Για κάθε κορίτσι...και για κάθε αγόρι...
Friday, June 22, 2007
Για κάθε αγόρι και για κάθε κορίτσι που έχουν νιώσει ότι το φύλο τους (οι προσδοκίες των άλλων από το φύλο τους έστω) τους έχει περιορίσει και τους έχει αναγκάσει είτε να φερθούν με τρόπο που δεν επιθυμούσαν είτε να υποστούν την αφισβήτηση από τους άλλους.
Για κάθε κορίτσι και για κάθε αγόρι που θέλει να είναι και κορίτσι και αγόρι, που νιώθει ότι τα δύο κουτάκια δεν αρκούν για να προσδιορίσει το πώς νιώθει...
Για κάθε κορίτσι και για κάθε αγόρι που κάνει καθημερινά την υπέρβασή του και αγνοεί τις κοινωνικές επιταγές και προσπαθεί να γίνει αυτό που είναι...
Ο σεξισμός είναι υπαρκτός, τα στερεότυπα εξακολουθούν να ορίζουν τις ζωές μας, τις εκφράσεις του φύλου μας και της σεξουαλικότητάς μας...
Το να είσαι queer έχει να κάνει με το να σου δίνεται ο χώρος να είσαι αυτό που είσαι, χωρίς την ανάγκη να προσδιορίσεις την μη ετεροκανονική σου σεξουαλικότητα - όποια κι αν είναι αυτή - χωρίς την ανάγκη να κουβαλάς όσα θεωρείται ότι πρέπει ως γυναίκα/άντρας να κουβαλάς...
Είναι η ταυτότητα της μη-ταυτότητας.
[Πήγα να δω την ανιψιά μου απόψε...Θα γίνει ενός το Σάββατο (μαζί με το Pride). Το δωμάτιό της είναι όλο ροζ, με πριγκίπισσες και λουλούδια...Κι άμα μεγαλώνοντας σιχαίνεται το ροζ και τις πριγκίπισσες τι θα γίνει; Θα της δώσουν τον χώρο να φορέσει γαλάζιο;]
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 02:58
σκηνικό: αποκριάτικο πάρτι δημοτικού σχολείου. οι δασκάλες μένουν κόκαλο βλέποντας ένα κοριτσάκι να έχει ντυθεί σούπερμαν και ένα αγοράκι να έχει ντυθεί τσιγγάνα. παίρνουν τις μαμάδες παράμερα και ακολουθεί ο εξής διάλογος:
-αυτό που κάνατε δεν είναι σωστό. δε δίνει το σωστό παράδειγμα
-συγνώμη, τι λάθος βρίσκετε; είναι απόκριες και τα παιδιά ντύθηκαν ο,τι διάλεξαν
-κυρία τάδε, να αφήνετε το χιούμορ σας εκτός σχολείου
-ποιο χιούμορ κυρία μου, καταλαβαίνετε οτι τα παιδιά είναι μόνο 10 ΧΡΟΝΩΝ??!! αφήστε τα σας παρακαλώ να κάνουν ο,τι θέλουν!
κι όμως, στην αθάνατη ελληνική επαρχία υπάρχουν και τέτοιες μανάδες!
πολύ μου άρεσε το σημερινό σου ποστάκι, ξύπνησε όμορφες μνήμες σαν κι αυτή!
Ίσως αν βλέπαμε το ροζ ως χρώμα και όχι ως σύμβολο να ήταν τα πράγματα λίγο πιο απλά.
Αυτά τα στερεότυπα έχουν και flip-side, όπως κάποιος μπορεί να καταπιέζεται για να δράσει κάπως, με το ίδιο επιχείρημα κάποιος άλλος μπορεί να καταπιέζεται για να μη δράσει κάπως. Τι εννοώ; αν είμαι κοριτσάκι πρέπει να φοράω ροζ για να με κάνουν παρέα τα άλλα κοριτσάκια στο σχολείο, αν δε φοράω ροζ τους ξενίζω και δε με κάνουν παρέα. Αν είμαι λεσβία και φοράω ροζ δε με αναγνωρίζουν ως τέτοια και πάλι τα κοριτσάκια δε με κάνουν παρέα.
@razz…
Το υπέρ-κουλο είναι ότι οι παιδ-αγωγοί (καλό ε?) κάνουν κήρυγμα στους γονείς και με αφορμή μάλιστα ένα τέτοιο σκηνικό.
Anyway, αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι η έκπληξη τους. Δηλαδή, υπάρχει πολύς κόσμος που δε ντύθηκε ή δε θέλησε να ντυθεί έστω και μια φορά σε απόκριες κάτι που θα ήταν περισσότερο αναμενόμενο από άλλο φύλο?
very good post dear! Nomizo pola xronia exthanomun to roz mono ke mono epidi ine girly! ick! pantos sti pempti dimotiku ego ixa ntithi naftis, me mustaki apola, it was quite funny giati ola ta pedia nomizan oti imun agoraki! haha!
poli kalo! kai giati ochi roz?
geonurse
ωραίο post!
et αυτό που λες είναι πολύ σημαντικό! Σήμερα πήγα στα jumbo που έχουν και ρούχα για παιδιά για να δω στα κοριτσίστικα μόνο ροζ και κόκκινο ενώ στα αγορίστικα γαλάζιο και πράσινο. Άντε να ξεκολλήσεις εσύ το μικρό σου όταν όλες οι φίλες του θεωρούν αποδεκτό μόνο το ροζουλί. Το καημένο το δικό μας σε κάποια φάση έπαθε κρίση "Δεν θέλω άλλα ροζ, μου αρέσει μόνο το γαλάζιο φόρεμά μου". Μετά την Α'δημοτικού βέβαια "έπεσε" πάλι.
Από τους παιδαγωγούς δεν περιμένω και πολλά πράγματα. Όταν μάλιστα το νέο "αίμα" αποτελείται από άτομα που επέλεξαν το συγκεκριμένο επάγγελμα αποκλειστικά για βιοποριστικούς λόγους αδιαφορώντας για την ευθύνη.
"Είναι η ταυτότητα της μη-ταυτότητας." Από τα σημαντικότερα πράγματα που έχουν ειπωθεί και χαίρομαι όσες φορές και να το δω γραμμένο. Όντως, από τα καλύτερα ποστ σου το σημειρνό (σου κάνει καλό η επιστροφή χεχε).
Να τη χαίρεστε όλοι σας τη μικρή και, από όση πείρα διαθέτω, μπορώ να πω μόνο ένα πράγμα: Ροζ, μπλε, μαύρο ή πορτοκαλί -αφήστε τα παιδιά να διαλέξουν ελεύθερα. Αυτά ξέρουν καλύτερα. Ο δικός μας ρόλος περιορίζεται απλώς στο να εξασφαλίσουμε το "ελεύθερα".
RaZzMaTaZz & Queerdom αυτές τις μέρες έχει τύχει και μου έχουν θυμίσει πολλά πράγματα που είχα ξεχάσει.
Δημοτικό στο αποκριάτικο πάρτι πήγα με στολή καουμπόι, δανεική από ένα ξάδερφο γιατί λεφτά γιοκ για κάτι καινούριο, και χόρεψα με το πιο όμορφο κορίτσι του τρίτου τμήματος. Οι γονείς μου με υπερασπίστηκαν στον πανηλίθιο δάσκαλο μου όταν αργότερα τους κάλεσε για εξηγήσεις αλλά την επόμενη χρονιά με έντυσαν πριγκίπισσα του χιονιού και αρνήθηκα να πάω.
et go home & rachel παιδιά και έφηβοι πόσοι και πόσες από εμάς φτάσαμε να πούμε μακάρι να μην είχα γεννηθεί κορίτσι/αγόρι? Δεν είναι το φύλο μας το πρόβλημα αλλά το τι αντιπροσωπεύει για εμάς. Είναι η μεγάλη επιθυμία των γονιών μας να μας δούνε ντυμένες κοριτσάκια και όχι σαν λιμενεργάτες που μας απωθεί νομίζω. Το ροζ μου πήρε πάρα μα πάρα πολλά χρόνια να μπορέσω να το δω ως χρώμα. Τα φορέματα ως ρούχο. Και ακόμα δεν μπορώ να φορέσω ροζ και φορέματα βέβαια. Ακόμα θυμάμαι σκηνές αλλοφροσύνης στο νηπιαγωγείο με τη μητέρα μου να με ντύνει με φορεματάκια, εγώ να αρνούμαι να περάσω την πόρτα έστω και της αυλής και τελικά ή να μου αλλάζει ρούχα ή να με παίρνει στη δουλειά της.
Tomboy & TMB στο Jumbo τι άλλο περιμένατε να βρείτε? Οι διάδρομοι με τα κοριτσίστικα ρούχα είναι κλώνοι τις γκαρνταρόμπας της Barbie. Προσωπική πρόταση τα Zara Kids που επίσης έχουν για όλες τις ηλικίες, είναι επίσης φτηνά αλλά όχι φτηνιάρικα σε ποιότητα και έχουν και ποικιλία στα χρώματα (κάναμε και λίγη γκρίζα σήμερα έτσι για το καλό).
πολυ καλο το κειμενο σου... μου επιτρεπεις να το αναδημοσιευσω στο δικο μου blog;