Επιστροφή στα όσα δεν πρέπει να ξεχνάμε...
Tuesday, August 28, 2007
Το καλοκαίρι είναι άμεσα συνδεδεμένο με μια ιδιάζουσα εποχιακή υπολειτουργία (για να μην πω δυσλειτουργία) σε κάθε επίπεδο. Τα σχολεία δεν έχουν παιδιά, τα γραφεία δεν έχουν υπαλλήλους, τα μπλογκ δεν έχουν ούτε μπλόγκερς, ούτε αναγνώστες, οι δρόμοι δεν έχουν αυτοκίνητα, τα όμορφα δάση και χωριά όμορφα καίγονται, τα ζευγάρια χωρίζουν, οι παραλίες δεν έχουν χώρο να κάτσεις κλπ κλπ.
Δεν νομίζω πως υπάρχει άλλη εποχή που να επιφέρει τόσες δραματικές αλλαγές στην καθημερινότητά μας. Κι αυτή η καταραμένη ζέστη όπου και να είναι κανείς, ρίχνει τους ρυθμούς απελπιστικά πολύ για να λειτουργεί οτιδήποτε όπως πριν. Και τελοσπάντων, είμαστε προγραμματισμένοι κάθε καλοκαίρι, μάλλον από τότε που πηγαίναμε σχολείο, να θεωρούμε αναφαίρετη υποχρέωσή μας, είτε έχουμε άδεια, είτε όχι, είτε φύγουμε από το σπίτι μας, είτε όχι, να μπαίνουμε σε ένα κλίμα διακοπών.
Το καλοκαίρι είναι το τέλος του χρόνου άλλωστε, όπως το βιώνουμε πια. Κι ο Σεπτέμβριος, μαζί με την αρχή του σχολικού έτους, το καινούριο ξεκίνημα. Κι αυτό το έτος, τελείωσε κάπως δραματικά (προσωπικά μιλώντας) και ξεκινάει για ακόμα μια φορά με υποσχέσεις για δράση και σχέδια και αλλαγές, ατελείωτες αλλαγές...πόσες μαζί να αντέξει κανείς αναρωτιέμαι...
Αρκετά με την εισαγωγή, ήταν μάλλον προθέρμανση συγγραφική γιατί έχω να πατήσω το πόδι μου εδώ μέσα (το χέρι μου, τα κουμπιά μου τελοσπάντων) πάνω από ένα μήνα. Και σχεδόν ανυπομονούσα να επιστρέψω αλλά το κουράγιο για πολλούς λόγους δεν το έβρισκα και η ενέργειά μου όλη είχε καταναλωθεί, και συνεχίζεται να καταναλώνεται σε μεγάλο βαθμό, από συναισθηματικές ρουφήχτρες που αναπόφευκτα βρέθηκαν στο δρόμο μου. Λίγο η αλλαγή περιβάλλοντος, λίγο η επιστροφή στο σπίτι, λίγο η αλλαγή του καιρού, λίγο οι διακοπές, λίγο η άρνησή μου να σκεφτώ τα όσα έξω από εμένα, πολύ οι περιπλεγμένες μου σχέσεις... Δεν θέλει πολύ ο άνθρωπος για να αποσυντονιστεί.
Αλλά μάλλον ήρθε η ώρα να αρχίσω να ασχολούμαι ξανά με κάτι πέρα από εμένα, με κάτι που να μην αφορά τελοσπάντων μόνο εμένα (κι άντε άλλους 2-3 ανθρώπους). Η αλήθεια είναι ότι είμαι σχεδόν άφωνη με τα όσα βλέπω στις ειδήσεις τις τελευταίες μέρες και μου φαίνεται λίγο άτοπο να αρχίσω να φλυαρώ μπροστά σε μια τέτοια οικολογική (πάνω από όλα) καταστροφή. Αλλά καλό είναι όταν συμβαίνει κάτι μεγάλο, να μην βάζουμε όλα τα άλλα στην άκρη - όσο γίνεται - για να μην χάνουμε το δρόμο μας. Δεν αναιρώ λοιπόν το μέγεθος της καταστροφής και του δράματος των όσων συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες, ούτε μπορώ να μην σκεφτώ τα συνομωσιολογικά σενάρια που δικαιολογούν τα όσα διαδραματίζονται περισσότερο από ότι η πιθανότητα του να έχει συμβεί όλο αυτό τυχαία. Αλλά όλα είναι συνδεδεμένα, κι όλα μας αφορούν όλες και όλους, γιατί όσο συνεχίζουμε να ξεχνιόμαστε και να ανεχόμαστε την κάθε επιβαλλόμενη εξουσία, τόσο θα πληθαίνουν τέτοια περιστατικά και τόσο πιο απροκάλυπτες θα είναι οι εξηγήσεις.
Τι άλλο λοιπόν συμβαίνει στον κόσμο;
- Ο Χριστόδουλος βγήκε από το νοσοκομείο και μάλλον θα υποβληθεί σύντομα σε μεταμόσχευση ήπατος...
- Μια Ιρανή λεσβία που ζήτησε άσυλο από το Ηνωμένο Βασίλειο, όταν πριν από δύο χρόνια έφυγε από το Ιράν, όταν έπιασαν και βασάνισαν την σύντροφό της, βρέθηκε αντιμέτωπη με την δυσπιστία των Βρετανικών Αρχών που απέρριψαν την αίτησή της. Μια Ιταλική ακτιβιστική ομάδα παρενέβη και τώρα η Ιρανή υπάρχει πιθανότητα να μεταφερθεί στην Ιταλία όπου θα της δοθεί άσυλο, μιας και στην περίπτωση επιστροφής της στο Ιράν υπάρχει πιθανότητα να λιθοβοληθεί μέχρι θανάτου.
- Βίαιο λυντσάρισμα δέχθηκαν 18 άντρες που βρέθηκαν υπό κράτηση με την κατηγορία της ομοφυλοφιλίας στη Νιγηρία.
- Ακροδεξιά παραστρατιωτική οργάνωση ιδρύθηκε στην Ουγγαρία για να διαφυλάξει σωματικά, πνευματικά και ηθικά την χώρα όπως οι ίδιοι δηλώνουν... Με αντι-σημιτικές και νεο-ναζιστικές δηλώσεις έχουν προσελκύσει έναν μικρό αλλά ισχυρό αριθμό "υποψηφίων". Η ίδια ομάδα είναι υπεύθυνη και για τις επιθέσεις που έγιναν στο Gay Pride της χώρας.
- Στο Καμερούν, έξι έφηβοι προφυλακίστηκαν χωρίς δίκη με την κατηγορία της ομοφυλοφιλίας και βασανίστηκαν για να αποκαλύψουν ονόματα "φίλων" τους.
- Αντι-ομοφυλοφιλική διαδήλωση ακολούθησε την επικήρυξη γκέι ακτιβιστών από την κυβέρνηση της Ουγκάντα.
- Ζωντανοί θάβονται ασθενείς με AIDS που είναι πολύ άρρωστοι για να τους φροντίσει πια κανείς, σε απομακρυσμένες περιοχές της Παπούα-Νεά Γουινέας. Αυτό γίνεται από τους ίδιους τους συγγενείς διά τις βίας, ενώ οι ασθενείς φωνάζουν και ζητούν βοήθεια.
Αυτά είναι μόνο λίγα, επιλεκτικά, και πραγματικά δεν πρέπει να τα ξεχνάμε...
Μια ιστορία άκουσα, αληθινή δυστυχώς... Ένας νεαρός πήρε έναν άλλο νεαρό στο σπίτι του κι αφού συνευρέθηκαν ερωτικά, ο δεύτερος νεαρός έκλεψε τον πρώτο κι άρχισε να τρέχει να ξεφύγει. Βγήκε λοιπόν ο κλεμμένος να τον προλάβει φωνάζοντας "Κλέφτης! Κλέφτης!" κι ο κλέφτης τρέχοντας φώναζε "Βοήθεια με κυνηγάει! Πούστης! Πούστης!". Ποιον πιάσανε οι καλοί γείτονες σε μια όμορφη πόλη της όμορφης χώρας μας, ε;
Το θέμα είνα ότι έχουμε όλοι και όλες, και οφείλουμε να διεκδικούμε, ίσα δικαιώματα σε κάθε επίπεδο. Και μπορεί να ακούω από διάφορους για το οικονομικό και το ταξικό και όλα αυτά τα θέματα μεγάλης σημασίας, δεν λέω. Αλλά δεν μπορώ να ακούω να αναιρείται η σημασία αυτού που όλοι οι άλλοι μέσα στην δυσκολία και την καταστροφή τους, θεωρούν αυτονόητο, το να έχουν δίπλα τους τον άνθρωπό τους... Νόμιμα. Να μπορούν να τον στηρίξουν στο νοσοκομείο... Νόμιμα. Να μπορούν να τον κληρονομήσουν... Νόμιμα. Κι όχι μόνο νόμιμα, αλλά χωρίς στραβά βλέμματα, χωρίς κράξιμο, χωρίς χαζές απορίες τρίτων.
Με οργή για τα όσα άσχημα ακόμα συμβαίνουν, με ευγνωμοσύνη για τους όσους ανθρώπους κάνουν καθημερινές υπερβάσεις και με πίστη ότι εμείς είμαστε η αλλαγή της καθημερινότητάς μας, κι όχι μόνο, επιστρέφω σε όσα δεν πρέπει να ξεχνάμε και στην αναζήτηση όσων θέλουν να συμμετέχουν στην δημιουργία του Athens Queer Playspace.
[Και μην αρχίσω να ακούω "Καλό Χειμώνα", "τα κεφάλια μέσα" κλπ κλπ γιατί πρώτον Φθινόπωρο έρχεται, κι είναι όμορφη εποχή και δεύτερον τα κεφάλια είναι για να είναι έξω, να πέρνουν τα μυαλά μας αέρα..]
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 00:26
Τι είναι αυτό; news so that we don't forget, Queerdomisms
να blogάρεις συχνότερα
ανώνυμος fan
εντάξει λοιπόν, θα μπλογκάρω συχνότερα. το καλοκαίρι έφταιγε, όχι εγώ. εγώ δεν φταίω ποτέ για τίποτα.
Καλώς την, καλώς την! Χάθηκες ρε και μας έλειψες. Όσο διάβαζα το ποστ σου, θυμήθηκα ένα παλιό αγαπημένο μου τραγούδι, ίσως των Circle Jerks, που έλεγε "fags and punks are first to go -they'll die easily and the'll die slow". Κάπως έτσι.
Υ.Γ.: Θα μιλήσουμε και τηλεφωνικά -αλλά σου λέω από τώρα οτι το Σάββατο λέμε να βρεθούμε για "καμηλοπάρδαλη" και είσαι καλεσμένη.
Επιτέλους, ήρθες. Επιτέλους έγραψες. Στον Γ΄ κόσμο είναι λογικό πάντως να υπάρχουν τέτοιες διώξεις, όταν διώκονται οι gay στον τάχα πολιτισμένο.
Αφού κατάλαβες τι εννοούσα. Σε χώρες που υπάρχει καταπίεση ούτως ή άλλως, είναι αναμενόμενα τέτοια φαινόμενα. Σκέψου εκείνες που το παίζουν προοδευτικές και δημοκρατικές. Ούτως ή άλλως ξέρουμε καλά ότι η ομοφοβία είναι τριτοκοσμική από μόνη της.
Αυτο το τελευταιο το διαβασα και γω, για την θανατωση των ανθρωπων που πασχουν απο AIDS.
Ανατριχιαστικα πραγματα.
Το καλυτερο που ακουσα τελευταια προηλθε απο την ξαδερφη μου, που μου ειπε οτι εαν της ελεγαν οτι ενα απο τα παιδια που θα κανει [ναι, τα εχει "διαλεξει" κιολας] θα βγει γκει, θα προτιμουσε να ειναι το κοριτσι. Γιατι το εχει ζησει απο μενα και δεν το βρισκει παραξενο/αρρωστο/μηκανονικο. :)
Απομενει μονο να της βρω και εναν γκει αντρα να κανει παρεα να ξεπερασει και αυτη την οψη της ομοφοβιας της. :D
Αυτα.
Και καλη επιστροφη στις προ-διακοπων συνηθειες σου.
@deeona: Καλωσήρθες :) Άντε να βρεις ένα γκέι αγόρι στην ξαδέρφη σου, αν και νομίζω ότι αν την έχεις από κοντά ό,τι και να κάνει, στην περίπτωση που είναι γκέι το παιδί, δεν θα έχει και πολύ μεγάλο πρόβλημα.
Άντε λοιπόν να επιστρέψω στις προ-διακοπών συνήθειες..
@δείμε: Αγαπητέ, δεν σε ειρωνευόμουν..Αλήθεια απλά ρωτούσα αφελώς πώς ξεκίνησε όλο αυτό με το Α', Β', Γ' κλπ. Και ναι προφανώς κατάλαβα τι εννοούσες..:)
αν το χεις πράγματι απορία τη διατύπωση αυτή έκανε ο Γάλλος κοινωνιολόγος Alfred Sauvy , ως Τρίτο Κόσμο χαρακτήρισε τα νέα κράτη που δημιουργήθηκαν μετα το τέλος της αποικιοκρατίας στην Αφρική , την Λατινική Αμερική και την Ασία , τις "αναπτυσσόμενες" χώρες όπως λέγονται,που απο τότε προσπαθουν να ξεφύγουν απο την ληστρική εκμετάλλεση των πρωτοκοσμικών και δέχονται τις καλοκάγαθες εκστρατείες εκδημοκρατισμού τους.Δεύτερος Κόσμος θεωρούνταν οι σοσιαλιστικές χωρες και Πρώτος φυσικά η Δύση , οι λεγόμενες "αναπτυγμένες" χώρες
Ναι ναι αυτό εννοούσα! Σ'ευχαριστώ νέο αγόρι με τις πολλές γνώσεις ;)