμε με τον κόσμο, ή εστω έτσι νομίζαμε.
Τώρα, που περάσανε σχεδόν δέκα χρόνια, κοιτάμε γύρω μας και αναρωτιόμαστε τι έχει αλλάξει; Πάρα πολλά!
Είμαστε μια χώρα στην μετάβαση από τον "κομμουνισμό" στον καπιταλισμό, κληθήκαμε να γίνουμε μέρος του ΝΑΤΟ, η πιθανή ένταξή μας στην Ε.Ε. συνοδεύεται από υποσχέσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, κι αυτό είναι το χρυσωμένο χάπι που θα γλυκάνει το άνοιγμα της χώρας μας σαν μια νέα αγορά (όχι ότι περιμένουμε να μπούμε στην Ε.Ε. κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον).
Αυτές οι αλλαγές όμως δεν ήταν αυτές που ελπίζαμε.
Στη Δύση, στις δεκατίες του 60 και του 70, η Αμερική ήταν το επίκεντρο της σεξουαλικής επανάστασης, της γυναικείας απελευθέρωσης, του φεμινισμού...μια κοινωνία που έβγαινε θεαματικά από την στενή συμβατικότητα και τον περιορισμό μιας διαφορετικής μεταπολεμικής γενιάς. Το κίνημα των ομοφυλοφίλων, το Stonewall, η ενδυνάμωση της κοινότητας των μαύρων, το κίνημα των γυναικών, το αντιπολεμικό κίνημα! Η Δύναμη των Ανθρώπων!
Αλλά μήπως εξαφανίστηκε η πατριαρχία; Μήπως ο σεξισμός και η ομοερωτοφοβία σταμάτησαν να υπάρχουν; Μήπως ο εθνικισμός και οι πόλεμοι είναι απλά τρελές αναμνήσεις; Μήπως ο ρατισμός είναι κάτι που οι άνθρωποι το βλέπουν ως κομμάτι του παρελθόντος που ούτε μπορούν να φανταστούν; Ξέρουμε όλοι πολλοί καλά ότι όλα αυτά είναι ακόμα εδώ, μαζί μας.
Κατά κάποιο τρόπο, τόσα πολλά έχουν αλλάξει, κι όλες αυτές οι ιδέες και οι κινήσεις είναι η απόδειξη. Αλλά υπάρχει κάτι ακόμα...η ιδεά ότι όλα αυτά έχουν τελειώσει και σύντομα θα είναι όλοι ίσοι στον καπιταλισμό.
Προσπαθώντας να βγάλουμε άκρη μέσα από της ιστορίες μας, βρίσκουμε τους εαυτούς μας να μιλάμε για τα όρια, τις διαχωριστικές γραμμές, του φύλου, της σεξουαλικότητας, της κοινωνικής τάξης, της φυλής, της Ανατολής και της Δύσης: Προσπαθώντας να καταλάβουμε νοήματα και ιδέες που έχουν μεταφερθεί από το ένα μέρος στο άλλο. Οι ιστορίες μας αλληλεπιδρούν, τώρα περισσότερο από ποτέ, αλλά για πολλούς από εμάς, γεωγραφικά, σωματικά, πνευματικά, στην καθημερινότητά μας, οι διαχωριστικές γραμμές είναι ακόμα εδώ.
Στα θέματα που θα παρουσιάσουμε προς συζήτηση αυτή τη χρονιά, απευθυνόμαστε σε αυτές τις διαχωριστικές γραμμές, σε ένα άλλο επίπεδο. Τα θέματα: τρανς και σεξουαλική εργασία είναι αρκετά δηλοφιλή τελευταία, αλλά καμία από τις συζητήσεις που έχουν γίνει, δεν τα έχει τοποθετήσει στο πλαίσιο ενός παγκόσμιου κινήματος...ενός κόσμου που βλέπει σύνορα και διαχωριστικές γραμμές αντί για ανθρώπους.
Τόσες πολλές φορές μας έχουν πει ότι τα θέλω μας, οι ανάγκες μας και οι επιθυμίες μας μπορούν να περιμένουν, ότι υπάρχουν πιο σημαντικά και επείγοντα θέματα που πρέπει να λυθούν, ότι οι αγώνες μας δεν έχουν κεντρική σημασία. Αρκετά! Εμείς λέμε ξανά...το προσωπικό είναι πολιτικό...κάθε κομμάτι της πολιτικής και κάθε κομμάτι της ζωής είναι μεταξύ τους συνδεδμένα. Το QueerBeograd αντιστέκεται στην ομοφοβία, στον σεξισμό, στον ρατσισμό, στον εθνικισμό και στον μιλιταρισμό. Ήρθε η ώρα για μια νέα σεξουαλική επανάσταση.
Φέρτε τις ιστορίες σας, τις ελπίδες σας, τα όνειρά σας, τις επιθυμίες σας και τους όμορφους εαυτούς σας. Ας δούμε τι είναι δυνατόν. Ελάτε μαζί μας για αυτή την πολύ σέξυ επανάσταση...Επειδή θέλουμε πολλά! Οπότε, βγείτε έξω από τις ντουλάπες και ξεχυθείτε στους δρόμους. Ας το κάνουμε να συμβεί.
Πρόγραμμα και λοιπές πληροφορίες συμμετοχής στο www.queerbeograd.org και παρακαλώ προωθήστε αυτό το μήνυμα όπου θέλετε. Ευχαριστούμε!"
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 16:32 9 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Τι είναι αυτό; activism
Εμείς τι θέλουμε για να ξυπνήσουμε; Ε;
Thursday, May 24, 2007
Περίπου 5.000 διαδηλωτές παρήλασαν ξεκινώνοντας από το Κοινοβούλιο μέσα από το κέντρο της πόλης, καθοδηγούμενοι από ένα φορτηγό γεμάτο κόκκινα, μπλε, πράσινα και μωβ μπαλόνια που έπαιζε δυνατή μουσική.
Οι διοργανωτές είπαν ότι ήταν η μεγαλύτερη παρέλαση που έχει γίνει ποτέ στην Πολωνία κι ότι η Πολωνική κοινωνία σιγά σιγά ανοίγει τα μάτια της και καταλαβαίνει τι σημαίνει δημοκρατία, ισότητα και διαφορετικότητα.
Η Παρέλαση Ισότητας έρχεται πλεον ως ισχυρή φωνή αντιμέτωπη στις ολοένα και αυξανόμενες δηλώσεις των συντηρητικών ηγετών της χώρας που καταδικάζουν ανοιχτά την ομοφυλοφιλία.
Τα προηγούμενα χρόνια, διαδηλώσεις για τα LGBT δικαιώματα στη Βαρσοβία είχαν καταλήξει σε βίαιες συμπλοκές, ενώ αυτή τη φορά δεν αναφέρθηκε κανένα τέτοιο επεισόδιο.
Την Τετάρτη μόλις, ο Υπουργός Παιδείας Roman Giertych, ζήτησε την απαγόρευση της "διάδοσης της ομοφυλοφιλίας" στα σχολεία της χώρας, ώστε να προστατευθούν οι παραδοσιακές οικογενειακές αξίες.
Ο Giertych επέμεινε ότι οι προτάσεις του δεν είναι ρατσιστικές, αλλά ότι σκοπό έχουν να προστατέψουν την νεολαία από ιδέες που απειλούν τον θεσμό του γάμου, της οικογένειας και τα καθήκοντα του σχολείου που είναι να προετοιάζουν τους νέους για τις οικογενειακές και κοινωνικές τους υποχρεώσεις.
Ο Robert Biedron, επικεφαλής της Καμπάνιας κατά της Ομοφοβίας, δήλωσε ότι οι προτάσεις είναι τρομακτικές κι ότι όχι απλά είναι αντισυνταγματικές αλλά παραβαίνουν αρχές τις Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως ο πλουραλισμός, η ανοχή και η δημοκρατία.
Όλα αυτά λιγότερο από ένα μήνα μετά την σύσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Πολωνία για την ρατσιστική θέση που έχει κρατήσει με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό.
Όπως είπε ένας διαδηλωτής, δεν υπάρχει ισότητα για την LGBT κοινότητα στην Πολωνία αλλά όσο γίνονται τέτοιες ρατσιστικές δηλώσεις, τόσο περισσότερο γίνεται θέμα και τόσο περισσότερο αποδεκτοί γίνονται από τον κόσμο.
Εμείς τι χρειαζόμαστε για να ξυπνήσουμε και να καταλάβουμε ότι δεν υπάρχει ισότητα; Τον κάθε Καραμανλή να βγει να μας κηρύξει πόλεμο; Κατανοώ ότι όσο πιο αόρατος είναι ο "εχθρός" τόσο δυσκολότερο είναι να καταλάβεις την ύπαρξή του και να κινηθείς προς κάποια κατεύθυνση, αλλά κατανοώ επίσης ότι είναι πλέον αναγκαίο να καταλάβουμε την πολιτική διάσταση του σεξουαλικού μας προσανατολισμού, όποιος κι αν είναι αυτός και να διεκδικήσουμε αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα.
Θα επιστρέψω στο θέμα της Πολωνίας σύντομα μιας κι έχουν συμβεί διάφορα ενδιαφέροντα εκεί πέρα, και γιατί γνώρισα κάποια μέλη μιας queer Πολωνικής ακτιβιστικής ομάδας και μου έδωσαν πολύ μεγάλη δύναμη, έμπνευση και λόγους να συνεχίσω να πιστεύω στην αλλαγή.
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 15:40 15 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Τι είναι αυτό; activism, gay pride, Queerdomisms
Ιδέες για δράση (τι Νοτρ Νταμ, τι Μητρόπολη Αθηνών, το ίδιο κάνει...)
Saturday, April 28, 2007
Πριν 2 χρόνια, στην Γαλλία, η ακτιβιστική ομοφυλοφιλική οργάνωση Act Up, έστησε μια γαμήλια τελετή στον καθεδρικό ναό της Νοτρ Νταμ στο Παρίσι με σκοπό να καταγγείλει την ομοερωτοφοβία της Καθολικής Εκκλησίας.
Στο γάμο παρωδία ένας άνδρας ντυμένος ιερέας και ένα ζευγάρι λεσβιών με νυφικά προχώρησαν στον κύριο διάδρομο της Νοτρ Νταμ και "τέλεσαν" το γάμο, την ώρα που περίπου 20 μέλη της οργάνωσης μοίραζαν φυλλάδια στα οποία καταδίκαζαν τη φοβία της Καθολικής Εκκλησίας απέναντι στους ομοφυλόφιλους λέγοντας ότι ο Πάπας Βενέδικτος είναι ομοερωτοφοβικός και συνεργός στην εξάπλωση του AIDS.
Όπως καταλαβαίνετε, τους πήγαν στο δικαστήριο και η απόφαση βγήκε και μπορεί να είναι καταδικαστική (πρέπει να πληρώσουν ένα ολόκληρο ευρώ!) είναι επίσης και ενθαρρυντική. Το δικαστήριο θεωρώ ότι έκανε την δικιά του δήλωση υποστήριξης με το να καταδικάζει την διαμαρτυρία με αυτό τον τρόπο.
Το δικαστήριο του Παρισιού που εξέδωσε την απόφαση έκρινε ότι η οργάνωση Act Up Paris παραβίασε τις αρχές περί ανεξιθρησκείας, πραγματοποιώντας την ψεύτικη τελετή χωρίς να έχει λάβει άδεια από τον καθεδρικό ναό. (Και σοκάρισε την κοινή γνώμη όπως είπαν)
Ίσως έχετε ήδη διαβάσει για το παραπάνω συμβάν κι ίσως έχει ήδη φύγει από το μυαλό σας, αλλά σκεφτείτε δυο νύφες μέσα στην Μητρόπολη Αθηνών να φιλιούνται, έναν "παπά" να ευλογεί την "τελετή" και μερικά άτομα να φωτογραφίζουν το γεγονός και να μοιράζουν φυλλάδια στους παρευρισκόμενους που μέχρι τώρα θα έχουν πάθει παράκρουση. Δεν είναι ανέφικτο. Σε καμία περίπτωση δεν είναι ανέφικτο και είναι από τις πιο όμορφες διαμαρτυρίες που έχω ακούσει τον τελευταίο καιρό. Καμιά/κανένας δικηγόρος υπάρχει εδώ γύρω; Χρειάζομαι νομικές συμβουλές! :)
Τέτοιες κινήσεις χρειαζόμαστε, προσεγγίσεις απλές, άμεσες, άφοβες, προκλητικές, σε ένα επίπεδο ευανάγνωστο από τον κόσμο. Η Act Up της Ελλάδας όμως είναι όντως απασχολημένη με θέματα υγείας, η ΛΟΑ με συζητήσεις και προβολές ταινιών κ.ά., η ΟΛΚΕ με την πολιτική της δράση, η ΕΟΚ πλέον ανύπαρκτη μετά τον θάνατο του Γιαννέλου, το ΣΑΤΤΑ έχει τα δικά του προβλήματα να επιλύσει, το Δ.Υ.Ο. υπό σύσταση κι έτσι κι αλλιώς άλλο σκοπό, οι Homorebels με τα όμορφα αφισάκια τους και τα σπρέυ στους τοίχους. Ξεχνάω κανέναν;
Οπότε μας λείπει κάτι...Μας λείπει η ομάδα που θα αναλάβει να μας σκανδαλίσει όλες και όλους...;)
(Πηγή: http://www.skai.gr)
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 03:33 40 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Τι είναι αυτό; activism
