Δεν ένιωσα και τόση περηφάνια...
Sunday, June 24, 2007
Το πρώτο Pride μ'άρεσε, ένιωσα μια συγκίνηση..
Στο δεύτερο δεν ήμουν εκεί.
Το Σάββατο, στο τρίτο...κάτι δεν μου πήγαινε και πολύ καλά.
Όμορφα ήταν, δεν λέω, ωραία είναι να περπατάς στο δρόμο μέσα σε ένα πολύχρωμο (αν κι όχι πολύ μεγάλο) πλήθος. Ωραία είναι να βλέπεις ανθρώπους να νιώθουν επιτέλους καλά με αυτό που είναι.
Αλλά πού ήταν οι υπόλοιποι; Γιατί ήταν πιο σημαντικό το να πάνε για μπάνιο λόγω (αφόρητης) ζέστης;
Με ενόχλησε που προσπαθούν οι διοργανωτές να το προωθήσουν ως γιορτή για να μην προκαλέσουν ενώ οφείλει να είναι διαδήλωση πρώτα και γιορτή μετά. Μιλώντας για την Ελλάδα του σήμερα πάντα, που οι πολιτικές διεκδικήσεις έχουν μείνει πίσω.
Με ενόχλησε λιγάκι το αγροτικό μεταμφιεσμένο σε "άρμα" με μια γερασμένη drag queen να "διασκεδάζει" τον κόσμο...
Με ενόχλησε που μόνο η Πρωτοβουλία Γένοβας κι η Λεσβιακή Ομάδα Αθηνών φώναζαν κάποια συνθήματα. Με ενόχλησε η ησυχία...
Με ενόχλησε ένα κριτικό κείμενο των homorebels, όχι γιατί διαφωνούσα με τα όσα έγραφαν (κάθε άλλο), αλλά γιατί αφού ενοχλούνται, δεν κάνουν προσπάθεια να επηρεάσουν όλη αυτή τη διοργάνωση από μέσα...Γιατί η συλλογικότητα που διαφημίζουν μένει στη θεωρία, με μια σχετική υπεροψία για τον υπόλοιπο κόσμο. Γιατί όταν έδωσα ένα χαρτάκι με την διεύθυνση του μπλογκ σε ένα από τα παιδιά των homorebels με κοίταξε στραβά (επειδή δεν φαινόμουν αρκετά queer;).
Με ενόχλησε που μίλησα με κόσμο που θεωρείται queer για την όλη μου ιδέα για αυτό που θέλω να στήσω και ήταν σχεδόν αρνητικοί στην συζήτηση και μόνο, που σαν να τους ενόχλησα, σαν να με ρωτούσαν τι θέλω τώρα, σαν να θεωρούσαν αδύνατο να συμβεί το οτιδήποτε...
Μ'άρεσε όμως που ήρθαν άνθρωποι για πρώτη φορά, που έδειξαν ενδιαφέρον, που πραγματοποιήθηκε το τρίτο Pride στην Αθήνα, που νιώσαμε όλοι μια ελευθερία και μια περηφάνεια, που γίναμε λίγο πιο ορατοί, που τα πράγματα προσπαθούν να κινηθούν, έστω έτσι...
Μ'άρεσε που οι άνθρωποι επιτέλους αντάλλασαν χαμόγελα, κι όχι βλέμματα στραβωμένα όπως όταν είναι μέσα στα μαγαζιά.
Μ'άρεσε που είδα ανθρώπους που δεν περίμενα να δω.
Αντιφατικά συναισθήματα μου έχουν μείνει...Ήθελα κάτι περισσότερο μάλλον, κάτι λίγο διαφορετικό, να συνυπάρχει η γιορτή με την διαδήλωση πιο ισορροπημένα και το πάρτυ μετά να είναι όντως πάρτυ, όχι σχεδόν μίζερη παρωδία ξένων Pride προ δεκατίας (και μουσικά και αισθητικά).
Δεν θέλω να γκρινιάζω άλλο όμως, οπότε σταματάω εδώ.
Ήταν όμορφα, θα γίνει πιο όμορφο, θα χωράμε κι οι υπόλοιπες/οι κάποια στιγμή, θα μας εκφράζει περισσότερο αυτό που βλέπουμε και ζούμε.
Αν βέβαια ασχοληθούμε ενεργά με το στήσιμο και την οργάνωσή του, αλλιώς μετά χάνουμε και το δικαίωμα της γκρίνιας.
[Θέλω του χρόνου να φέρω την μητέρα μου μαζί μου. Ναι ναι, αυτό θέλω. Θέλω σε λίγα χρόνια, να υπάρχει μπλοκ μαμάδων και οικογενειών γενικότερα.]
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 13:26 29 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Τι είναι αυτό; gay pride, Queerdomisms
Για κάθε κορίτσι...και για κάθε αγόρι...
Friday, June 22, 2007
Για κάθε αγόρι και για κάθε κορίτσι που έχουν νιώσει ότι το φύλο τους (οι προσδοκίες των άλλων από το φύλο τους έστω) τους έχει περιορίσει και τους έχει αναγκάσει είτε να φερθούν με τρόπο που δεν επιθυμούσαν είτε να υποστούν την αφισβήτηση από τους άλλους.
Για κάθε κορίτσι και για κάθε αγόρι που θέλει να είναι και κορίτσι και αγόρι, που νιώθει ότι τα δύο κουτάκια δεν αρκούν για να προσδιορίσει το πώς νιώθει...
Για κάθε κορίτσι και για κάθε αγόρι που κάνει καθημερινά την υπέρβασή του και αγνοεί τις κοινωνικές επιταγές και προσπαθεί να γίνει αυτό που είναι...
Ο σεξισμός είναι υπαρκτός, τα στερεότυπα εξακολουθούν να ορίζουν τις ζωές μας, τις εκφράσεις του φύλου μας και της σεξουαλικότητάς μας...
Το να είσαι queer έχει να κάνει με το να σου δίνεται ο χώρος να είσαι αυτό που είσαι, χωρίς την ανάγκη να προσδιορίσεις την μη ετεροκανονική σου σεξουαλικότητα - όποια κι αν είναι αυτή - χωρίς την ανάγκη να κουβαλάς όσα θεωρείται ότι πρέπει ως γυναίκα/άντρας να κουβαλάς...
Είναι η ταυτότητα της μη-ταυτότητας.
[Πήγα να δω την ανιψιά μου απόψε...Θα γίνει ενός το Σάββατο (μαζί με το Pride). Το δωμάτιό της είναι όλο ροζ, με πριγκίπισσες και λουλούδια...Κι άμα μεγαλώνοντας σιχαίνεται το ροζ και τις πριγκίπισσες τι θα γίνει; Θα της δώσουν τον χώρο να φορέσει γαλάζιο;]
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 02:58 8 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Athens Queer Playspace: Μια προσπάθεια ξεκινάει
Wednesday, June 20, 2007
Σε 3 μέρες είναι το Pride στην Αθήνα, μια γιορτή, μια διαδήλωση, μια ευκαιρία να νιώσουμε ότι ανήκουμε σε κάτι μεγαλύτερο από εμάς. Είμαι σίγουρη ότι θα υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα δει ποτέ κανείς σε κανένα gay bar, όχι επειδή κρύβονται αλλά επειδή δεν εκφράζονται από αυτή την mainstream εμπορευματοποιημένη μορφή της σεξουαλικότητάς τους.
Κι άλλοι, που ίσως για πρώτη φορά συνειδητοποιούν την πολιτική διάσταση που έχει η σεξουαλικότητά τους, γιατί κακά τα ψέμματα όταν δεν έχεις ίσα δικαιώματα λόγω της σεξουαλικότητάς του, τότε το θέμα είναι πολιτικό.
Όπως πολιτικό είναι το θέμα κάθε δύναμης που καταπιέζει την ελεύθερη έκφραση. Πολιτικό είναι το θέμα του σεξισμού, της ομοφοβίας, της ξενοφοβίας, του καπιταλισμού, της θρησκείας, του εθνικισμού.
It's all fucking political που έλεγε και το εφηβικό μου lesbian icon, η Skin των Skunk Anansie.
Τι σχέση έχει η έννοια του queer με όλα αυτά;
Ας κάνω μια μικρή προσπάθεια ερμηνείας, αν κι είναι μια έννοια χωρίς Ελληνική αντιστοιχία, τουλάχιστον όχι λεξολογική. Κι ας ελπίσω ότι κάποιες φορές οι λέξεις αντί να παγιδεύσουν, απελευθερώνουν, δείχνοντας καινούριους δρόμους, χτίζοντας ένα πλαίσιο εξερεύνησης ιδεών.
Queer βασικά είναι αυτό που είναι παράξενο, πέρα από το αναμενόμενο, το "κανονικό" κι έχει χρησιμοποιηθεί στα Αγγλικά πολλές φορές για να αντικαταστήσει την λέξη gay.
Αλλά το queer ως έννοια πολιτική είναι κάτι πέρα από αυτό...
Αντιπροσωπεύει τους τρόπους που υποσκάπτεται και ανατρέπεται ο κυρίαρχος τρόπος σκέψης και ύπαρξης, οι Άλλο-φοβικές ιδεολογίες ως μέσο εξουσίας. Ρωτάει τα όσα δεν θα έπρεπε να ρωτούνται, σχολιάζει τα όσα μένουν ασχολίαστα, αμφισβητεί τα δεδομένα και προχωρά...
Αρνείται τις δυαδικότητες του φύλου, της σεξουαλικότητας, επιμένει και χρωματίζει τα γκρι.
Δεν αφορά μόνο την ΛΟΑΤ κοινότητα, αν και κύριος εκφραστής της έχει υπάρξει αυτή, μιας και το φύλο και η σεξουαλικότητα είναι από τα κυρίαρχα θέματα του queer.
To queer είναι μια ταυτότητα υπό συνεχή ανακατασκευή.
Αυτά στην θεωρία...
Στην πράξη σκοπό έχει την εύρεση πολιτικών και καλλιτεχνικών/δημιουργικών τρόπων που μπορούν να λειτουργήσουν ως σύμβολα της απελευθέρωσής μας και να υπερβούν τα στενά όρια της gay σκηνής, της απολιτικοποίητης, εμπορευματοποιημένης διασκέδασης.
Καταλαβαίνω ότι δεν απασχολεί και δεν αφορά όλο τον κόσμο μια τέτοια προσέγγιση στα πράγματα (και πραγματικά δεν το επικρίνω καθόλου), αλλά λόγω προσωπικής πλέον ανάγκης, θέλω να δημιουργήσουμε ένα χώρο στον οποίο χωράνε κάποιες συζητήσεις, εμφανίσεις, πράξεις που οπουδήποτε αλλού θα αντιμετωπίζοντας ως...απειλητικές. Δεν εννοώ αυτόν τον online χώρο όμως, η ζωή μας δεν είναι εδώ.
Παρόλα αυτά το μπλογκ θα συνεχίσει στο ίδιο μέχρι τώρα κλίμα, που ήταν αρκετά queer έτσι κι αλλιώς, ως σημείο αναφοράς για οποιονδήποτε ενδιαφέρεται για τα ΛΟΑΤ θέματα, αλλά και ως τόπος συνάντησης για την δημιουργία του queer χώρου που επιζητώ.
Σκοπός η υπέρβαση, η δημιουργία, η αμφισβήτηση της ετεροκανονικότητας ως μοναδική αποδεχτή εκδοχή του σχετίζεσθαι κι άλλα πολλά...Πολύ πρακτικά, πολύ καθημερινά. Αλλά αυτό δεν μπορεί να είναι μόνο δικό μου, είναι πολύ μεγαλύτερο από εμένα. Πρόσκληση ενδιαφέροντος είναι αυτή και κάποιες/οι έχετε ήδη δείξει το ενδιαφέρον σας κι ελπίζω τώρα που γυρνάω Ελλάδα - με πόνο αυτή τη στιγμή (αύριο για την ακρίβεια) - θα μπορέσουμε να συζητήσουμε εκτενέστερα τα τι και τα πώς. Δεν είναι όσο δύσκολα ίσως ακούγονται, όρεξη θέλει. Κι ιδέες υπάρχουν πολλές.
Όλα είναι υπό κατασκευή αυτή την ώρα, η ζωή μου πάνω από όλα...Χαιρέτησα την πηγή έμπνευσής μου χθες το βράδυ, με ένα performance με λεσβιακές αιμομικτικές υπόνοιες και ιδιαίτερα σατυρική διάθεση απέναντι στην θρησκεία και την καταπίεση της σεξουαλικότητας από αυτή. Ενδιαφέρον ;)
Ελπίζω να σας δω στο Pride, αν δεν αλλάξω γνώμη μέχρι τότε, θα είμαι εύκολα αναγνωρίσιμη...Ή τελοσπάντων, στείλτε μου ένα email και κανονίζουμε.
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 15:01 11 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Το Πεντάγωνο αποκάλυψε τα σχέδιά του για μια "Γκέι Βόμβα"
Thursday, June 14, 2007
Μια οργάνωση στο Berkeley της Αμερικής που ασχολείται με το να αποκαλύπτει πως ξοδεύει ο Αμερικάνικος Στρατός τους πόρους του, ανακάλυψε μια περίεργη πρόταση για την κατασκευή μιας ορμονικής βόμβας που θα είχε σκοπό να "κάνει" τους εχθρικούς στρατιώτες ομοφυλόφιλους και να ενδιαφέρονται περισσότερο για το σεξ παρά για την μάχη.
Αντιπρόσωποι του Πενταγώνου επιβεβαίωσαν ότι οι στρατιωτικοί ηγέτες είχαν σκεφτεί, και στη συνέχεια απορρίψει την ιδέα της "Γκέι Βόμβας".
Ο Edward Hammond, της οργάνωσης Sunshine Project, χρησιμοποιώντας ένα διάταγμα που ορίζει την ελεύθερη διάθεση των πληροφοριών πήρε ένα αντίγραφο της πρότασης που κατατέθηκε από το Εργαστήριο Wright της Πολεμικής Αεροπορίας στο Ohio.
Ως μέρος της προσπάθειας για δημιουργία μη θανατηφόρων όπλων, η πρόταση έλεγε "Ένα παράδειγμα ενός απόλυτα μη θανατηφόρου παραδείγματος θα ήταν τα δυνατά αφροδισιακά, ειδικά αν τα χημικά προκαλούσαν ομοφυλοφιλική συμπεριφορά".
Τα έγγραφα που πήρε στα χέρια του ο Edward Hammond έδειχναν ότι η Πολεμική Αεροπορία ζήτησε 7.5 εκατομμύρια δολλάρια για την ανάπτυξη ενός τέτοιου όπλου.
Όπως δήλωσε, η Πολεμική Αεροπορία κατέθεσε μια πρόταση για την κατασκευή ενός χημικού που θα έκανε τους εχθρικούς στρατιώτες γκέι, ώστε να ήταν ο ένας τόσο ακατανίκητα ελκυστικός στον άλλον, που θα παρέλυαν ολόκληρες στρατιωτικές μονάδες.
Το Πεντάγωνο αποκάλυψε ότι η πρόταση έγινε το 1994.
Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας δήλωσε ότι είναι δεσμευμένοι στη δημιουργία μη θανατηφόρων όπλων που θα ήταν ασφαλή για τους άντρες και τις γυναίκες που υπηρετούν στον Αμερικάνικο Στρατό. Αλλά ότι η συγκεκριμένη πρόταση γρήγορα απορρίφθηκε.
Παρόλα αυτά ο Hammond βρήκε έγγραφα που υποστήριζαν ότι η κυβέρνηση έδωσε πολύ περισσότερη σκέψη στην πρόταση αυτή από ότι το Υπουργείο υποστήριξε.
Όπως είπε, δεν θα είχε πέσει ποτέ στην αντίληψή του αν είχε απορρίφθεί άμεσα κι ότι το Πεντάγωνο έχει προσπαθήσει επανειλλημένα να επαναφέρει την πρόταση και την έχει επίσης καταθέσει στην ανώτατη επιστημονική επιτροπή της χώρας στην προσπάθεια αυτή.
Το Πεντάγωνο το αρνείται και λέει ότι δεν υπάρχει πλέον καμιά τέτοια ιδέα.
Ο Geoff Kors της Επιτροπής Ισότητας της California είπε ότι βρίσκει την πρόταση προσβλητική και σχεδόν αστεία την ίδια στιγμή. Είπε συγκεκριμένα ότι "Ιστορικά υπήρξαν πάρα πολλοί γκέι άντρες και γυναίκες που υπηρέτησαν στον Αμερικάνικο Στρατό κι ότι είναι προσβλητικό να θεωρείται ότι το να γίνουν οι στρατιώτες γκέι θα μείωνε την απόδοσή τους με οποιοδήποτε τρόπο. Κι είναι παράλογο επειδή υπάρχουν επιστημονικές αποδείξεις ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός δεν μπορεί να αλλάξει."
(Πηγή: http://cbs5.com/topstories/local_story_159222541.html)
[Βασικά θα το θεωρήσω αστείο, και θα ξεπεράσω το προσβλητικό...Ή μάλλον σουρρεαλιστικό. Ναι ναι, αυτή είναι η σωστή λέξη.]
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 00:48 8 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Διάβασα κάτι όμορφο...#1
Sunday, June 03, 2007
Αποσπάσματα από συνέντευξη του Περικλή Κοροβέση στον Θοδωρή Αντωνόπουλο για το περιοδικό Heteron 1/2...
(O Περικλής Κοροβέσης είναι συγγραφέας, δημοσιογράφος και πολιτικό πρόσωπο. Το διασημότερο βιβλίο του οι "Ανθρωποφύλακες" το 1969, καταγραφή των εμπειριών βασανισμού που υπέστη κατά την διάρκεια της Χούντας, αριστερός όντας...)
"Έρωτας και εσωτερική επανάσταση είναι ένα βήμα προς την αλήθεια."
"Η ίδια η κατάσταση του έρωτα ενέχει κάτι το θρησκευτικό. Κάτι από την έκσταση, την ποίηση, την υπέρβαση."
"Ο έρωτας και η επιβίωση είναι συστατικά στοιχεία της ανθρώπινης φύσης. Και είναι πολύ δυνατά ώστε να εκφυλιστούν. Ακόμα και αν η κοινωνία τα διώκει ή τα υποτάσσει, αυτά θα βρουν τρόπο να εκδηλωθούν. Πιστέυω ακράδαντα πως ο άνθρωπος που είναι ερωτικά ελεύθερος είναι επίσης πολιτικά, κοινωνικά αλλά και στη δημιουργία του ελεύθερος. Γι' αυτό βλέπουμε συχνά καλλιτέχνες να έχουν μια μποέμικη, μια ιδιαίτερη ερωτική ζωή, διαφορετική από εκείνη του φαντάρου, του εργάτη ή του εισπράκτορα. Η δύναμη λοιπόν του έρωτα σκιρτά μέσα μας και εκδηλώνεται με την πρώτη ευκαιρία. Η γυναίκα π.χ. που χαρακτηρίζουμε άπιστη, ουσιαστικά επαναστατεί ενάντια στη μιζέρια που πιθανόν βιώνει."
"Οι οποίοι (οι γκέι και οι λεσβίες) στην τελική δεν ζητούν παρά να ακολουθήσουν την ανθρώπινη φύση τους - γιατί περί αυτού πρόκειται και όχι περι ανωμαλίας, εννοείται. Τα κινήματα σεξουαλικής απελευθέρωσης στόχευαν στην αυτοπραγμάτωση και όχι στην διεκδίκιση μιας 'ταυτότητας', όπως λανθασμένα πιστεύεται."
"Κοιτάξτε...Ο άνθρωπος δεν έχει μόνο καθήκοντα και υποχρεώσεις. Το να βρει κάποιος τι τον ευχαριστεί είναι μια υπεύθυνη και σοβαρή πράξη που προϋποθέτει μια προσωπική επανάσταση. Οι μικροαπολαύσεις της ζωής - το ποτό, το τσιγάρο και όποιες άλλες ουσίες ή συνήθειες - είναι απολύτως αποδεκτές εφόσον ευεργετούν το χρήστη, χρειάζεται όμως να γνωρίζει και τα όριά του. Η λογική των απαγορεύσεων οδηγεί στο φασισμό. Το ίδιο και ο υγιεινισμός, που δεν είναι παρά μια σύγχρονη μορφή ευγονισμού."
*
Ο έρωτας ως πράξη επαναστατική, ως μετουσίωση, ως υπέρβαση, ως δημιουργία. Η απόλαυση ως πράξη επαναταστική. Η καθημερινότητά μας ως πράξη πολιτική. Ειδικά όντας διαφορετικές/οι μας αφορά περισσότερο το να καταλάβουμε τις προεκτάσεις που έχει ο έρωτάς μας, τη δύναμή του, την αξία του. Να τα θυμόμαστε όλα αυτά, κάθε φορά που θα κρυβόμαστε και δεν θα δίνουμε την ευκαιρία στον εαυτό μας να κάνει την απαραίτητη υπέρβαση για να εξελιχθεί.
Άνθρωποι ερωτικά, πολιτικά, κοινωνικά και δημιουργικά ελεύθεροι...Άσχετα με την σεξουαλικότητά μας αλλά σε άμεση συνάρτηση με αυτή. Κάτι τέτοιο αντιπροσωπεύει και το queer theory, την πολιτικοποίηση του έρωτα, της διαφορετικότητας, μέσα από την δημιουργία, την έκφραση σε κάθε επίπεδο.
Κι αυτός μάλλον είναι ο πραγματικός προορισμός αυτού του μπλογκ...Η αυτοπραγμάτωση, κι όχι οι ταυτότητες αποκλεισμού...
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 20:41 3 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Αποτελέσματα του Poll (& Μάθημα Ιστορίας #1)
Saturday, June 02, 2007
(Θέλω να ξέρετε ότι δεν έχω εγκαταλείψει το μπλογκ κι ας έχω λείψει τον τελευταίο καιρό...Εξετάσεις, προσωπικά και τεχνικά θέματα με κράτησαν μακριά σας, αλλά επιστρέφω)
76 από εσάς ψηφίσατε για το Poll σχετικά με το αν θα πάτε στο Athens Gay Pride 2007 στις 23 Ιουνίου...
- 23 από εσάς (30%) είπατε ΝΑΙ
- 17 από εσάς (22%) είπατε ότι θα θέλατε αλλά φοβάστε τις κάμερες
- 6 από εσάς (8%) είπατε ότι δεν έχετε αποφασίσει
- 14 από εσάς (18%) είπατε ότι δεν καταλαβαίνετε το νόημα του Pride
- 9 από εσάς (12%) είπατε ότι θα βρίσκεστε εκτός Αθηνών
- 7 από εσάς (9%) είπατε ΟΧΙ
Όλα ξεκίνησαν από το Stonewall Inn, ένα gay bar στη Νέα Υόρκη του '60. Εκεί σύχναζαν πολλοί μαύροι, Λατινο-αμερικάνοι, τραβεστί και τρανσέξουαλ. Τα ξημερώματα του Σαββάτου στις 28 Ιουνίου 1969, λίγο μετά τη 01.20 πμ, 8 αστυνομικοί εισέβαλαν στο bar με σκοπό την σύλληψη όσων δεν είχαν ταυτότητες, των τραβεστί και των εργαζομένων (αυτή ήταν η επίσημη εκδοχή καθώς και ότι το bar δεν είχε άδεια πώλησης αλκόολ).
Αυτό που δεν περίμεναν οι αστυνομικοί ήταν την αντίδραση των θαμώνων. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για το πώς τελικά άρχισαν οι φασαρίες. Μια από αυτές είναι ότι μια τρανς γυναίκα αντεπιτέθηκε σε έναν αστυνομικό που την χτύπησε, μια άλλη ότι μια λεσβία άρχισε να παλεύει με έναν αστυνομικό που προσπάθησε να την συλλάβει κι έτσι ο κόσμος άρχισε να αντιδρά. Όπως και να έχει, οι αστυνομικοί οχυρώθηκαν μέσα στο bar και οι θαμώνες προσπαθούσαν να τους βγάλουν έξω με την βία. Τα βασικά θύματα ήταν οι τρανς, οι θηλυπρεπείς αδερφές και οι butch λεσβίες (όπως πάντα, ακόμα και σήμερα, ακόμα και μέσα στην ίδια την κοινότητα).
Μέχρι τις 04.00 πμ είχαν μαζευτεί 400 αστυνομικοί και πάλευαν με 2000 άτομα που φώναζαν "Gay Δύναμη". Μετά από πολλές συλλήψεις και τραυματισμούς, τα πράγματα προσωρινά ηρέμησαν αλλά το επόμενο βράδυ οι φασαρίες συνεχίστηκαν με 1000 άτομα αυτή τη φορά. Οι αναταραχές κράτησαν πέντε ολόκληρες μέρες και πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν ότι αυτό το συμβάν ήταν το ξεκίνημα της πρώτης οργανωμένης αντίδρασης εκ μέρους των ΛΟΑΤ, που ήδη δύο δεκατίες προσπαθούσαν να οργανωθούν, της δημιουργίας του Gay Liberation Front (Μέτωπο Απελευθέρωσης των Gay) και η αφορμή του πρώτου Gay Pride που έγινε τον επόμενο χρόνο για τον εορτασμό του Stonewall. Μάζεψε γύρω στα 7000 άτομα που φώναζαν "Out of the closets, and into the streets" (Έξω από τις ντουλάπες και μέσα στους δρόμους).
Από το 1970 προφανώς έχουν αλλάξει πολλά, κι οι ΛΟΑΤ είναι σίγουρα πιο ορατές/οι και έχουν πολύ περισσότερα δικαιώματα διασφαλίσει. Πλέον υπάρχει η διαμάχη αυτών που θεωρούν ότι το Pride πρέπει να είναι μια πολιτική διαμαρτυρία κι αυτών που υποστηρίζουν ότι πρέπει να είναι μια ευκαιρία γιορτής της διαφορετικότητας. Προσωπικά θεωρώ ότι το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Ειδικά μιλώντας για την Ελλάδα, θεωρώ ότι είναι αναγκαίο να έχει αυτή τη διπλή υπόσταση, μιας και δεν έχουμε φτάσει ακόμα στο ίδιο σημείο με άλλες χώρες στο κομμάτι της ορατότητας, της αποδοχής και των δικαιωμάτων. Δεν είναι ούτε ο Δήμος, ούτε η Αστυνομία βασικοί υποστηρικτές μας, όπως πχ στο Λονδίνο.
Κάποιοι στόχοι που ακόμα αφορούν άμεσα το Pride είναι:
- Η ανάπτυξη του αισθήματος περηφάνιας για όλες/ους τις/ους ΛΟΑΤ.
- Η ανάπτυξη της αίσθησης της κοινότητας.
- Η ανάπτυξη της συνείδησης και της αποδοχής της διαφορετικότητάς μας.
- Η ορατότητά μας και η ανάπτυξη της συνείδησης της διαφορετικότητας στον υπόλοιπο κόσμο.
Και μην ξεχνάτε το Spices, μην ξεχνάτε την εισβολή των αστυνομικών, τις κατηγορίες που απαγγέλθηκαν, τον άνθρωπο που αυτοκτόνησε στο κρατητήριο...Μια μικρογραφία ενός Stonewall που δεν πήρε ποτέ τις διαστάσεις που έπρεπε.
Όταν έφτασα στην πλατεία πριν 3 χρόνια, το μεσημεράκι, ένιωθα μουδιασμένη, αμήχανη, ο κόσμος ήταν λίγος, ο ενθουσιασμός συγκρατημένος...Ξεκινήσαμε να περπατάμε κάποια στιγμή, περίπου 500 άνθρωποι, σχεδόν σιωπηλοί...Αλλά γενναίοι. Έτσι νιώθαμε νομίζω. Και μια συγκίνηση απερίγραπτη, μια περηφάνια, μια ενότητα...Ήταν πανέμορφα. Είδα κι έναν συνάδελφο να περπατάει μαζί με την κόρη του και μου έκανε τόσο ευχάριστη εντύπωση. Είδα κόσμο που δεν βλέπω ποτέ στα μαγαζιά. Είδα τους αστυνομικούς να χαμογελάνε, κι όχι πάντα ειρωνικά.
Σε 3 εβδομάδες λοιπόν ας είμαστε εκεί, άσχετα με την σεξουαλικότητά μας.
(Υ.Γ. Μια μικρή σημείωση που έχει ενδιαφέρον για τα χρώματα της σημαίας...)
ORANGE = Healing
GREEN = Nature
VIOLET = Spirit
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 20:52 13 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...
Τι είναι αυτό; history lesson, polls
