Μικρά και...ανώμαλα εν δράσει
Monday, June 23, 2008
Δύο...περήφανα blog-o-παίδια ανακάλυψα και χάρηκα που στα 16 τους, αντί να προσπαθούν να καταλάβουν τι τους συμβαίνει και να έχουν πνιγεί στις ενοχές τους, έχουν πάει τουλάχιστον ένα βήμα παραπέρα. Και δεν δείχνουν να τό'χουν κάνει αδιαφορώντας και αγνοώντας. Και, τελοσπάντων, εμένα μου δίνει μεγάλη χαρά αυτό, το να βλέπω μια νεότερη γενιά να ενδιαφέρεται, να κρίνει, να ανοίγεται, να ρισκάρει. Μου δίνει την αίσθηση μιας συνέχειας...
Διαβάστε τους :)
Ξεκινάω με τη Silverlining1862...
"Τώρα, στα 16 μου πλέον, οι γονείς μου με έχουν πλήρως αποδεχτεί και μπορούμε και κάνουμε ανοιχτά συζητήσεις για θέματα όπως ο γκέι γάμος, η υιοθεσία παιδιών, ο αγώνας για τα δικαιώματά μας κλπ Ειλικρινά έμεινα μαλάκας όταν στις 3/6 μπήκε στο δωμάτιο η μάνα μου σαν σίφουνας για να μου πει πως τελικά οι γάμοι έγιναν. Και χαμογέλαγε κιόλας!"
Και συνεχίζω με το Sikopaidi...
"Το κανονικό όνομα μου είναι Στράτος, είμαι 15 χρονών και εδώ και μισό χρόνο είμαι όσο openly gay μπορώ να είμαι (το ξέρουν οικογένια, φίλοι και ένα δύο άσχετοι). Αυτααα…"
σας προ(σ)κάλεσε ηQueerdom Στις 02:07
Μπράβο στα παιδιά (πραγματικά τα μπλογκ τους δείχνουν πολύ ενδιαφέροντα - δηλώνω ήδη Fan!)Kαι μπράβο και σε σένα για την ενημέρωση!
Αχ δεν μπορείς να φανταστείς πόσο με συγκίνησες!! Και παραξενεύτηκα με τα views που είχε το blog σήμερα!! Φιλάκια!!!
Καλά Κατερινάκι έμεινα...
Μόλις διάβασα το post ένα τόσο δα χαμόγελο έφτασε ως τα ώτα μου
--> :)))
Τhanks για τα καλά σου λόγια!
Μπορεί να μη διαφέρω τόσο πολύ ηλικιακά από τα παιδιά (μόνο 10 χρόνια :P) ωστόσο μου φαίνεται τόσο μεγάλο αυτό το άλμα που σχεδόν με συγκινεί! Εκτός από το μπράβο σε αυτά τα παιδιά αλλά και σε όσους/ες άλλους/ες συνομήλικους/ες τους, δε μπορώ να μην σκεφτώ ότι είμαστε μπροστά από μια θετική διάσταση του διαδικτύου - που εμείς δεν την είχαμε στην ηλικία τους.. Καλημέρα καλημέρα!
Συμφωνῶ ἀπόλυτα μὲ τὸν προλαλήσαντα! Μπράβο στὰ παιδιά!:):)
Mπράβο και από μένα! Και για την
ενημερωση στην queerdom και στα ίδια τα μπλογκόπαιδα!
Θα σας έχω στα υπ'οψη απο δω και
πέρα! ;-)
As I said before... Και η Ελλαδίτσα έστω και "κούτσα κούτσα" πάει και θα συνεχίσει να πηγαίνει μπροστά παρά τις λυσσαλέες προσπάθειες ορισμένων. Και παιδιά σαν αυτά είναι η απόδειξη και η ελπίδα...
Πολύ ελπιδοφόρα η ύπαρξη αυτών των παιδιών.
Ένα μπράβο στα παιδιά κι απο εμένα.