Αποτελέσματα του Poll (& Μάθημα Ιστορίας #1)

(Θέλω να ξέρετε ότι δεν έχω εγκαταλείψει το μπλογκ κι ας έχω λείψει τον τελευταίο καιρό...Εξετάσεις, προσωπικά και τεχνικά θέματα με κράτησαν μακριά σας, αλλά επιστρέφω)

76 από εσάς ψηφίσατε για το Poll σχετικά με το αν θα πάτε στο Athens Gay Pride 2007 στις 23 Ιουνίου...

  • 23 από εσάς (30%) είπατε ΝΑΙ
  • 17 από εσάς (22%) είπατε ότι θα θέλατε αλλά φοβάστε τις κάμερες
  • 6 από εσάς (8%) είπατε ότι δεν έχετε αποφασίσει
  • 14 από εσάς (18%) είπατε ότι δεν καταλαβαίνετε το νόημα του Pride
  • 9 από εσάς (12%) είπατε ότι θα βρίσκεστε εκτός Αθηνών
  • 7 από εσάς (9%) είπατε ΟΧΙ
Ευχάριστα είναι τα αποτελέσματα σε γενικές γραμμές, αν και θα προτιμούσα να υπήρχε λιγότερος φόβος για τις κάμερες (Ο κόσμος θα είναι αρκετός, οι κάμερες όχι πάνω σας - δηλαδή μπορείτε να χαθείτε στο πλήθος - και μπορείτε πάντα να βαφτείτε/ντυθείτε κλπ)...Και μεγαλύτερη συνείδηση της σημασίας του Pride. Και με αφορμή αυτό θα κάνω μια μικρή ιστορική αναδρομή προς υπενθύμιση όσων τα ξέρουν, προς ενημέρωση όσων δεν γνωρίζουν...

Όλα ξεκίνησαν από το Stonewall Inn, ένα gay bar στη Νέα Υόρκη του '60. Εκεί σύχναζαν πολλοί μαύροι, Λατινο-αμερικάνοι, τραβεστί και τρανσέξουαλ. Τα ξημερώματα του Σαββάτου στις 28 Ιουνίου 1969, λίγο μετά τη 01.20 πμ, 8 αστυνομικοί εισέβαλαν στο bar με σκοπό την σύλληψη όσων δεν είχαν ταυτότητες, των τραβεστί και των εργαζομένων (αυτή ήταν η επίσημη εκδοχή καθώς και ότι το bar δεν είχε άδεια πώλησης αλκόολ).

Αυτό που δεν περίμεναν οι αστυνομικοί ήταν την αντίδραση των θαμώνων. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για το πώς τελικά άρχισαν οι φασαρίες. Μια από αυτές είναι ότι μια τρανς γυναίκα αντεπιτέθηκε σε έναν αστυνομικό που την χτύπησε, μια άλλη ότι μια λεσβία άρχισε να παλεύει με έναν αστυνομικό που προσπάθησε να την συλλάβει κι έτσι ο κόσμος άρχισε να αντιδρά. Όπως και να έχει, οι αστυνομικοί οχυρώθηκαν μέσα στο bar και οι θαμώνες προσπαθούσαν να τους βγάλουν έξω με την βία. Τα βασικά θύματα ήταν οι τρανς, οι θηλυπρεπείς αδερφές και οι butch λεσβίες (όπως πάντα, ακόμα και σήμερα, ακόμα και μέσα στην ίδια την κοινότητα).

Μέχρι τις 04.00 πμ είχαν μαζευτεί 400 αστυνομικοί και πάλευαν με 2000 άτομα που φώναζαν "Gay Δύναμη". Μετά από πολλές συλλήψεις και τραυματισμούς, τα πράγματα προσωρινά ηρέμησαν αλλά το επόμενο βράδυ οι φασαρίες συνεχίστηκαν με 1000 άτομα αυτή τη φορά. Οι αναταραχές κράτησαν πέντε ολόκληρες μέρες και πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν ότι αυτό το συμβάν ήταν το ξεκίνημα της πρώτης οργανωμένης αντίδρασης εκ μέρους των ΛΟΑΤ, που ήδη δύο δεκατίες προσπαθούσαν να οργανωθούν, της δημιουργίας του Gay Liberation Front (Μέτωπο Απελευθέρωσης των Gay) και η αφορμή του πρώτου Gay Pride που έγινε τον επόμενο χρόνο για τον εορτασμό του Stonewall. Μάζεψε γύρω στα 7000 άτομα που φώναζαν "Out of the closets, and into the streets" (Έξω από τις ντουλάπες και μέσα στους δρόμους).

Από το 1970 προφανώς έχουν αλλάξει πολλά, κι οι ΛΟΑΤ είναι σίγουρα πιο ορατές/οι και έχουν πολύ περισσότερα δικαιώματα διασφαλίσει. Πλέον υπάρχει η διαμάχη αυτών που θεωρούν ότι το Pride πρέπει να είναι μια πολιτική διαμαρτυρία κι αυτών που υποστηρίζουν ότι πρέπει να είναι μια ευκαιρία γιορτής της διαφορετικότητας. Προσωπικά θεωρώ ότι το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Ειδικά μιλώντας για την Ελλάδα, θεωρώ ότι είναι αναγκαίο να έχει αυτή τη διπλή υπόσταση, μιας και δεν έχουμε φτάσει ακόμα στο ίδιο σημείο με άλλες χώρες στο κομμάτι της ορατότητας, της αποδοχής και των δικαιωμάτων. Δεν είναι ούτε ο Δήμος, ούτε η Αστυνομία βασικοί υποστηρικτές μας, όπως πχ στο Λονδίνο.

Κάποιοι στόχοι που ακόμα αφορούν άμεσα το Pride είναι:
  • Η ανάπτυξη του αισθήματος περηφάνιας για όλες/ους τις/ους ΛΟΑΤ.
  • Η ανάπτυξη της αίσθησης της κοινότητας.
  • Η ανάπτυξη της συνείδησης και της αποδοχής της διαφορετικότητάς μας.
  • Η ορατότητά μας και η ανάπτυξη της συνείδησης της διαφορετικότητας στον υπόλοιπο κόσμο.
Και δεν θέλω να ακούσω ότι δεν υπάρχει λόγος για αυτά...Όσο φοβόμαστε τις κάμερες κι όσο δεν αναγνωρίζουμε ποιο το νόημα του Pride τόσο μεγαλύτερη είναι η ανάγκη για το Pride. Όσο φοβόμαστε τον ίδιο μας τον εαυτό, όσο φοβόμαστε να μιλήσουμε ανοιχτά στους κοντινούς μας ανθρώπους, όσο δεν περπατάμε χέρι χέρι, όσο κινδυνεύουμε από ψυχολογική και συναισθηματική βία, όσο οι ΛΟΑΤ έφηβες/οι περνάνε μια δυσανάλογα δύσκολη εφηβεία, όσο η Κυβέρνηση δεν μας αναγνωρίζει αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα....Κι υπάρχουν τόσα ακόμα...

Και μην ξεχνάτε το Spices, μην ξεχνάτε την εισβολή των αστυνομικών, τις κατηγορίες που απαγγέλθηκαν, τον άνθρωπο που αυτοκτόνησε στο κρατητήριο...Μια μικρογραφία ενός Stonewall που δεν πήρε ποτέ τις διαστάσεις που έπρεπε.

Όταν έφτασα στην πλατεία πριν 3 χρόνια, το μεσημεράκι, ένιωθα μουδιασμένη, αμήχανη, ο κόσμος ήταν λίγος, ο ενθουσιασμός συγκρατημένος...Ξεκινήσαμε να περπατάμε κάποια στιγμή, περίπου 500 άνθρωποι, σχεδόν σιωπηλοί...Αλλά γενναίοι. Έτσι νιώθαμε νομίζω. Και μια συγκίνηση απερίγραπτη, μια περηφάνια, μια ενότητα...Ήταν πανέμορφα. Είδα κι έναν συνάδελφο να περπατάει μαζί με την κόρη του και μου έκανε τόσο ευχάριστη εντύπωση. Είδα κόσμο που δεν βλέπω ποτέ στα μαγαζιά. Είδα τους αστυνομικούς να χαμογελάνε, κι όχι πάντα ειρωνικά.

Σε 3 εβδομάδες λοιπόν ας είμαστε εκεί, άσχετα με την σεξουαλικότητά μας.

(Υ.Γ. Μια μικρή σημείωση που έχει ενδιαφέρον για τα χρώματα της σημαίας...)
RED = Life
ORANGE = Healing
YELLOW = Sun
GREEN = Nature
ROYAL BLUE = Harmony
VIOLET = Spirit

σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 20:52  

13 από εσάς αποδεχθήκατε την πρό(σ)κληση λέγοντας...:

Anonymous said... 3 June 2007 at 00:05  

Θὰ εἴμαστε. Γιατὶ ὅταν εἴμαστε πολλοὶ/ὲς μαζί, εἴμαστε λιγότερο μόνοι/ες. Γιατὶ μέσα ἀπὸ τὴ συλλογικότητα ἀποκτᾶμε δύναμη· γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε ὄχι μόνο τὰ συλλογικά μας προβλήματα, ἀλλὰ καὶ τὰ προσωπικά.

theshysmurf said... 3 June 2007 at 04:17  

Συγνώμη που παρεμβαίνω για κάτι άσχετο αλλά είναι απαράδεκτο αυτό διαβάστε:

http://www.skai.gr/master_story.php?id=49991

«Μετά από καταγγελία επισκέπτη στη διεθνή εικαστική διοργάνωση ART Αθήνα, κατασχέθηκε από την αστυνομία έργο - βίντεο εγκατάσταση, που προσέβαλε σύμφωνα με τη γνώμη του επισκέπτη, την ελληνική σημαία.

Επίσης, συνελήφθη ο γενικός διευθυντής της έκθεσης Μιχάλης Αργυρού.

Συγκεκριμένα, στη βιντεο-εγκατάσταση της Εύας Στεφανή παρουσιαζόταν άνδρας αυνανιζόμενος με φόντο τη γαλανόλευκη.

Το έργο, το οποίο εκτίθετο σε απομακρυσμένο σημείο της έκθεσης και στο γκαράζ του κτιρίου της HELEXPO εντάσσονταν στη θεματική "Η σύγχρονη ελληνική σκηνή" σε επιμέλεια της Νάντιας Αργυροπούλου.

Μιλώντας στον ΣΚΑΪ ο καλλιτεχνικός διευθυντής της ΑRT Αθήνα Χρήστος Σαββίδης, δήλωσε ότι αυτό που έγινε είναι προσβλητικό για το χώρο της τέχνης και θυμίζει άλλες εποχές.»


[Ιδέα: Συνεννοηθείτε με την καλλιτέχνιδα και βάλτε το έργο τέχνης στο pride]
Ραντεβού στο pride!

relative_stranger said... 3 June 2007 at 04:23  

Εγώ που δεν έχω κανένα γνωστό η φίλο gay, πως θα πάω μόνος;

les_boi said... 3 June 2007 at 12:34  

θα γνωρίσεις εμάς βρε...
πράγματι απαράδεκτο το περιστατικό με τη helexpo , γυρίζουμε πίσω αδερφές μου ... σχετικά με το pride τα είπες όλα , σημαντικο να αναφέρεται το stonewall , απο κει και πέρα μένει να δολύμε τι θα γίνει ..;-)

Queerdom said... 3 June 2007 at 13:45  

@gordon: Ναιιιι! :)

@Smurf: Απαράδεκτο για πολλούς λόγους το συμβάν αλλά άσχετο με το Pride σε κάθε περίπτωση..

@les_boi: Κ φαντάζομαι ξέρεις πόσος κόσμος στην Ελλάδα δεν το έχει ακουστά..Η ιστορική ασυνέχεια θα μας φάει.

@relative_stranger: Τον άκουσες, έλα να γνωρίσεις εμάς..Δεν χρειάζεται να ξέρεις κανέναν..:)

Anonymous said... 3 June 2007 at 21:10  

δεν συμφωνώ με αυτούς που λειτουργούν απόλυτα με πολιτικές ταυτότητας.Δεν συμφωνώ με όσους στρέητ βλέπουν γύρω τους μόνο άντρες και γυναίκες ούτε με τους γκέη που χωρίζουν τον κόσμο σε στρέητ και γκέη ούτε με τις λεσβίες που δεν ανέχονται μια pain slut λεσβία να πίνει το ποτό της στον μικρόκοσμο του gay bar της πόλης τους και αν συνεχίσω θα πάει μεγάλη βόλτα αυτή η βαλίτσα.Αυτό που θέλω να πω είναι οτι δεν συμφωνώ με το pride στο επίπεδο που αυτό αποτελεί μια εκδήλωση διεκδίκησης μειονοτικών δικαιωμάτων.Έτσι,σκεφτομαι να πάω για να του δώσω λίγο χρώμα απο αυτό που θα ήθελα πραγματικά να είναι,μια μεγάλη γιορτή της δυνατότητας του να είσαι "αλλιώς" έξω απο κλισέ διχοτομίες.

Queerdom said... 3 June 2007 at 21:14  

Εμένα πάλι μου έχεις κινήσει το ενδιαφέρον..Μια pain slut λεσβία στην Αθήνα; Πού; Πού; Συμφωνώ σε όσα είπες..

Anonymous said... 3 June 2007 at 21:17  

Ρίξε μια ματιά στο μήνυμα που έχω αφήσει στο poll σου για το bdsm.Αν θες μπορώ να σου στείλω αυτό που ετοιμάζω για το workshop

Queerdom said... 3 June 2007 at 21:23  

Με εκείνο το ποστ σου μου είχε κινηθεί βασικά η περιέργεια και δεν είχα απαντήσει ποτέ..Τώρα το ξαναδιάβασα..:) Και χαμογελάω :)
Μου φαίνεται ευχάριστα απίθανο και το θέμα σου και η συνάντηση για queer politics..Κοίτα το τελευταίο μου ποστ.

Και στείλε μου ένα email, θέλω να μάθω περισσότερα..Παρακαλώ.

queerdom@gmail.com

Anonymous said... 3 June 2007 at 21:30  

Θα το φροντίσω :)

The Motorcycle boy said... 4 June 2007 at 12:29  

Εμείς πάντως θα περάσουμε από το pride για να χαιρετήσουμε φίλους. Και πολύ θα το χαρούμε που θα τους δούμε εκεί.

divine mitsakos said... 4 June 2007 at 16:27  

θα συναντηθούμε όλοι εκεί :))

The Motorcycle boy said... 4 June 2007 at 22:53  

Όπως ακριβώς το είπα! Και χαίρομαι που εσείς με κάνετε να περιμένω να σας δω μαζεμένους εκείνη τη μέρα.

Post a Comment