Queer Icon #2: Αntony Hegarty
Wednesday, April 30, 2008
Αν το μπλογκ μου μιλούσε, θα μου κρατούσε μούτρα επειδή το φτύνω, θα προσπαθούσα να του δικαιολογηθώ, θα είχα δίκιο, θα είχε κι εκείνο.
Δε θα εξηγήσω τους λόγους της απουσίας, είναι πολλοί και δε θα εξηγήσω και πολλά ακόμα έτσι κι αλλιώς γιατί η αυτολογοκρισία, σαν αυτούσιο μέρος της ζωής μου, δε θα μπορούσε να μην είναι και του μπλογκ μου. Κι επειδή διαβάζουν άνθρωποι που είναι περίεργοι και ψαχουλεύουν...τα πράγματα θα παραμείνουν κάπως συγκαλυμμένα για τώρα.
Αν θυμάστε, την αρχή με το θέμα των Ιcons την είχα κάνει καιρό πριν με τη Beth Ditto.
Κλείνω την παρένθεση λοιπόν και σας παρουσιάζω τον πολυαγαπημένο μου Antony.
Γεννήθηκε στο Σάσεξ της Μ.Βρετανίας το 1971, το 1977 μετακόμισε με την οικογένειά του στο Άμστερνταμ και το 1981 βρέθηκε στην Καλιφόρνια. Μεγάλωσε ακούγοντας Marc Almond, Alison Moyet και Βoy George, the original queer emos.
Το 1990 μετακόμισε στο Μανχάταν και ασχολήθηκε με το πειραματικό θέατρο και τα performances.
Και κάπου εκεί ανακαλύφθηκε από ένα demo από τους Current 93 που θέλησαν να κάνουν την παραγωγή του πρώτου του άλμπουμ το 2001.
Έχει συνεργαστεί με τον Lou Reed, τον Bryan Ferry, τις CocoRosie και άλλους ενδιαφέροντες ανθρώπους.
Και ανήκει στο λεγόμενο κίνημα New Weird America (psychedelic/folk το χαρακτηρίζουν κάποιοι), που αυτό κι αν έχει μέσα ενδιαφέροντες ανθρώπους.
Η Bjork όταν τον πρωτοάκουσε νόμιζε ότι άκουγε μια μαύρη γυναίκα να τραγουδάει. Κι αν έχουν κάτι κοινό αυτοί οι δύο είναι ότι οι φωνές τους είναι η μουσική τους.
Επίσης ψηφίστηκε στο τέλος του 2007 από το περιοδικό ΟUT ως ένας από τους 100 γκέι άντρες και γυναίκες that "rocked" the year.
Είχε έρθει και στην Ελλάδα κι εγώ δεν πήγα για κάποιους λόγους, ηλίθιοι τώρα μου φαίνονται και ακόμα το μετανιώνω. Ήταν φανταστικά έμαθα.
Εγώ όταν τον πρωτοάκουσα πάντως, ήμουν στο αυτοκίνητο, μόλις είχε μπει ο φίλος μου ο Δ., που πάντα έμπαινε μέσα με ένα καινούριο CD και μού'λεγε "Καλά, Κατ, πρέπει να το ακούσεις αυτό". Κι έτσι το άκουσα και μου φάνηκε περίεργο, βαρύ κάπως, αναρωτήθηκα τι είναι αυτό που τραγουδάει και σχετικά γρήγορα το έβαλα στην άκρη. Λίγες μέρες μετά, ήμουν μόνη στο αυτοκίνητο και το έβαλα για δεύτερο άκουσμα και κόλλησα. Πάνε περίπου 4-5 χρόνια από τότε κι ακόμα ακούω αυτή τη φωνή και κολλάω.
Το παρακάτω τραγούδι το αγαπώ πολύ. Ακούστε το και διαβάστε και τους στίχους ντε, είναι ωραίοι, αν κι αυτό είναι απέραντα λειψός χαρακτηρισμός.
Cripple and the Starfish
Mr. Muscle forcing bursting
Stingy thingy into little me, me, me
But just "ripple" said the cripple
As my jaw dropped to the ground
Smile smile
It's true I always wanted love to be
Hurtful
And it's true I always wanted love to be
Filled with pain
And bruises
Yes, so Cripple-Pig was happy
Screamed " I just compeletely love you!
And there's no rhyme or reason
I'm changing like the seasons
Watch! I'll even cut off my finger
It will grow back like a Starfish!
It will grow back like a Starfish!
It will grow back like a Starfish!"
Mr. Muscle, gazing boredly
And he checking time did punch me
And I sighed and bleeded like a windfall
Happy bleedy, happy bruisy
I am very happy
So please hit me
I am very happy
So please hurt me
I am very happy
So please hit me
I am very very happy
So come on hurt me
I'll grow back like a Starfish
I'll grow back like a Starfish
I'll grow back like a Starfish
I'll grow back like a Starfish
I'll grow back like a Starfish
I'll grow back like a Starfish
I'll grow back like a Starfish
I'll grow back like a Starfish
Like a Starfish...
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 10:47
Χρόνια πολλά!
Τον αγαπάμε!
είναι συγκλονιστικός ο Antony.
στο repeat, καιρό τώρα,
οι μουσικές πληγές του.
καλημέρα.
Πρώτη φορά που τον άκουσα τυχαία, αντανακλαστικά γέλασα! Μετά απλά άκουσα τους στίχους και τη μελωδία και έμεινα κάγκελο. Ήταν στο τραγούδι "hope there's someone".
Εκτοτε είναι απ' τους αγαπημένους μου. Και ιδιαίτερα το soft black stars και το Lake! :)))
Έχεις πρόσκληση..
Υπέροχος, και δυστυχώς μέχρι σήμερα μου είχε διαφύγει...ευχαριστώ!
Ναι, συγκλονιστικός.
Η φωνή του η ίδια είναι μουσική.
Κι αυτό το έχουν λίγοι, ελάχιστοι τραγουδιστές στον κόσμο.
:)
Κριμα που τον εχασες τοτες που ειχε ερθει.
Ειναι σαν μεγαλο παιδι, αυτο μου βγαζει. Σαν σωματοτυπος και οχι μονο.
Μου ερχεται να τον πιασω να τον ζουληξω. Teehee.